In Willemstad op Curaçao is met een dag vertraging de ceremonie gehouden voor het eerherstel van de Curaçaose slavenleider en held Tula. Hij begon in 1795 een opstand van tot slaaf gemaakten tegen het Nederlandse koloniale bewind.
Tijdens de ceremonie sprak onder anderen demissionair staatssecretaris van Koninkrijksrelaties Van Huffelen. Zij bood namens Nederland excuses aan en vroeg vergiffenis voor het feit dat de rehabilitatie zo lang heeft geduurd. Ze roemde Tula als een man die de moed had op te komen voor zijn vrijheid "en die van vele anderen hier op Curaçao". Tula is een held, benadrukte ze, "een historische held", wiens strijd "rechtvaardig" was.
Van Huffelen zei tegen de aanwezigen dat Nederland "doelbewust en efficiënt getracht heeft de geschiedenis van uw voorouders te wissen. Ik zeg dat met schaamte en spijt". Ze voegde eraan toe dat ze naar Curaçao was gekomen om namens de Nederlandse regering "de geschiedenis onder ogen te zien".
De staatssecretaris benoemde in haar toespraak ook de gruwelijke wijze waarop Tula werd gemarteld. "Met een ijzeren staaf werden alle botten in zijn lichaam gebroken. Zijn gezicht werd verbrand en uiteindelijk werd hij onthoofd." Die marteling en executie was "een wrede misdaad, gepleegd door vertegenwoordigers van de Nederlandse staat".
De ceremonie zou eigenlijk een dag eerder al plaatsvinden, precies 228 jaar na Tula's dood, maar door noodweer kon die niet doorgaan.
Tula werkte aan het eind van de 18de eeuw als slaaf op de plantage Kenepa, in het westen van Curaçao. De onvrede onder de tot slaaf gemaakten groeide: ze kregen weinig te eten en maakten lange werkdagen in de hitte. Geïnspireerd door de Franse Revolutie kwam Tula op 17 augustus 1795 samen met vijftig lotgenoten in opstand voor hun recht op vrijheid.
Ze trokken naar Willemstad en onderweg sloten steeds meer tot slaaf gemaakten zich bij hen aan. Het koloniale bestuur probeerde de opstand te onderdrukken, maar dit mislukte. Een leger viel de opstandelingen aan, waarna er een bloedige strijd begon van bijna een maand. Uiteindelijk verloren de opstandelingen die strijd en werd Tula veroordeeld, gemarteld en op gruwelijke wijze geëxecuteerd.
Tula werd door de Nederlandse gezagsdragers lang afgebeeld als crimineel. Pas in de jaren 80 van de vorige eeuw begonnen steeds meer mensen op Curaçao zich sterk te maken voor erkenning van Tula als vrijheidsstrijder en held. In 2010 erkende de toenmalige eilandregering Tula ook officieel als zodanig.
De geplande rehabilitatie van Tula volgt op de excuses voor de Nederlandse rol in het slavernijverleden, eerst door demissionair premier Rutte in december vorig jaar en vervolgens door koning Willem-Alexander op 1 juli dit jaar.
In deze video wordt uitgelegd hoe het Nederlandse slavernijverleden nog altijd doorwerkt:
Binnenland
Buitenland
Deel artikel:
Source: NOS nieuws