Nijholt werd geboren in Gombong (in het toenmalige Nederlands-Indië) in 1934. Op zijn achtste kwam hij met zijn ouders in een jappenkamp terecht. Na de Tweede Wereldoorlog keerde het gezin terug in Nederland.
Op zijn 23e begon Nijholt met een opleiding aan de Amsterdamse toneelschool. Hij kreeg vanaf de jaren zestig rollen in diverse producties, zoals de musical Irma la Douce en De Stunt.
Nijholt was verder te zien in musicals als Foxtrot (van Annie M.G. Schmidt) en Miss Saigon. Bekende films en series waarin hij meespeelde waren Oebele (1969), Ciske de Rat (1984) en Pietje Bell (2002). In het theater stond Nijholt vaak op het podium met Wim Sonneveld en Conny Stuart.
De acteur is ook bekend als jurylid uit de eerste reeksen van Op Zoek Naar..., waarin een hoofdrolspeler voor een nieuwe musical werd gezocht. Daarin sprak hij regelmatig het woord 'pezzaz' uit: de bevlogenheid en passie waarmee een musicalacteur zijn optreden laat zien.
Nijholt heeft ook diverse boeken op zijn naam staan. Zo deelde hij in boekvorm zijn correspondentie met Gerard Reve, met wie hij in de jaren zestig een kortstondige romance had. In 2011 verscheen Met bonzend hart, waarin Nijholt brieven deelde die hij uitwisselde met schrijfster Hella Haasse. De twee waren goed bevriend.
In 1977 kreeg Nijholt de Johan Kaartprijs, de prijs voor iemand die een opmerkelijke prestatie op het gebied van theateramusement heeft geleverd. Nijholt werd in 2009 benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. In 2011 werd hij opnieuw koninklijk onderscheiden, ditmaal als Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Ook had de theatermaker zijn eigen theateropleiding, de Willem Nijholt Academie. Na drie jaar verbrak Nijholt zelf de banden met deze opleiding. Onderwijsinstelling ROC, met wie de academie was opgezet, had tot onvrede van Nijholt het contract van een bepaalde docent niet verlengd. In 2017 kreeg de opleiding een nieuwe naam.
Zijn laatste rol op televisie speelde Nijholt in Penoza (2013). In 2018 liet hij weten te stoppen met optreden, maar in datzelfde jaar keerde hij toch alweer terug in het theaterstuk De Indië Monologen.
In 2012 vertelde Nijholt in gesprek met het AD niet bang te zijn voor de dood. "Ik ben er zelfs wel nieuwsgierig naar: hoe gaat dat voelen? Ik wil niet zoals Jos Brink op zo'n praalwagen door Amsterdam worden gereden voor publiek. Nee, nee, nee, dat hoeft voor mij niet."
Source: Nu.nl algemeen