DEN HAAG - Een beuk in het Haagse Bos brengt tachtig jaar na dato nog steeds discussies op gang. In de Tweede Wereldoorlog heeft een Duitse soldaat er een hakenkruis en het portret van Hitler ingekerfd en dat is nog steeds te zien. 'We moeten er lessen uit trekken.'
Op een steenworp afstand van het Malieveld vind je de 'schuldige' boom in het Haagse Bos, maar de exacte locatie houdt boswachter Mark Kras van Staatsbosbeheer liever geheim. 'Er mogen geen gekke dingen mee gebeuren.'
Wie de beuk gevonden heeft, ziet op zo'n vijftien meter hoogte de inkerving. Ruim tachtig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog nog steeds heel goed te zien. De swastika en het gezicht met het tandenborstelsnorretje van Hitler zijn onmiskenbaar.
Het verhaal begint halverwege de Tweede Wereldoorlog, als nazi-Duitsland een tankgracht dwars door het koninklijke bos laat aanleggen. Het bouwwerk vormt een hindernis voor - zoals de naam al doet vermoeden - tanks en ander militair materieel.
In 1943 heeft de bezetter zelfs zeventig procent van het Haagse Bos laten kappen om de tankgracht uit te graven en daaromheen een vrij schootsveld. 'Alle bomen die nu langs de tankgracht groeien, waren er toen niet.'
In het grotendeels gekapte bos sprokkelen Hagenaars tijdens de oorlogsdagen hout om aan op te warmen. 'Reden voor de bezetter om wachttorens rond het bos te plaatsen', weet Mark Kras.
In een van die wachtposten zat een soldaat en hij heeft in een beuk het hakenkruis en een beeltenis van Hitler gekrast. Tot op de dag van vandaag is die 'handtekening' nog steeds te zien.
'Een soldaat van, hoe oud zou hij zijn geweest? 18, 19, 20 jaar? Volledig gebrainwashed door het gedachtegoed van Hitler. Altijd als ik de beuk zie, moet ik daaraan denken', zegt de boswachter.
'Hier heeft iemand gezeten die de ideologie steunde van 'een groep heeft de schuld, een groep zetten we apart, een groep moeten we vernietigen'. Die tijd, van die inkerving, daar moeten we nooit meer naartoe.'
Ook nu nog maakt de Hitlerboom in het Haagse Bos de tongen los. Mark Kras herinnert zich een schoolklas die hij een rondleiding door het natuurgebied gaf.
'Een van de meisjes zei: dat mag je helemaal niet in een boom krassen. Waarop ik zei: wat moet ik dan doen? Haar oplossing: doe er een lapje overheen. En een andere klasgenoot stelde voor om de inkerving uit de beuk te halen.'
'Moeten we dan vergeten wat er toen is gebeurd?' legde de boswachter aan de klas voor. 'Toen hadden ze door: we moeten niet alles wegpoetsen uit het verleden, maar er lessen uit trekken.'
'Dat is een van de belangrijkste functies die deze boom heeft', besluit Kras.
Source: Omroep West Den Haag