Wetenschappers gebruikten bovendien een nieuwe techniek, een waarbij ze geen oeroud materiaal hoefden te beschadigen, meldt de Universiteit Leiden. De bevindingen zijn gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature.
Het DNA zat op een doorboorde hertentand, die waarschijnlijk als hangertje om de nek van de vrouw hing. Wie de draagster precie was, valt niet af te leiden. Wel lijkt ze genetisch verwant aan mensen uit Siberië en de oorspronkelijke inwoners van het Amerikaanse continent.
Om het DNA te verkrijgen, hoefde het oude sieraad niet te worden beschadigd. Het werd ondergedompeld in fosfaat, dat steeds warmer werd gemaakt. Bij 90 graden kwam het menselijke DNA, dat diep in de tand zat, vrij.
Onderzoekers halen oud DNA nu meestal uit kleine hoeveelheden poeder, dat uit botten en tanden is geboord. De techniek werkt goed, maar brengt ook met zich mee dat oeroude vondsten schade oplopen.
De hanger is gemaakt van de tand van een wapiti, een soort hert. Het sieraad komt uit de oude steentijd, een periode die enkele miljoenen jaren geleden begon en zo'n 12.000 jaar geleden eindigde rond de laatste ijstijd. De vroege mensen die toen leefden, gebruikten stenen in hun dagelijks leven, bijvoorbeeld als vuistbijl.
De versiering werd gevonden in de Denisovagrot, een belangrijke archeologische locatie in het oosten van Rusland. In en rond de grot zijn veel voorwerpen van tienduizenden jaren geleden opgegraven, waaronder naalden, versierselen en dierenbotten.
De onderzoekers zeggen dat het is uitgesloten dat het DNA later op de hanger is beland. Archeologen werkten bij de opgraving met handschoenen en gezichtsmaskers op.
Source: Nu.nl algemeen