De lezersbrieven! Over de vraag waar orkestmusici zich omkleden, het bekladden van het Nationaal Monument op de Dam, Dodenherdenking, een 100-jarige vredesactivist, het eigen risico en nuttige tips voor waterbesparing.
Klassieke musici die in weelderige kleedkamers vertoeven (column Thomas van Luyn), dat is een misvatting. Thomas heeft ongetwijfeld genoten van de dirigentenkamer en een dirigent staat ver boven ons, orkestmusici. Hier spreekt een (gepensioneerde) violiste, die 38 jaar haar vioolkist heeft uitgepakt op praktisch alle podia. Wij komen als orkest met zo’n 70 musici, waarvan 30 met vioolkist. Logisch dat er ruimtegebrek is.
Niet verwonderlijk dat wij vaak achter het podium onze spullen droppen: op toevallige tafels of stoelen, grijze containers, of gewoon op de grond. Dan hoef je niet met je lange jurk, je hakken, je viool én strijkstok via een trap naar een kelder onder het podium. Zo ben je ook niet te laat voor de bus, die 15 minuten na het applaus vertrekt. En als de reis lang is, kijken we in de bus nog een filmpje over acrobaten, cabaretiers of de Masai.
Marijke Plaat van de Vliet, Niekerk
Er is best wat begrip voor het bekladden van het Nationaal Monument op de Dam. Of die mensen een punt hebben, laat ik in het midden. Maar het besmeuren van zo’n belangrijke plek, op 4 mei, is een volstrekt idiote manier om iets duidelijk te maken of ergens tegen te ageren. Dat is een laffe provocatie.
Het ondergraaft ook alle sympathie en begrip voor de boodschap die men wil overbrengen; dat lijkt mij niet het beoogde effect. Maak gebruik van het in Nederland zeer ruime demonstratierecht, stop met bekladden of slopen.
Jeroen de Vries, Alkmaar
Het herdenken van onze medemensen, voedt ons in het besef dat we intens moeten geloven in medemenselijkheid, liefde en verzet.
Jan Riesthuis, Culemborg
Hoopgevend, ontroerend: zo veel jeugd, onze toekomst, maandagavond op de Dam aanwezig te hebben gezien.
Floor Montenarie, Middelburg
Wat ben ik geraakt door het verhaal van 100-jarige Piet Laban. Ik voel een diep respect en verbondenheid met deze man. Niet alleen omdat hij erkend gewetensbezwaarde was, zoals ik, maar vooral door zijn karakter. Krachtig, vredelievend en inspirerend. Ik neem graag een voorbeeld aan zijn levenswandel.
Afgelopen weekend was er de Peacewalk door Arnhem en Nijmegen. Ik heb een klein stukje meegelopen. En voelde de trots om wat deze mensen doen. Ik brand het kaarsje dat ik heb gekregen ter bekrachtiging van de vredesboodschap. Onze vrede en vrijheid zijn van onschatbare waarde.
Kees Eilander, Nijmegen
Bij het lezen van het artikel ‘Takkenbedrijf’ heeft de maatschappelijke wind mee’ was ik enthousiast, over het bedrijf en de herontdekking van de wilg. Geweldig, die duurzaamheid. Totdat ik bij de passage kwam, waarin wordt verteld over de nieuwe oogstmachine: die is een stuk zuiniger en spaart twee arbeidskrachten uit.
Ineens zag ik duurzaamheid in een breder perspectief. In het opgroeien en opleiden van deze arbeidskrachten is veel geïnvesteerd. Met het aan de kant zetten van deze mensen gaat veel kapitaal verloren. Dat hebben we door als het om verspilling van groente en fruit gaat. Maar als het om mensen gaat lijkt dat niet belangrijk te zijn, of staat een bedrijf er niet bij stil.
Maartje van der Velde, Neede
Voor chronisch zieken is het eigen risico, dat van de Raad van State verhoogd mag worden„ niet een gebeurtenis waarvan onzeker is of die zich gaat aandienen. Het is geen risico, het is een gegeven: een vaste verhoging van de premie voor de zorgverzekering. Een jaarlijkse boete voor een zwakke gezondheid, desgewenst te betalen in termijnen.
Wim Stienen, Weert
Geen drinkwater door de wc spoelen? Water besparen? Goed idee. Maar wie kent niet de oude volkswijsheid:
When its yellow, let it mellow
When its brown, flush it down.
Marreke Prins, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant