Dramaserie Na een matige eerdere verfilming met Jeremy Irons en Meryl Streep, is Isabel Allende’s debuutroman Het huis met de geesten nu écht goed naar het scherm vertaald. De achtdelige dramaserie ‘La Casa de los Espíritus’ is een zinderend, meeslepend tv-drama.
Aline Kuppenheim (Nivea), Chiara Parravicini (Rosa), Francesca Turco (Kid Clara).
La Casa de los Espíritus. Van: Francisca Alegría, Fernanda Urrejola. Met: Alfonso Herrera, Nicole Wallace. Acht afl. van ca. 50 minuten.
Te zien op Amazon Prime.
Ze zijn zelf ongeveer zo oud als het boek. Ze hoorden erover van hun „moeders, tantes, oma’s” – en toen ze het herlazen bleek het verrassend actueel. Showrunners Francisca Alegría en Fernanda Urrejola, beiden Chileens, werkten zes jaar aan La casa de los espíritus, een nieuwe achtdelige serie op Amazon Prime naar de debuutroman van Isabel Allende.
Het verfilmen van Het huis met de geesten, waarvan sinds de verschijning in 1982 zo’n 70 miljoen exemplaren zijn verkocht in meer dan veertig talen, is geen taak om licht op te vatten. Allende schetst een van toxisch machismo doortrokken maatschappij, waarin de vrouwen staan voor spiritualiteit en sociale verandering. Het verhaal heeft een tijdspanne van meer dan een halve eeuw en telt tientallen personages uit vier generaties.
Een eerdere filmversie pakte matig uit: de Deense regisseur Bille August castte voor zijn grotendeels in Denemarken gedraaide epos The House of the Spirits uit 1993 spierwitte sterren als Jeremy Irons, Meryl Streep en Glenn Close in de hoofdrollen, wat tot protesten leidde onder Latino acteurs. Het script hakte bovendien behoorlijk in de vele verhaallijnen uit Allende’s barokke familiesaga, ten gunste van de liefdesrelaties maar ten koste van de sociaal-politieke context. Allende schreef haar boek in ballingschap, omdat ze in Chili haar leven niet meer zeker was na de militaire coup van 1973.
Allende schrijft nog steeds, en is verfrissend laconiek waar het haar eigen oeuvre betreft. „Als ik een boek publiceer, is het weg”, zei ze onlangs tegen persbureau AP. „Literatuur kan op zoveel manieren geïnterpreteerd worden. Als ik toestemming geef voor een film, een toneelstuk of een tv-serie, zoals nu, dan is het niet meer van mij.” Indertijd schaarde ze zich ruimhartig achter August’s visie; voor haar Chileense familie, van wie een deel zwaar beledigd was over haar losjes op de werkelijkheid gebaseerde boek, werkte de beroemde cast als een goedmakertje. Maar ergens moet Allende hebben geweten dat het beter kon. Authentieker. In haar moedertaal.
Rosa (Chiara Parravicini) speelt piano.
Van Francisca Alegría en Fernanda Urrejola voelde Allende „dat hun intentie authentiek was”. Ze werd bij de serie betrokken als uitvoerend producent en moedigde de makers aan om hun eigen, eigentijdse stempel op het materiaal te drukken. Die creatieve vrijheid, gecombineerd met een grote zak Amazon-geld, heeft een zinderend, meeslepend tv-drama opgeleverd, kun je op basis van de eerste drie afleveringen die aan recensenten beschikbaar werden gesteld al stellen. La Casa de los Espíritus is ontroerend, sexy, gruwelijk, en precies soapy genoeg.
De sets zijn groots en luxueus, de shots hebben cinema-allure. Net als in Allende’s boek wordt Chili nergens expliciet vermeld, maar de opnamen vonden wel degelijk in het land zelf plaats, van de woestijnvlakten in het noorden tot de vruchtbare grond in het zuiden en de historische gebouwen van hoofdstad Santiago.
In schril contrast met die aardse pracht staat het gedrag van Esteban Trueba, de patriarch uit het boek: een brute baas en een verkrachter, maar ook een getraumatiseerde zoon. De paar scènes met zijn wrede oude moeder verklaren een hoop, zonder dat hij wordt vrijgepleit. Alfonso Herrera (Ozark, onder meer) maakt er een mooie rol van – en dan moeten de 240 uur die hij in de grimestoel doorbracht voor de oudere Esteban nog komen.
Maar de meeste focus ligt bij de vrouwen. Bij de mooie Rosa, die in de eerste aflevering tragisch overlijdt; bij haar helderziende zusje Clara, ontroerend vertolkt door de piepjonge Francesca Turco; bij de jongvolwassen Clara (gespeeld door Nicole Wallace, een Spaans tieneridool) die Esteban na hun huwelijk volgt naar zijn landgoed en daar met afgrijzen ontdekt hoe hij zijn arbeiders behandelt. En dan is er Férula (Fernanda Castillo), Esteban’s ongetrouwde zus die langzaam warme gevoelens voor Clara ontwikkelt. Een modern, jonger publiek is gewend geraakt aan queer relaties op het scherm, maar in Allende’s twintigste eeuw wordt Férula hardhandig gestraft. Ze heeft de regels overtreden.