Mensen met een migratieachtergrond hadden tijdens de coronapandemie al een grotere kans om besmet te raken, maar ook om op de intensive care te belanden of te overlijden.
Volgens Charles Agyemang, hoogleraar Migratie en Gezondheid, heeft dit te maken met onder meer kansongelijkheid. Zo hebben mensen met een migratieachtergrond volgens hem gemiddeld gezien minder goed betaald werk, waarvoor ze vaak ook nog eens op locatie moeten zijn.
Iemand die in zo'n situatie ziek wordt, zal daardoor minder snel thuisblijven. "Want er moet ook brood op tafel komen", zegt Agyemang.
Wie langer wacht met naar de dokter gaan bij een ernstige coronabesmetting heeft een grotere kans op de ic te belanden. En wie daar heeft gelegen, loopt weer een groter risico op het ontwikkelen van het postcovidsyndroom, legt de hoogleraar uit.
Volgens Agyemang lijden veel mensen met langdurige klachten in stilte, "omdat men zich in deze migrantengemeenschappen niet bewust is van het bestaan van de aandoening".
Hij noemt bewustwording van het postcovidsyndroom en betere toegang tot gezondheidszorg voor deze groepen "essentieel om deze ongelijkheden op gezondheidsgebied aan te pakken".
Om de langetermijngevolgen van corona voor patiënten met verschillende achtergronden te onderzoeken werkte het Amsterdam UMC samen met de universiteiten in Kopenhagen en Stockholm. De onderzoekers keken naar gegevens van bijna 1.890 mensen, onder wie Hindostaans-Surinaamse, Creools-Surinaamse, Marokkaanse en Turkse patiënten.
Source: Nu.nl algemeen