De 2.200 mariniers die naar de Golfregio zijn gestuurd, kunnen de VS meer armslag geven bij het heropenen van de Straat van Hormuz. Mochten ze de eerste Amerikaanse soldaten worden die de Revolutionaire Garde op land bestrijden, dan zijn de risico’s enorm.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant, met defensie als belangrijkste specialisme.
De komst van de mariniers naar de Straat van Hormuz, die vrijdag werd aangekondigd, is een stevige waarschuwing aan Iran. Als de ‘zeesoldaten’ over zo’n tien dagen in het oorlogsgebied aankomen, kan president Donald Trump ze gebruiken om de Revolutionaire Garde aan te vallen. Die opereert vanaf de vele eilandjes in de Straat van Hormuz. De garde gebruikt deze eilanden om met kleine speedboten mijnen te leggen of olietankers aan te vallen.
De inzet van de 31e Marine Expeditionary Unit (MEU), een van de zeven snel inzetbare aanvalseenheden van het Amerikaanse marinierskorps, gaat evenwel gepaard met grote risico’s. Mariniers die de eilandjes bestormen, kunnen een doelwit worden voor de korteafstandsraketten en drones van de garde. De Viper-aanvalshelikopters die de mariniers vanuit de lucht ondersteunen en beschermen, kunnen eveneens onder vuur komen te liggen.
De Amerikaanse nieuwssite Axios meldde maandag dat Trump zelfs overweegt het olie-overslagpunt Kharg in te nemen. Met de bezetting zou de president Iran willen straffen als de afsluiting van de Straat van Hormuz voortduurt. Ook zou Teheran een ‘economische knock-out’ moeten worden toegebracht.
Iran waarschuwde de VS niet zo ver te gaan. ‘Een aanval op Kharg zal een nog ernstiger en ongekende situatie creëren voor de wereldwijde energieprijzen’, dreigde de commandant van de garde, vice-admiraal Alireza Tangsiri, op X.
Met de mariniers beschikken de VS straks over een derde grote zeemacht in de regio, naast de vliegdekschepen USS Abraham Lincoln en de USS Gerald R. Ford. De mariniers opereren voornamelijk vanaf het amfibisch aanvalsschip USS Tripoli, een vliegdekschip van 257 meter lengte, dat wordt bijgestaan door twee oorlogsschepen. In totaal zijn aan boord zo’n 4.500 militairen.
Vanaf de Tripoli opereren zo’n dertig gevechtsvliegtuigen en helikopters, waaronder de F-35, de versie van de stealthjager die verticaal kan opstijgen en landen. De F-35’s kunnen van pas komen om de Iraanse kustlijn bij de Straat van Hormuz ‘schoon te vegen’ om zo de risico’s voor de mariniers te verminderen als ze met hun landingsvaartuigen de eilandjes bestormen.
Ook kunnen ze aan land worden gezet met de Osprey, het transporttoestel dat opstijgt en landt als een helikopter en eenmaal in de lucht met de snelheid van een vliegtuig verder vliegt. De mariniers, die behoren tot Amerika’s best geoefende gevechtssoldaten, zijn verder voorzien van artillerie, antitankraketten en lichte pantservoertuigen.
‘De 31e MEU is flexibel en reageert snel’, zei de commandant van de Tripoli, vice-admiraal Tom Schultz, in januari toen de mariniers in Azië maandenlang constant stand-by moesten zijn op zee om te worden ingezet bij een crisis. ‘Wij staan klaar om vanavond nog te vechten.’
Precies twee maanden later kreeg Schultz het bevel om de missie in Azië direct af te breken en naar de Golfregio te vertrekken. De kans op inzet in een oorlog die nog verder kan escaleren, is nu levensgroot geworden.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant