is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Moet je dat toch zien, hoe de heertjes voetballers zich gedragen in de slotfase van Fortuna - Feyenoord. Die opgefoktheid, op en rond het veld. De intensiteit van het Nederlandse voetbal zit tegenwoordig vaak in wangedrag, in geouwehoer tot aan de rechtbank toe. Je zou willen zeggen: ga eens voetballen met zijn allen.
Intensiteit is het toverwoord van het hedendaagse voetbal. De trainer die bij zijn sollicitatie vergeet te zeggen dat hij met hoge intensiteit wil spelen, kan meteen naar huis. Felheid, lopen en blijven lopen, de bal snel veroveren, ruimtes beheersen, duels winnen. De meeste papegaaien met een trainersdiploma belijden hun evangelie vooral met de mond.
Ja, NEC speelt met hoge intensiteit, PSV als ze zin hebben, FC Twente, AZ en Heerenveen geregeld, en Telstar of Excelsior met veel mindere spelers. Gemiddeld gesproken is het voetbal beneden peil en moeten de alarmbellen rinkelen, totdat iedereen horendol is.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ajax is qua intensiteit ongeveer het minste team van allemaal. Ajax kan het gewoon niet belopen, zelfs niet in de tweede helft tegen het ontstellend zwakke NAC vorige week, laat staan tegen PSV afgelopen zaterdag. Ja, zegt trainer Oscar García dan, dat komt door de vorige trainers. Het is alsof ze in Amsterdam denken de huidige wetten van het voetbal te kunnen negeren, met een zoetsappig leven in de eigen bubbel, en afschuiven van verantwoordelijkheid als specialiteit van het huis.
Trainer Francesco Farioli probeerde de clubcultuur in het vorige seizoen te veranderen en Ajax mee te nemen naar moderne tijden, onder meer door spelers weer te laten voelen wat werken is. Het was gek, maar ze leerden in Amsterdam van een ander type voetbal genieten. Het was niet hun voetbal, maar vooruit.
Slechts een enkeling bij Ajax speelt met de intensiteit die nodig is in het internationale voetbal. Anton Gaaei is zo iemand. De Deen heeft alleen de pech dat hij niet zo’n goede verdediger is en dat hij ook geen trucjes beheerst. Spits Kasper Dolberg raakte een paar ballen mooi. Schitterend. Hebben we dat allemaal gezien? Ja, we hebben het gezien. Ajax werd intussen in delen van de wedstrijd overvleugeld door PSV dat vanuit de disco op Ibiza naar Amsterdam was komen rollen.
Zelfs een PSV dat al kampioen is en tal van spelers mist, speelt met een hogere intensiteit dan Ajax. Kijk even terug hoe aanvoerder Steven Berghuis in de beginfase de bal verliest aan Joey Veerman, toch ook geen grootheid als het om intensiteit gaat. Berghuis blijft even liggen, totdat hij ziet dat het spel doorgaat. Dan staat hij op en is hij te laat om de brand te blussen. En ja, inderdaad, daar staat Gaaei zonder oriëntatie te tollen en krijgt Driouch een kans die hij nooit mag missen, maar daar toch in slaagt.
Degenen die lachen om Anton Gaaei, zijn ook degenen die leven in het verleden, toen je soms nog wegkwam met een paar lekkere passes. Intussen won Francesco Farioli de landstitel met FC Porto en zei hij met betraande ogen dat deze prijs ook een beetje voor Ajax was. Die opmerking maakte de situatie nog pijnlijker dan die al is.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant