Mexico-Stad zakt jaarlijks bijna 25 centimeter weg, blijkt uit nieuwe satellietbeelden van NASA. De metropool, waar ongeveer 22 miljoen mensen wonen, behoort daarmee tot de snelst verzakkende grote steden ter wereld, en de daling is zelfs vanuit de ruimte zichtbaar.
De stad is gebouwd op de bodem van een oud meer, wat nog steeds te zien is aan voormalige kanalen in het centrum en de nog bestaande waterroutes in landelijke delen. Door decennialange, intensieve winning van grondwater en zware bebouwing is het onderliggende waterrijke lagenpakket uitgeput geraakt. Daardoor verzakt de stad al meer dan een eeuw en staan historische gebouwen, zoals de in 1573 begonnen Metropolitan Cathedral, inmiddels duidelijk scheef.
Volgens geofysicus Enrique Cabral van de Nationale Autonome Universiteit van Mexico raakt de bodemdaling direct de basisvoorzieningen. "Het beschadigt een deel van de kritieke infrastructuur van Mexico-Stad, zoals de metro, het rioolstelsel, het drinkwatersysteem, woningen en straten", zegt hij. De uitgedroogde watervoerende laag verergert tegelijk de al bestaande watercrisis, die naar verwachting de komende jaren zal toenemen.
NASA schat dat sommige delen van de stad tot 2 centimeter per maand zakken, onder meer rond de grootste luchthaven en bij het bekende monument de Engel van de Onafhankelijkheid. Gemiddeld komt dat neer op zo’n 24 centimeter per jaar, en in minder dan een eeuw is de bodem daar al meer dan 12 meter gedaald. "We hebben een van de hoogste snelheden van bodemdaling ter wereld", aldus Cabral.
De nieuwe cijfers komen van de NISAR-satelliet, een gezamenlijk project van NASA en de Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO. Deze satelliet meet veranderingen aan het aardoppervlak in bijna real time. Volgens NISAR-wetenschapper Paul Rosen laten de beelden niet alleen zien wat er aan de oppervlakte gebeurt, maar geven ze ook informatie over processen daaronder: "Je kunt de volledige omvang van het probleem zien."
Onderzoekers hopen op termijn nog gedetailleerdere metingen te doen, mogelijk tot op het niveau van afzonderlijke gebouwen. Dezelfde techniek moet wereldwijd worden ingezet om onder meer aardbevingszones, de gevolgen van klimaatverandering in gebieden zoals Antarctica en risico’s rond vulkanen te volgen. Voor Mexico-Stad betekent dit volgens Cabral een grote stap in het in kaart brengen van de verzakking en het beperken van de schade. Lange tijd besteedde de overheid vooral aandacht aan het stutten van iconische monumenten, maar door de recente watercrisis is er meer geld gekomen voor onderzoek. "Voor langdurige oplossingen is de eerste stap simpelweg begrip", zegt hij.
Ter illustratie (Afbeelding: Grok AI / FOK.nl)
Source: Fok frontpage