Kan ik dan nu naar de paardenschool?, vraagt de dan nog vijftienjarige Ann-Sofie aan haar moeder. Het meisje heeft zojuist voorgelezen uit een boekje op het niveau van groep 4. Wie Ann-Sofie kent weet hoe bijzonder dat is.
Het is een herinnering die moeder Judith in de rechtbank vertelt aan John S. Hij is de man die verantwoordelijk wordt gehouden voor de moord op haar dochter op 6 mei 2022 op de zorgboerderij in Alblasserdam. Als Ann-Sofie in de hal van de kantine staat, maakt S. met één schot een einde aan haar leven.
De man zou in de jaren daarvoor psychisch steeds meer in de war zijn geraakt. Volgens justitie vermoordt S. op 4 mei een man in Vlissingen omdat hij zijn wapen wil testen. Twee dagen later volgt de fatale schietpartij op de zorgboerderij in Alblasserdam. Het OM eist dertig jaar cel en tbs voor het doden van drie mensen en het zwaar verwonden van twee anderen.
"Voor jou willekeurige slachtoffers", zegt moeder Judith in de rechtbank. Daarom wil ze haar verhaal doen. "Zodat jij een beeld krijgt van dit slachtoffer."
Ann-Sofie wordt in 2005 geboren met een zeer zeldzame chromosoomafwijking. In Nederland is er op dat moment niemand met dezelfde afwijking. Algemeen wordt aangenomen dat het meisje moeite zal hebben met lezen en schrijven. Tot haar vierde levensjaar is er de vrees dat ze nooit zal praten.
De ogen van Ann-Sofie spreken des te meer. Daarmee maakt ze in combinatie met een gebrekkige woordenschat haar moeder de liefde voor paarden duidelijk. Ze is zes jaar als ze samen met haar moeder over de braderie loopt. Naast de kraampjes is er ook de mogelijkheid om een ritje te maken op een paard.
"Eng en hoog", vertelt Judith over de beleving van haar dochter, maar het staat de geboren liefde voor de paarden niet in de weg.
In de jaren die volgen kan Ann-Sofie paardrijlessen volgen op een manege in Sliedrecht en op school horen ze over zorgboerderij Tro Tardi. Daar leert ze paarden te verzorgen en zichzelf te ontwikkelen. "Ze verbetert haar fijne en grove motoriek door manen te vlechten, peeskappen om te doen en riempjes vast te maken", vertelt haar moeder. "Maar het belangrijkste was dat bij de paarden de spanning uit haar lijf ging en ze geen beperkingen ervoer."
Het zijn beperkingen waar Ann-Sofie zelf geen weet van heeft. Haar ouders hebben dit nooit verteld zodat zij zich op haar eigen unieke manier kan ontwikkelen.
In 2017 krijgen haar ouders te horen dat school niet veel meer kan betekenen voor Ann-Sofie. Zij heeft haar plafond daar bereikt. Na overleg wordt besloten dat het meisje twee schooldagen inlevert voor twee extra dagen op Tro Tardi. Ann-Sofie droomt ondertussen verder.
Ze wil naar de paardenschool. Of beter gezegd: de paardenklas die het Wellantcollege op VMBO-niveau aanbiedt. "Dan moet je wel goed kunnen voorlezen", houdt moeder haar voor. "En dat gingen we oefenen. ledere avond."
Vier jaar later volgt het moment van ultieme trots. Vloeiend leest Ann-Sofie voor. Is ze nu klaar voor de paardenschool? Judith legt contact met de manege die de praktijklessen verzorgt voor het Wellantcollege. Als ze vertelt over de droom van Ann-Sofie is ze welkom.
Het is geen manege speciaal ingericht voor de zorg van kinderen met een beperking. Ann-Sofie zal zichzelf dus moeten redden. Als ze haar moeder vraagt weer eens te blijven kijken, weet Judith niet wat ze ziet. Haar dochter die niet in staat zou zijn goed te communiceren, haalt haar paard Donald van stal en wenst een groepje nieuwkomers en ouders een goedemorgen. "Zo, mogen jullie komen paardrijden vandaag?", herhaalt Judith de woorden van haar dochter.
Het speelt zich twee maanden voor het drama op de zorgboerderij af. Haar ouders troosten zich met de gedachte dat Ann-Sofie vooraf niet weet wat er die 6 mei staat te gebeuren. Zo heeft ze de laatste twee uur van haar leven in ieder geval nog plezier en blijdschap gekend op de plek waar ze zo graag was.
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl algemeen