"We zijn al die tijd heel slecht geïnformeerd", vertelt de 38-jarige Battjes. "We hebben nooit te horen gekregen waarom we ergens een half jaar op moesten wachten."
De twee zinnen vatten het gevoel samen dat Battjes overhoudt aan de acht jaren die achter haar liggen. En ook al woont de familie Battjes inmiddels een half jaar in een nieuw huis, de onzekerheid duurt nog steeds voort.
"De garage lekt, we wachten nog op financiële compensatie voor het recht leggen van de tuin en de vloer laat los", somt Battjes op. En dan ligt de wijk ook nog eens vol met bouwmaterialen, puin en modder.
Dat is niet alleen het beeld in de wijk Opwierde waar Battjes woont, maar in een heel groot deel van Appingedam. Wie niet beter weet, denkt dat er in allerijl een hele nieuwe wijk uit de grond wordt gestampt.
Voor Battjes begint het gaswinningsdossier in 2015 te spelen. Uit het niets kwam het bericht dat er mensen zouden langskomen om te bekijken of het huis aardbevingsbestendig was.
Voor die tijd waren er weleens aardbevingen geweest. Het voelde "alsof er een zware vrachtwagen door de straat reed" en in een muur zat een forse scheur. Maar de familie Battjes had niet het gevoel dat de woning onveilig was.
De mensen die langskwamen maakten 3D-opnames. Ze haalden stukken uit de zolder om de constructie te bekijken en de straat werd opengegraven. En vervolgens bleef het lange tijd stil.
Battjes woonde in een van de zogeheten vliesgevelwoningen: rijtjeshuizen waarvan de zijmuren van steen waren, maar de voor- en achterkant niet. Bij een zware aardbeving zou het rijtje als een kaartenhuis instorten.
Na lang wachten werd besloten om meer dan 150 vliesgevelwoningen in Appingedam te versterken. Dat zou gebeuren met een soort grote boekensteun die tegen en onder de hoekwoning geplaatst zou worden. Daarmee zou de rest van het rijtje huizen ook veilig zijn.
Maar de versterkingsoperatie zorgde voor onenigheid in de wijk. De bewoners van de hoekhuizen moesten weliswaar een tijd hun huis uit, maar kregen daar wel een vernieuwde woning voor terug. En daarnaast betwijfelden bewoners van de tussenwoningen of de maatregelen voldoende zouden helpen.
Het verscheurde de wijk, vertelt Battjes. "Mensen die jarenlang naast elkaar woonden, konden ineens niet meer samen door één deur."
En dan waren er ook nog huizen in Appingedam die helemaal niet meer veilig waren. Ze gingen tegen de vlakte en er kwam nieuwbouw voor in de plaats.
Het zorgde voor een nog groter gevoel van ongelijkheid. Nadat dertig huizen waren versterkt, werd de operatie afgeblazen.
Weer volgde een periode waarin de bewoners niets te horen kregen. Tot Nationaal Coördinator Groningen Hans Alders op een bijeenkomst met nieuws kwam.
"Alders vertelde dat er geld was en dat het toch nieuwbouw zou worden", zegt Battjes. "Hij dacht dat hij fantastisch nieuws bracht, maar de zaal reageerde gelaten. Er was daarvoor al te veel gebeurd en iedereen wilde het eerst weleens zien."
In 2021 - de familie Battjes zit dan al zes jaar in onzekerheid - wordt het nieuwe huis dan toch gebouwd. Wel is tot kort van tevoren onduidelijk waar het gezin tijdens de bouw kan wonen. Pas twee weken voor ze hun huis uit moeten, horen ze welke wisselwoning ze krijgen.
Ook tijdens de bouw krijgen bewoners nauwelijks informatie. "Je moet telkens zelf telefoonnummers verzamelen en informatie bij elkaar scharrelen. Op een gegeven moment werd ik er zo gek van dat ik scheldend en huilend aan de telefoon heb gehangen. Ik heb gezegd dat ik nu gewoon wil weten waar ik aan toe ben!"
"Natuurlijk ben je eigenaar van het huis. Maar toen ze hieraan begonnen, is ons de belofte gedaan: je wordt totaal ontzorgd. Die belofte is niet nagekomen."
Afgelopen oktober werd het nieuwe huis opgeleverd. Overigens was dat als het aan de aannemer had gelegen een paar maanden eerder gebeurd. "Het leek ze een fantastisch idee om het op te leveren toen de garage er nog niet stond, de vloeren er nog niet lagen en de muren niet waren afgewerkt", vertelt Battjes sarcastisch.
"Er waren mensen die ermee akkoord gingen, maar wij niet. Zo hadden we het niet afgesproken."
Inmiddels lijkt het ergste achter de rug. Er moeten nog een paar dingen aan het huis gebeuren. Het is de bedoeling dat aan het einde van het jaar ook de overige straten zijn herbouwd, waardoor de bouwmaterialen uit de wijk zullen verdwijnen.
Dat geldt niet voor iedereen. Veel Groningers zitten nog in onzekerheid over wat er met hun huis gaat gebeuren. En dat de één een heel nieuw huis krijgt en de ander het met versterking moet doen, zorgt voor onenigheid.
Battjes laat het gaswinningsdossier nu voor wat het is. Met de uitkomst van de parlementaire enquête is ze niet zo bezig. "Het is voor mij nu klaar. Er zijn ook andere dingen in het leven."
Ze is blij met het nieuwe huis waar ze met haar gezin in woont. "Er staat nu wel een woning die veilig en duurzaam is en daarmee klaar voor de toekomst is."
Toch is ze niet te spreken over hoe er sinds 2015 met haar en haar buurtgenoten is omgegaan. "Je voelt je een hondje dat telkens achter iets aan loopt, maar het net niet te pakken krijgt. Je hebt hoop, maar die wordt elke keer weer weggenomen."
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl algemeen