In de eerste twee races van het seizoen is een element naar voren gekomen dat enigszins onder de radar bleef, maar zeer interessant is omdat het een duidelijker beeld geeft van wat al te zien was tijdens de tests in Bahrein en van bepaalde aspecten van de Red Bull-krachtbron. Het was al zichtbaar in Melbourne en werd bevestigd in China: de Racing Bulls VCARB03 is een van de moeilijkst in te halen auto's van het hele veld.
Een deel van de verklaring ligt in een specifieke eigenschap van de krachtbron uit Milton Keynes, die topsnelheid lijkt te hebben omgevormd tot een zeer waardevol wapen in kwalificatie en duels.
Foto door: Lars Baron / Getty Images
Dat werd ook afgelopen weekend in Shanghai duidelijk, waar Racing Bulls er meerdere keren in slaagde naaste rivalen achter zich te houden. Op een circuit als dat van China, waar energiemanagement het mogelijk maakt veel energie op te slaan voor het lange rechte stuk achterop en zo een aanval te plaatsen, kan dit voordeel minder doorslaggevend zijn. Maar op andere circuits, waar het elektrische component een andere rol speelt en topsnelheid weer zwaarder weegt, wordt het voordeel duidelijk groter.
Melbourne is daar het perfecte voorbeeld van. De vele rechte stukken en de beperkte mogelijkheden om energie terug te winnen, dwongen coureurs die een VCARB03 wilden inhalen om veel batterij te verbruiken, met het risico dat ze daarna juist kwetsbaar waren. In dat soort situaties lijken de hoge topsnelheden van Racing Bulls het verschil te maken in de verdediging.
Deze eigenschap lijkt vooral samen te hangen met de filosofie van de power unit uit Milton Keynes. Al tijdens de eerste dagen in Bahrein waren zeer hoge topsnelheden zichtbaar, wat wijst op een andere inzet van het hybridesysteem dan bij de concurrentie. De Red Bull-motor lijkt er namelijk op gericht om juist aan het einde van de rechte stukken hogere snelheden vast te houden, waar andere teams juist meer vermogen verliezen.
Foto door: Andy Hone/ LAT Images via Getty Images
Het is dan ook geen verrassing dat Racing Bulls op circuits die kritisch zijn qua energieverbruik en lange stukken vol gas kennen, zich in de kwalificatie profileert als een van de sterkere teams in het middenveld. In de race verandert het beeld echter enigszins: daar moet het team uit Faenza vaak iets toegeven ten opzichte van Haas, dat deels het pad van Ferrari volgt met een zeer competitief chassis, maar wat beperkingen kent op het gebied van de power unit.
Iets vergelijkbaars geldt voor Red Bull zelf, dat in Melbourne nog een auto op de tweede startrij wist te zetten, vóór McLaren en Ferrari. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat Ferrari in Q3 kampte met problemen bij het inzetten van energie, wat het gat met Mercedes groter maakte dan nodig was.
Op circuits die meer mogelijkheden bieden om energie terug te winnen en waar het belang van langdurig vol gas rijden minder groot is, hebben de concurrenten juist een stap gezet, mede dankzij wat ze in Australië over hun krachtbron hebben geleerd. Alpine is daarvan het duidelijkste voorbeeld: van een vroege uitschakeling in de kwalificatie in Melbourne naar punten met beide auto's in China.
Het is een interessant thema, omdat het ook een vergelijking met Red Bull mogelijk maakt, dat in China moeite had om uit het middenveld te komen. Dat kwam deels door incidenten in de eerste ronde, maar ook doordat de auto gedurende het hele weekend een achterstand liet zien die niet alleen aan de krachtbron lag: er kwamen ook duidelijke tekortkomingen in het chassis naar voren.
Foto door: James Sutton / Formula 1 / Formula Motorsport Ltd via Getty Images
Dat is het paradoxale: ten opzichte van zijn directe concurrenten benut Racing Bulls de eigenschappen van de krachtbron beter dan Red Bull zelf, dat juist meer tekortkomt op chassisgebied, zowel qua aerodynamica als gewicht. Met andere woorden: het team uit Faenza haalt meer uit de motor dan het fabrieksteam.
Tijdens de race had het team uit Faenza bovendien wat pech: incidenten en duels vergrootten het gat naar andere middenveldteams. Toch werd er een knappe zevende plaats behaald, opvallend genoeg vóór de Red Bull van Isack Hadjar. De Fransman was vroeg in de race gespind, maar kon dankzij de safety car weer aansluiten.
Dat betekent niet dat de auto van Racing Bulls competitiever is dan die van Red Bull, maar wel dat het team binnen zijn mogelijkheden meer uit het pakket haalt. Paradoxaal genoeg lijkt Racing Bulls het goede werk dat in Milton Keynes aan de krachtbron is geleverd beter te benutten, zeker als je bedenkt dat dit de eerste intern ontwikkelde motor is, zij het met ervaren technici.
Wat beide teams momenteel gemeen hebben ten opzichte van hun directe concurrenten, is een gebrek aan pure downforce, meer dan een probleem met de krachtbron zelf. Op motorgebied is er zeker nog ruimte voor verbetering, maar dat is niet de belangrijkste oorzaak van het huidige prestatieverschil. Zeker ten opzichte van Ferrari en Haas lijkt de power unit niet langer de doorslaggevende factor.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport