Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Als democratie een feest is, zijn de gemeenteraadsverkiezingen de afterparty. Een afterparty waarin niemand echt zin heeft, maar waar je toch naartoe gaat uit principe, omdat je niet iets gemist wilt hebben.
‘Ga je stemmen?’
‘Weet niet, niet echt zin.’
‘Kom op man, het wordt geweldig.’
‘Nee, het wordt helemaal niet geweldig en dat weet je zelf ook.’
‘Kom nou maar.’
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ook dit keer valt er weer voor alles te stemmen. Of er huizen moeten worden gebouwd op het sportpark Reinaldapark (neutraal), of er een stookverbod moet worden ingevoerd (oneens) en of Haarlemse gedempte grachten heropend moeten worden voor water (eens, vooral omdat het een megalomaan en onhaalbaar voorstel is). Helaas ging het in geen van alle kieswijzers die ik probeerde over een eventueel verbod op fatbikes.
Niet zozeer omdat ik heel erg voor of heel erg tegen fatbikes ben, maar omdat de discussie zo lekker verhit is. Onder het nieuwsbericht over het fatbikeverbod in Enschede van het Algemeen Dagblad stonden tientallen reacties. Ik stel me dan altijd voor dat ik een moderator ben op een discussieavond en ik steeds verschillende mensen uit de zaal het woord geef.
‘Goed zo. Daar hebben normale weggebruikers echt geen bezwaar tegen.’
‘Dank je wel Jack. Iemand anders? Ja, Jan?’
‘Nu nog een landelijk verbod op die pauperbrommers.’
‘Bedankt Jan. Ja, die meneer helemaal achterin?’
‘Ik was in Zweden en daar zie je helemaal geen fatbikes.’
‘U was in Zweden en daar waren geen fatbikes. Oké. Iemand anders nog?’
‘Wel fijn dat alleen fatbikes worden geweerd. Gelukkig gedragen alle andere verkeersdeelnemers zich perfect. Nooit door rood, nooit met de telefoon, nooit te hard, altijd richting aangeven en ga maar door.’
‘U zegt: eigenlijk moeten we alle verkeersdeelnemers verbieden.’
Ook in Amsterdam is er al enige tijd een discussie over een fatbikeverbod. Het fijne van niet meer in Amsterdam wonen is dat je je niet meer ergert aan de lokale politiek, maar er gewoon om kunt lachen. In het debat over het al dan niet verbieden van de fatbike op aangewezen plekken bracht GroenLinks in dat een eventueel verbod – jawel – ‘stigmatiserend’ zou kunnen werken. Met een realiteit als deze heb je geen satire meer nodig.
Wat nu volgt, is precies het soort dronken filosofische discussie dat je op een afterparty zou horen. Wat is een fatbike eigenlijk? Is het het frame? Zijn het de banden? Is het de berijder? Volgens de Enschedese school is een fatbike een fatbike als de banden breder zijn dan 7 centimeter. En dus gaan fatbikefabrikanten fietsen maken met banden van 6 centimeter. ‘Voor alle regels die worden bedacht, kunnen wij een alternatief vinden’, zei een fatbikeverkoper tegen de NOS. Ik wens iedereen heel veel succes en wijsheid, maar ik ga nu toch echt naar huis.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns