Michael De biopic over Michael Jackson werd vernietigend besproken in het buitenland. Toch is Michael een van de grootste bioscoophits van het jaar. Dat kan, mede door een witwascampagne van de familie Jackson.
Okeeeee, de biopic over Michael Jackson is een slechte film. Maar ik ben nu eenmaal fan, ooit ging ik op bedevaart naar zijn geboortehuis in Gary, Indiana, en bij deze film zat ik weer te swingen in mijn bioscoopstoel. Dus kwam ik in mijn recensie toch uit op drie ballen.
Ondanks de vernietigende recensies is Michael een enorme hit. Met een omzet van 423 miljoen dollar op moment van schrijven, behoort hij tot de grootste films van dit jaar en komt hij met stip binnen op de tweede plaats van de lijst met meest succesrijke dramafilms over popsterren. Op de eerste plaats staat Bohemian Rhapsody met een wereldwijde omzet van 911 miljoen dollar.
Biopics over popsterren van vroeger zijn in de mode. Denk aan hits als Elvis, Straight Outta Compton, Rocket Man, A Complete Unknown. De komende tijd heeft de florerende nostalgiemarkt nog in het vat: het Beatlesvierluik van Sam Mendes en de films over Snoop Dogg, Madonna, en Joni Mitchell.
Het grote verschil met Michael Jackson? Die andere bezongen popsterren zijn geen pedofielen, zo stelt journalist Maureen Orth in een essay in The Wall Street Journal. Orth deed meer dan twaalf jaar onderzoek naar de beschuldigingen van seksueel misbruik tegen Jackson en vond geloofwaardig bewijs.
Ook de documentaire Leaving Neverland betoogde overtuigend dat Jackson jonge jongens misbruikte die hij met zijn roem en rijkdom in zijn macht kreeg. Na juridische dreigementen van de erven Jackson tegen HBO is Leaving Neverland sinds november vorig jaar nergens meer te zien.
Michael is onderdeel van dezelfde witwascampagne van de erven Jackson, en negeert dit deel van diens levensverhaal volledig. In een eerdere versie van de film zat nog de eerste beschuldiging van seksueel misbruik uit 1993. De filmmakers bekeken het vanuit Jacksons standpunt: hij zou onschuldig slachtoffer zijn van laster en afpersing. De popster had er onder meer verdriet van dat hij in die dagen zijn gevlekte penis moest tonen aan de politie om een getuigenverklaring te bevestigen. Op aandringen van de erven – die zich beriepen op een bepaling uit de schikking van die zaak – werd deze verhaallijn uit de film geknipt.
Het maakt de fans blijkbaar niets uit, die komen in groten getale naar de film. Voor de Amerikaanse zwarte gemeenschap blijft Jackson hoe dan ook een held. Met reden staat die sceptisch tegenover iedere poging van witte machthebbers om een zwarte man te criminaliseren. Reagerend op de kritiek op de film, nam bijvoorbeeld filmregisseur Spike Lee het deze week op voor zijn overleden vriend. Dan Reed, regisseur van Leaving Neverland, zei over de fanatieke fans: „Het interesseert ze gewoon niet. Het is als religie, ze zien hem als god, en godslastering wordt niet getolereerd.’’
Ik vraag me af hoe het verder moet met het aangekondigde vervolg op Michael. De volgende film zou de tweede helft van Jacksons leven moeten behandelen. Zelfs als de makers de pedofilie-zaken wederom negeren – of Jacksons kant van het verhaal kiezen – ontkom je niet aan het beeld van een aftakelende, verslaafde ster die zich steeds vreemder gedroeg en vroegtijdig aan zijn einde kwam.