Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Onze kat had kale oortjes gekregen, volgens de dierenarts was dit stressgerelateerd. Wij begrepen wel waarom. Onlangs waren wij erachter gekomen dat het supersonische kattenluikje, dat alleen onze kat zou moeten doorlaten, ook werd gebruikt door een agressieve kater in de bloei van zijn leven. Hij at het eten van onze kat op en intimideerde en passant haar oorhaar eraf.
Een kat kun je niet wegstemmen, dus tapeten we het luik dicht en begonnen aan een omgekeerde intimidatiecampagne. Zodra we de kater op het balkon zagen, zouden we water over hem heen gooien.
Het bleek lastig, maar toen we hem eindelijk hadden geraakt, zagen we hem iets doen wat katten volgens mij niet kunnen: hij haalde zijn schouders op.
‘Misschien heeft hij zijn lesje tóch geleerd’, zeiden we hoopvol tegen elkaar. Maar twee dagen later stond de kater op het balkon te kotsen. Hij keek erbij alsof het performance art was en er dus geen kritiek mocht worden geleverd.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant