is chef van de politieke redactie.
Nog altijd is de politieke basis onder de gereguleerde wietteelt wankel, maar de voorspelde rampscenario’s blijven toch echt uit.
Het leven loopt altijd weer anders dan gedacht. In de vele debatten over het wietexperiment speelde voor de tegenstanders de nationale reputatie over de grens een voorname rol: wilde Nederland nu echt nog meer te boek komen te staan als dé wietproducent van Europa, en dan ook nog met overheidskeurmerk? Wat moest het buitenland daar wel niet van denken?
Een jaar na de officiële start van het experiment blijkt de gereguleerde wiet geen factor op de exportmarkt (er zijn strenge regels die dat verhinderen), maar is wel sprake van een forse importerende aantrekkingskracht. Buitenlandse investeerders melden zich. Nu het legaal kan, zonder het risico dat je als kweker in de cel belandt, is een substantieel deel van de wietteelt inmiddels in handen van uiterst professionele Canadese kwekers, zoals de Volkskrant dinsdag beschreef.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Sowieso is de wereld nogal veranderd sinds Nederland het wietexperiment in 2017 aankondigde. Terwijl hier een oneindig debat begon over de voor- en nadelen legaliseerde Canada in 2018 de verkoop, het bezit, de productie en de distributie. Meer dan twintig staten in de VS volgden het buurland, de federale regering van Donald Trump werkt aan verdere versoepeling van de regels. In Europa lieten sindsdien ook Malta, Luxemburg en Duitsland de teugels aanzienlijk vieren. In andere landen woedt het debat nog volop. Nederland is, al met al, nog steeds een aanzienlijke exporteur van cannabis (van de niet-gereguleerde kwekers), maar hoeft steeds minder te vrezen dat het de rest van de wereld schokt met een poging tot decriminalisering.
Sinds een jaar loopt het experiment met de gereguleerde teelt in tien gemeenten officieel, maar het heeft nog altijd een wankele politieke basis. In het vorige kabinet ondernam met name de PVV herhaalde pogingen om er zo snel mogelijk mee te stoppen. D66, de drijvende kracht achter het project, keerde in februari net op tijd terug in de regering om in elk geval af te dwingen dat de afgesproken vier jaar worden volgemaakt.
Daar is ook genoeg reden toe. De officiële evaluaties volgen nog, maar er zijn geen signalen dat de angstbeelden van de tegenstanders waarheid worden. De betrokken ministeries melden geen tekenen van meer straathandel, criminaliteit of drugstoerisme. De telers, de coffeeshopbranche en de gemeentebesturen zijn overwegend positief.
Aan de voordeur van de deelnemende coffeeshops lijkt weinig te zijn veranderd, aan de achterdeur zijn de verkopers verlost van het aloude schizofrene Nederlandse gedoogbeleid, dat hen dwong zaken te doen in een wereld die grotendeels was overgenomen door criminele organisaties. Voor het eerst weten ze precies wat ze inkopen en waar het vandaan komt, mét kwaliteitskeurmerk. Ze hebben niks meer te verbergen.
Het idee is dat het illegale circuit uiteindelijk helemaal de pas wordt afgesneden door een succesvolle legale route. Dat zal pas lukken als het experiment in heel het land wordt uitgerold. Als het blijft gaan zoals het nu gaat, zullen zelfs de regeringspartijen VVD en CDA, van oudsher niet enthousiast over regulering, vroeg of laat moeten erkennen dat er te weinig redenen zijn om dat nog langer tegen te houden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant