Zeehonden houden afstand van elkaar wanneer ze op het land liggen, waarschijnlijk om ziekten te voorkomen. Dat blijkt uit onderzoek door het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee.
Door middel van luchtfoto's van het Waddengebied konden onderzoekers de afstand tussen zeehonden en hun dichtstbijzijnde buur meten, schrijft NH Nieuws. Er werd gekeken naar groepen gewone zeehonden en grijze zeehonden die op het land lagen.
Uit het onderzoek blijkt ook dat gewone zeehonden meer afstand houden van elkaar dan grijze zeehonden. Gewone zeehonden liggen gemiddeld 1,62 meter bij elkaar vandaan, grijze nemen met iets meer dan een meter minder afstand.
Het verschil in afstand komt waarschijnlijk doordat de gewone zeehond veel vatbaarder is voor ziekten. Door verder uit elkaar te liggen, kunnen ziektes zich lastiger verspreiden. Social distancing dus, net zoals mensen dat deden tijdens de coronapandemie.
In de Waddenzee leven twee zeehondensoorten: de gewone en de grijze. Ze zijn het best te herkennen aan de verschillen in hun kop. De grijze zeehond heeft een spitsere snuit en plattere kop dan de gewone zeehond. Daarnaast is de grijze zeehond een stuk groter: mannetjes kunnen 3 meter worden en tot 350 kilo wegen, terwijl de gewone zeehond zo'n 1,6 meter wordt en tot 87 kilo weegt.
Het opzettelijk afstand houden is waarschijnlijk een evolutionaire respons, zegt onderzoeker Jeroen Hoekendijk tegen de regionale omroep. Tussen 1988 en 2002 is de helft van de populatie gewone zeehonden doodgegaan door uitbraken van het Phocine Disemper Virus (PDV). "Onder de grijze zeehonden gingen toen bijna geen dieren dood", aldus Hoekendijk.
De resultaten zijn opvallend, vindt de onderzoeker. "We hadden wel een voorgevoel dat de gewone zeehond afstand houdt van zijn soortgenoten, maar dat ze echt aan social distancing doen, komt als een verrassing."
In samenwerking met
NH Nieuws
Regionaal nieuws
Opmerkelijk
Deel artikel:
Source: NOS nieuws