De Oscars-ceremonie in Los Angeles is dit jaar nog politieker geworden dan het al jaren was, met statements over Palestina, oorlog, ICE, wapengeweld en AI vanaf het podium van het Dolby Theatre. Tijdens de 98e uitreiking van de Academy Awards, zondagavond lokale tijd, combineerden presentator Conan O’Brien en diverse winnaars glamour met felle kritiek op vermeende misstanden, zoekende naar applaus en aandacht.
De toon werd al vroeg gezet door Javier Bardem, die bij het uitreiken van de Oscar voor beste internationale film zei: "No to war, and free Palestine", wat vanzelfsprekend op luid applaus uit de zaal kon rekenen. Ook op de rode loper lieten filmmakers al zien dat ze de Oscars vooral wilden aangrijpen om zichzelf in de 'juiste' mening te positioneren voor het publiek.
Het team achter de genomineerde film The Voice of Hind Rajab droeg pins met een oproep tot een "permanent ceasefire" in de oorlog tussen Israël en terroristengroep Hamas. De Palestijnse hoofdrolspeler Motaz Malhees kon door een Amerikaans reisverbod niet aanwezig zijn en liet weten: "Je kunt een paspoort blokkeren, je kunt een stem niet blokkeren."
Grote winnaar van de avond was One Battle After Another van regisseur Paul Thomas Anderson, dat zes Oscars won, waaronder die voor beste film, regie, scenario, montage en casting. De film volgt een verzetsgroep tegen een autoritaire regering die immigranten opsluit in detentiecentra om Amerika "weer groot" te maken. Anderson legde in zijn dankwoord een link met de huidige politiek: hij noemde de film een excuus aan zijn kinderen "voor de rommel die we achterlaten" en sprak de hoop uit dat hun generatie "gezond verstand en fatsoen" terugbrengt.
Ook andere winnaars grepen hun moment aan om politieke en sociale thema’s te benadrukken. De Noorse regisseur Joachim Trier van Sentimental Value zei bij het in ontvangst nemen van de Oscar voor beste internationale film dat "alle volwassenen verantwoordelijk zijn voor alle kinderen" en riep op niet te stemmen op politici die dat negeren. Michael B. Jordan, bekroond als beste acteur voor Sinners, benadrukte nogal voorspelbaar het belang van representatie en noemde iconen als Sidney Poitier, Denzel Washington en Halle Berry als voorbeelden die zijn pad effenden. Regisseur Maggie Kang van de animatiefilm K-Pop Demon Hunters wijdde haar emotionele speech aan Koreaanse kijkers wereldwijd, omdat zij zich nu eindelijk in een grote animatiefilm kunnen herkennen.
De documentaireprijzen stonden in het teken van geweld en repressie. In de korte documentaire All the Empty Rooms, over slaapkamers van omgekomen kinderen bij schietpartijen op scholen, vertelde Gloria Cazares dat haar negenjarige dochter Jackie werd doodgeschoten en dat haar kamer sindsdien "bevroren in de tijd" is, terwijl zij wees op wapengeweld als belangrijkste doodsoorzaak bij kinderen en tieners in de VS. De makers van de winnende lange documentaire Mr Nobody Against Putin spraken over dodelijk geweld door de overheid in Amerikaanse steden en waarschuwden voor de macht van oligarchen over de media, waarbij co-regisseur David Borenstein stelde dat "zelfs een nobody meer macht heeft dan we denken."
Tegelijkertijd klonk zorg over technologische ontwikkelingen vanuit de zaal. Acteur Will Arnett benadrukte bij de uitreiking van de animatieprijzen dat "we vanavond mensen vieren, geen AI", en noemde animatie "een kunstvorm die beschermd moet worden". In een satirische nepreclame toonden de makers hoe klassieke films werden "vernield" door ze in extreem verticale formaten te dwingen voor telefoonschermen. Presentator O’Brien balanceerde tussen humor en ernst met grappen over Donald Trump en een alternatieve, apolitieke Oscars-show, maar sloot af met een serieuze boodschap over "chaotische, angstige tijden" en het belang van films waarin mensen uit 31 landen samenwerken aan iets moois.
Bij de jaarlijkse in Memoriam viel op dat Brigitte Bardot geen plekje kreeg. Zij was in haar latere jaren niet links genoeg.
Source: Fok frontpage