Superbelegger De aandeelhoudersvergadering van Berkshire Hathaway staat bekend als het ‘Woodstock voor kapitalisten’ en trekt duizenden fans. Dit jaar had de 95-jarige Buffett voor het eerst een kleinere rol, maar zijn opvolger Greg Abel stelde bezoekers teleur. „Hij is duidelijk minder charismatisch.”
Aandeelhouders slaan spullen in op vrijdag 1 mei op de speciale shoppersdagen bij Berskhire Hathaway.
Het is half zes ’s ochtends en de temperatuur komt in Omaha net boven het vriespunt uit, maar Nolan Clancy (28) staat al met zijn vader in de rij voor het congrescentrum van de stad. Over drie uur vindt daar de aandeelhoudersvergadering plaats van Berkshire Hathaway, het conglomeraat van superinvesteerder Warren Buffett (95).
„Het is onze eerste keer”, zegt Clancy. „Dus we willen graag een goede stoel in het midden van de zaal.” Clancy is al jaren gefascineerd door Buffett, vertelt hij, die geldt als de succesvolste investeerder aller tijden. Hij is van Nevada een weekend naar Omaha gekomen om de beroemde vergadering, die ook wel bekendstaat als het ‘Woodstock voor kapitalisten’, bij te wonen. Een bucket list-dingetje is het.
Clancy baalt wel een beetje dat hij juist net deze keer een stuk minder van Buffett zal meekrijgen. Sinds begin dit jaar is hij niet meer de topman van Berkshire Hathaway, en staat het bedrijf onder leiding van de Canadees Greg Abel (63). Hij zal de vergadering leiden, met een kleinere rol voor Buffett. „Maar ik ben ook heel benieuwd hoe Abel dat gaat doen”, zegt Clancy. „Er ligt zoveel druk op hem.”
Elk jaar begin mei strijken duizenden fanatieke investeerders van over de hele wereld neer in Omaha, in de Amerikaanse staat Nebraska. Zij vullen alle hotelkamers in de wat slaperige stad, allemaal om naar één man te komen luisteren.
Buffett, die in een zestigjarige investerings- en overnamecarrière met zijn conglomeraat een rendement van meer dan vijf miljoen procent behaalde, stond erom bekend van de aandeelhoudersvergadering een braderie-achtige show te maken. Urenlang nam hij, blikjes cola slurpend, de tijd voor vragen uit het publiek, waar het ‘orakel van Omaha’ op reageerde met aforismen en allerhande levenswijsheden, zoals: „Of het nu gaat om sokken of aandelen, ik houd ervan kwaliteit te kopen in de uitverkoop.”
Die tijd is voorbij, bleek afgelopen december. Buffett – vermaard om zijn sobere levensstijl maar een van de rijkste mensen ter wereld – maakte op 95-jarige leeftijd bekend te stoppen als topman van Berkshire Hathaway, dat activiteiten omspant van snoep tot kolencentrales en van privéjets tot ongediertebestrijding (naast de investeringen in andere ondernemingen). Hij gaf de leiding over aan Abel, die sindsdien het grootste paar schoenen in het Amerikaanse bedrijfsleven moet vullen.
NRC bracht vrijdag en zaterdag vierentwintig uur door in Omaha, in en om het congrescentrum van de vergadering. Om de gekte te zien die rondom Berkshire Hathaway bestaat, maar ook om antwoord te krijgen op de vraag: hoe ziet de toekomst van dit bedrijf en haar iconische vergadering eruit zonder Buffett?
Met een grote tas van knuffelmerk en Berkshire-product Squishmallows komen Butch (69) en Michele Skradis (70) vrijdagmiddag het congrescentrum uitgebanjerd. Hebben ze de knuffels van Buffett en Abel gekocht? Nee, dat niet. „Vooral ondergoed”, zegt Michele.
Butch lacht. „Ik koop hier elk jaar fris ondergoed. En zij wil altijd haar ijsje.” Michele knabbelt aan een chocolade-ijsje van Dairy Queen, een Berkshire-bedrijf.
Butch en Michele Skradis.
Minstens zo belangrijk voor veel bezoekers als de vergadering zelf, is de dag ervóór. Dan kunnen aandeelhouders in het congrescentrum stapels producten en merchandise kunnen kopen van alle Berkshire-bedrijven – vaak met korting. Ze staan deze middag massaal in de rij voor de juwelen van Borsheims, treinknuffels van goederenvervoerder BNSF of de chocolade van See’s Candies, en verlaten het centrum bepakt met tassen.
Voor veel mensen uit de regio lijkt dit het ultieme dagje uit. Het aandeelhoudersweekend is verreweg de grootste gebeurtenis van het jaar in Omaha – zoveel gebeurt hier verder niet. „Toen we hierheen verhuisden hebben we meteen wat aandelen gekocht”, zegt Maggie Steward (73), die met haar man op het evenement is. „We wilden ook een deel van de actie meemaken.” Voor haar kleinkinderen heeft ze speelgoed ingeslagen, op de vergadering zet ze geen stap. „Veel te chaotisch voor mij.”
Bezoekers bekijken alle Berkshire-merchandise die te krijgen is.
Het andere uiterste zijn de bezoekers die Buffett verafgoden en uit alle hoeken van de wereld op het evenement afkomen. Er zijn aardig wat jonge Chinezen en Taiwanezen die nauwelijks Engels spreken, maar wel aankopen in taxi’s laden. Luis Silva (30) komt uit Brazilië en is vanuit zijn woonplaats in Florida voor de tweede keer naar Omaha gekomen. Hij noemt Buffett „een soort held”. „Wat hij heeft gedaan, is niet voor iedereen.”
Silva is zelf een start-up begonnen, in supply chain management, en probeert die uit te bouwen. „Ik vind het interessant van Berkshire te horen hoe ze het bedrijf hebben ontwikkeld, hoe ze investeren.” En ja, geeft hij toe – hij is hier zelf ook op zoek naar investeerders.
Greg Abel en Waren Buffett staan samen afgebeeld in een truck van Pilot, een Berkshire-merk.
Berkshire gebruikt het shopping-evenement nadrukkelijk als middel om Greg Abel tot een icoon à la Buffett te maken. Hun beider gezichten prijken prominent bij de entree in een pop-art-achtig design, en van elke pop of rubberen eend die je van Buffett kan kopen (en dat zijn er nogal wat), kan je er ook een van Abel krijgen.
Een van de grootste risico’s voor Berkshire is dat met de leiderschapswissel ook de interesse, de allure en het succes verwateren: Buffett wás nu eenmaal Berkshire. Dat probleem zien ook de superfans hier. „Ik ben best een beetje bezorgd”, zegt Butch Skradis. „Warren was een genie. We moeten nog zien wat deze vent kan doen.” Lachend: „Hoewel het mij niet uitmaakt, ik heb [aan Berkshire Hathaway] al verdiend.”
„De grote vraag lijkt me of er net zoveel mensen gaan komen”, zegt Mary Rom (74). Ze is met haar man Greg Rom (76) zes uur komen rijden uit Minnesota. Hij is jarig op 1 mei, ze vieren de verjaardag al 16 jaar met een weekend Omaha.
Greg en Mary Rom.
Greg vraagt zich af of de strijd om de stoelen misschien wat minder hevig zal zijn, „omdat Buffett nu voor het eerst niet op het podium is”. „Maar we moesten de auto verder weg parkeren dan vorige keer, dus ik denk dat het wel goed zit.”
„No running!” Rennen mag niet, daar houden de bewakers streng toezicht op. Maar snelwandelend gaan massa’s aandeelhouders een dag later zodra de deuren openen – onder de klanken van ‘Money’ van Pink Floyd – op zoek naar het beste plekje in de zaal. Daar ontstaat rond acht uur commotie: Tim Cook, afzwaaiend topman van Apple (een bedrijf waar Berkshire miljarden in investeerde), is gespot in het afgeschermde deel. Tientallen mensen proberen hem aan te spreken voor een selfie, waar Cook ruimschoots de tijd voor neemt.
Aandeelhouders proberen zo snel mogelijk in de zaal te komen.
Twee mensen die een goede plek hebben gevonden in de zaal zijn Ingeborg Orahaug (53, in Berkshire-trui) en Lars Onsted (53). Ze komen uit Noorwegen en zijn hier voor het eerst, slechts een paar dagen. De superfans hebben al Buffetts bescheiden huis bezocht (de buitenkant dan), én zijn favoriete restaurants in Omaha. Toch was het hoogtepunt dat Orahaug gister Abel ontmoet heeft in de shoppinghal.
„Ik trilde helemaal”, vertelt ze het na. Onsted heeft het helaas gemist, hij stond net in de rij om op de foto te gaan met iemand in een gekkopak die het symbool van verzekeraar Geico moest voorstellen.
Later op de dag zal Orahaug iets minder enthousiast zijn over Abel. De aandeelhoudersvergadering die zich deze ochtend voltrekt, bevat vrijwel niks van het vuurwerk uit de tijd met Buffett – die de boel op de eerste rij, gekleed in een paarse trui, zwijgend aanziet. Zijn ouderdom is goed duidelijk wanneer hij onder luid gejuich binnenkomt, ondersteund door twee vrouwen en een wandelstok.
Greg Abel op de vloer van het shoppingevenement.
Abel geeft eerst een lange financiële update. Daarna beantwoordt hij met andere managers vragen uit het publiek, maar dat gebeurt op een droge en technische manier. Als een scholier uit Omaha aan Abel vraagt waarom Berkshire haar toekomst „in gevaar” brengt door te investeren in fossiele energie, komt de topman met een lang verhaal over de staat Iowa dat erop neerkomt dat het bedrijf overal aan alle regels voldoet.
Vermakelijk is het niet, inzichtelijk af en toe wel. Berkshire is notoir technologie-schuw (de website lijkt uit de begindagen van het internet te komen), maar Abel hint er een paar keer op dat hij toch wel naar AI aan het kijken is. Dat deed Buffett nauwelijks.
Ook vraagt hij beleggers geduldig te wachten op nieuwe overnames. Berkshire zit op een duizelingwekkende berg cash van bijna 400 miljard dollar, iets meer dan de jaaromzet, waar het al een tijd weinig mee doet – tot ongeloof van velen. Abel zegt dat hij „significante” investeringen zal doen wanneer de kans zich voordoet, maar dat de markt er nu niet naar is.
In de pauze geeft Buffett achter de schermen een live interview.
De twee keer dat Buffett spreekt, leeft de zaal op. In een kort praatje aan het begin prijst hij de binnenkort afzwaaiende Tim Cook, en de grote schoenen die zijn opvolger John Ternus moet vullen – een dubbelzinnigheid die ook gericht lijkt aan Abel. En in een interview backstage in de pauze met zender CNBC zegt Buffett dat hij blij is dat Jerome Powell na zijn aftreden als Fed-voorzitter bij de centrale bank blijft werken. Powell heeft gezegd dat hij niet weggaat omdat hij vreest dat de bank onder vuur blijft liggen van de regering-Trump.
Als Abel na de pauze de vraag-antwoordsessie vervolgt, beginnen Orahaug en Onsted weg te dutten en hun vluchtgegevens van de volgende dag te bekijken. Sowieso loopt de zaal – die al niet helemaal vol kwam – behoorlijk leeg. Na afloop rond twee uur ’s middags spreekt Dave Sparrock (55) uit Houston de twee Noren aan: was het het waard om naar Omaha te komen?
„Absoluut”, zegt Orahaug meteen. „Het is in z’n volledigheid een geweldige ervaring geweest.” Maar Abel heeft wel de neiging wat wijdlopige antwoorden te geven, zegt ze. „Hoewel ik niet te kritisch wil zijn op zijn eerste vergadering.”
De aandeelhoudersvergadering op zaterdag.
Sparrock zelf heeft er niet per se problemen mee dat Abel het technisch hield, legt hij nog tussen op de tribune uit. „Hij probeert uit te stralen dat hij een stabiele factor is.” Hij schuift ook expres andere managers naar voren, denkt Sparrock. „De zorg bij mensen is dat alle kennis en cultuur weg is met Buffett.” Abel probeert te laten zien dat Berkshire meer is dan de investeringsgod.
Toch vindt ook Sparrock dat Abel „duidelijk minder charismatisch” is. „Het is een heel andere persoonlijkheid.” Hij moet werken aan zijn antwoorden, zegt Sparrock. Die over klimaat vond hij in het bijzonder zwak.
De grote vraag is wat dit de komende jaren betekent voor ‘Omaha’: zullen investeerders van over de hele wereld hier blijven verschijnen? Berkshire Hathaway blijft een iconisch bedrijf, en de vergadering een „snapshot van Amerikaans kapitalisme”, zegt Sparrock. Maar je kunt je afvragen of een reis naar de andere kant van de wereld voor een doorsnee aandeelhoudersvergadering van een conglomeraat op veel bucket lists voorkomt.