De hoofdredactie van NU.nl vertelt wekelijks over wat zich op de redactie afspeelt. Deze week maakten we een broodnodig verhaal dat níét over de rellen in Loosdrecht ging.
Loosdrecht is deze weken het toneel van flinke rellen. In het oude gemeentehuis komt een tijdelijke asielopvang, tot groot ongenoegen van de inwoners van Loosdrecht. Of, nou ja, hebben we die inwoners eigenlijk wel voldoende aan het woord gelaten? Een cruciale vraag die we begin deze week stelden in onze redactievergadering.
De demonstraties tegen de noodopvang in het Noord-Hollandse dorp liepen geregeld uit de hand. Belangrijk detail: de extreemrechtse groepering Defend Netherlands riep online op om naar Loosdrecht te komen. De burgemeester liet van zich horen toen de politie vanwege de vernielingen een inwoner van Ermelo aanhield. "Iemand die ruim 40 tot 50 kilometer heeft afgelegd om hier chaos te creëren".
Ook al kun je deze ongeregeldheden niet onvermeld laten, het is verre van het échte verhaal. Dat verhaal draait om de bezorgde inwoners zelf. Het werd deze week tijd om juist naar hen op zoek te gaan.
Het gematigde geluid. De groep die niet van zich laat horen, maar zich wél zorgen maakt. De mensen die zich overvallen voelen door zo'n besluit van de gemeente, maar niet de straat opgaan om de boel af te breken. Dát zijn de mensen die we wilden spreken.
"Je ziet het vaker", zegt binnenlandverslaggever Job van der Plicht. "De rellen zijn nieuws. Vervolgens zijn media snel weer vertrokken zodra de rust terugkeert. Terwijl echt niet zo'n heel dorp wil of staat te rellen. Er zit vaak veel meer achter."
Met die gedachte ging Job aan de slag. "Geloof het of niet, maar het soms achterhaalde Facebook is eigenlijk de perfecte bron. In kleine dorpen zoals Loosdrecht zie je dat mensen elkaar bij dit soort ontwikkelingen weten te vinden in Facebook-groepen. Of het nu gaat om windmolens, een nieuwe weg of een asielopvang."
Nu zijn veel commentaren op Facebook onbruikbaar, onderbuik of oncontroleerbaar, maar na aardig wat struinen kwam Job in contact met Dennis Haverlag. Deze inwoner van Loosdrecht was net een petitie gestart. Net als Hugo van Wichen, die weer met een andere actie bezig was. "Van hen hoorde ik verhalen die je niet tijdens die onrustige demonstraties hoort", vertelt Job.
Nu kregen we pas echt een goed beeld van de situatie en de zorgen in Loosdrecht. Hoe er een bom werd gedropt en er verder geen informatie volgde. Hoe sommige inwoners wel een brief ontvingen, en anderen (die net iets verder van het oude gemeentehuis wonen) juist weer niet.
We hoorden over een onderzoek dat de gemeente een jaar geleden deed naar wat er nodig is als er een asielzoekerscentrum zou komen. Niet verrassend: de inwoners vroegen om "duidelijke communicatie en serieuze inspraak".
Dat had een goed uitgangspunt kunnen zijn, maar lijkt hier - als je de bewoners die Job heeft gesproken zo hoort - toch te zijn vergeten. Het gevolg? Je overvalt je inwoners. Dat ziet de gemeente inmiddels ook. "We zullen meer tijd nemen voor communicatie met de samenleving."
Het gaat allemaal om vragen en luisteren, besloot een van de experts die Job voor zijn verhaal sprak. En dat geldt net zo goed voor ons.