De lezersbrieven! Over het Nederlandse leger, herdenken, vrijheid en drinkwatertekort.
‘Omdat Nederland een dichtbevolkt land is, oefent defensie vrijwel altijd in natuurgebieden, waar weinig mensen zijn.’
Zou - als het oorlog wordt- ook alleen maar in die gebieden gevochten worden of zouden juist de steden gebombardeerd worden? Is het niet logischer om in een dichtbevolkt land te oefenen in een dichtbevolkt gebied? En erachter komen dat het zware materieel misschien de bocht niet kan maken op een gracht of dat je iets moet verzinnen als je vanwege een flat de vijand niet kunt zien. Of dat je op een droge hei met harde wind moet anticiperen op het feit dat je snel brand kunt veroorzaken waar je zelf last van kunt hebben.
Het lijkt alsof defensie zich nog in 1914 in de loopgraven waant. Kijk om u heen: de oorlog wordt inmiddels ook gevoerd bij energiecentrales, waterzuiveringen, oliedepots, elektriciteitsstations, datacenters, vliegvelden en bruggen, op het internet met hackers en drones.
Geert van Schoot, Utrecht
Waarom een oorlog herdenken die 81 jaar geleden eindigde? Met het wegvallen van de eerste generatie verdwijnen ook de getuigenissen. De verhalen over vervolging, honger en het verlies van weleer verworden tot een vertelling in het collectieve geheugen, terwijl de actualiteit dagelijks melding maakt van het lijden van mensen door oorlogsgeweld. We leren weinig.
Juist hierom is de naoorlogse generatie schatplichtig de verhalen van de Tweede Wereldoorlog niet te laten verstommen. Het herinnert ons eraan wat toen op het spel stond en wat vandaag nog altijd realiteit is.
‘Dit nooit weer’ moet worden doorverteld als een belofte met inhoud. Immers het lijden van weleer is niets waard als wij er niets mee doen.
Op 4 mei is er ruimte voor alle verhalen, ongeacht afkomst, religie of geschiedenis, van toen én de verhalen van oorlogsgetroffenen na 1945. Wie luistert, leert en wie vertelt, verbindt. Zo wordt recht gedaan aan het verleden én het heden. In de hoop en het vertrouwen dat vrede niet een verhaal blijft maar een realiteit.
Samen dragen we verantwoordelijkheid om te blijven herinneren wat niet mag worden vergeten. Het zijn juist de verhalen die ons leren te begrijpen wat oorlog en vrijheid voor onszelf en anderen betekent.
Rachel Kuijlenburg, Den Haag
Als 91-jarige herdenk ik op 4 mei ingetogen mijn 18 familieleden die in de Tweede Wereldoorlog in de kampen van Auschwitz en Sobibor zijn vergast. Mensen kunnen, ongeacht nationaliteit, geloof, cultuur of ras uitmuntende maar ook weerzinwekkende daden verrichten.
Daarom herdenk ik met intens verdriet, verbijstering en mededogen de vele onschuldige slachtoffers die mede door toedoen van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en zijn ultranationalistische, conservatieve, orthodoxe ministers het leven hebben verloren.
Alexander Davidson, Voorburg
Men heeft deze dagen weer alom de mond vol van ‘vrijheid’.
Maar wat is de vrijheid van iemand met een tophypotheek die zijn baan kwijt is?
Gerhard Elferink, Rhenen
Nederland gebruikt te veel drinkwater. Ongetwijfeld voor een deel voor privézwembaden en tuinen. Om de Nederlander te motiveren tot een lager drinkwatergebruik, suggereert de Raad voor de Leefomgeving en Infrastructuur om de waterprijzen te verhogen volgens het principe ‘de gebruiker betaalt’.
Dat zal vooral de laagste inkomens raken bij eenzelfde watergebruik. Zij beschikken namelijk in meerderheid niet over een tuin en al helemaal niet over een privézwembad.
Moeten de laagste inkomens dan maar minder gaan douchen en wassen om hun waterrekening betaalbaar te houden?
Wim Dijkhuizen, Scheveningen
Waarom niet gewoon huishoudens twee keer een uur per dag van het water afsluiten? Dat leert ons zuinig zijn, de werkelijke waarde van water beseffen en noodmaatregelen nemen om die twee uur zonder door te komen. Consumentengedrag en opvoeden blijkt meestal een tegenstelling te zijn. We moeten het voelen.
John den Besten, Zuid-Beijerland
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant