Het rapport is niet het eerste met vernietigende conclusies over de jeugdbescherming. Dat het slecht gaat is al langer duidelijk.
In 2015 maakte het kabinet gemeenten verantwoordelijk voor de jeugdbescherming. Dit zou de kosten drukken, wachttijden verkorten en administratielasten verlagen. Acht jaar later concludeert de Algemene Rekenkamer dat hiervan niets is bereikt.
"In de praktijk leidt dit tot een onoverzichtelijke en onwerkbare situatie voor gemeenteambtenaren én hulpverleners", concludeert de Rekenkamer. "Kinderen en kwetsbare gezinnen krijgen niet (tijdig) de hulp die ze nodig hebben."
Het toezicht op de kwaliteit van de jeugdbescherming was jarenlang niet goed geregeld. De verantwoordelijk bewindspersonen hadden volgens de Rekenkamer pas "veel te laat in de gaten dat het niet goed ging".
Daar is het kabinet zelf verantwoordelijk voor, omdat het er in 2015 bewust voor koos om informatie over de uitvoering slechts beperkt bij te houden. Daardoor kregen zij bijvoorbeeld geen informatie over wachttijden, het aantal uithuisplaatsingen, de financiële situatie van instellingen en de ervaringen van kinderen.
De Rekenkamer ziet niet hoe er een snelle oplossing voor de structurele problemen kan komen. Zo kunnen Weerwind en Van Ooijen niet direct ingrijpen. Voor verbeteringen kijkt inmiddels iedereen al tijdenlang naar elkaar.
Via een woordvoerder noemt Weerwind de kritiek van de Rekenkamer “helaas herkenbaar”. Hij zegt sinds het aantreden van het kabinet-Rutte IV samen met staatssecretaris Van Ooijen hard te werken aan de verbetering van de jeugdbescherming. “Dat kost tijd”.
Zijn woordvoerder verwijst naar maatregelen die de werkdruk voor jeugdbeschermers en jeugdreclasseerders zullen moeten verlagen. Ook verwacht hij veel van experimenten om uithuisplaatsingen te voorkomen door gerichte hulp te bieden aan gezinnen met grote problemen.
De Rekenkamer is hier niet van onder de indruk. De organisatie heeft er geen vertrouwen in dat de lopende initiatieven de problemen in de jeugdbescherming zullen oplossen.
Weerwind en Van Ooijen verwijzen onder meer naar de zogeheten Hervormingsagenda, waarin rijk, gemeenten en zorgverleners afspraken moeten maken over de kwaliteit en betaalbaarheid van jeugdzorg. Die afspraken hadden er al ruim een jaar geleden moeten liggen, maar rijk en gemeenten steggelen al maanden over financiën.
GroenLinks-Kamerlid Lisa Westerveld noemt de "kei- en keiharde conclusies van de Rekenkamer" zo herkenbaar "maar tóch opnieuw confronterend. Want hoeveel instanties moeten nog alarm slaan voordat het kabinet de regie neemt?"
Source: Nu.nl algemeen