Champions League De schoonheid was wederom ver te zoeken in de tweede halve finale tussen Arsenal en Atlético Madrid. Met zakelijk voetbal was de ploeg van Mikel Arteta uiteindelijk sterker. Een bijzonder slot van het seizoen lonkt voor de club uit Londen.
Matchwinner Bukayo Saka viert het bereiken van de Champions League-finale met zijn club Arsenal.
Hard gejuich klinkt door het Emirates Stadium als spits Viktor Gyökeres in de 71ste minuut na trekken en sleuren een corner verdient voor Arsenal. Opnieuw tijdwinst voor de Londenaren, bij een tussenstand van 1-0 tegen Atlético Madrid. Van verzorgd spel is weinig sprake, met vechtvoetbal probeert Arsenal zijn voorsprong te verdedigen. De ongepolijste Gyökeres gaat voorop in die strijd, hij maant de zestigduizend Arsenal-supporters met armgebaren nog eens extra achter de ploeg te gaan staan.
Velen van hen houden het op dat moment al niet meer; ze bidden, slaan nerveus hun handen voor het gezicht of krijgen tranen van de spanning. Nog maar twintig minuten is hun club verwijderd van de eerste finaleplaats in de Champions League in twintig jaar. Vorige week eindigde de heenwedstrijd in Madrid in 1-1.
Een paar minuten later doet uitgerekend Atlético-trainer Diego Simeone een poging om zijn ploeg te kalmeren. Zwaaiend met zijn armen naar beneden bewegend, gebaart hij dat zijn spelers nog voldoende tijd hebben om de gelijkmaker te scoren. Een grote kans komt ook nog, in minuut 86, maar in het strafschopgebied schiet invaller Alexander Sørloth na een lage voorzet ongelukkig tegen zijn eigen been.
Het zou de laatste kans zijn in een wedstrijd die veel weg had van de heenwedstrijd: twee strijdende teams, die opnieuw weinig kansen weggaven en zelf weinig grote risico’s namen. In die wedstrijd bleek het nauwelijks te passeren Arsenal – de ploeg van trainer Mikel Arteta kreeg dit hele Champions Leagueseizoen maar zes tegendoelpunten – uiteindelijk de sterkste.
De wedstrijd is al dik veertig minuten onderweg als Atlético-aanvaller Antoine Griezmann brult van blijdschap en zijn teamgenoten Giuliano Simeone en Marc Pubill een high five geeft. Beide teams hebben dan nog nauwelijks kansen gehad. Griezmann juicht dan ook niet omdat hij heeft gescoord, maar omdat hij bij de eigen achterlijn heeft voorkomen dat Gyökeres gevaarlijk wordt.
Het moment is tekenend voor de eerste helft, waarin The Gunners 68 procent balbezit hebben en wel gevaarlijk proberen te worden. Tegen de vijf verdedigers van Atlético komt het er alleen nauwelijks doorheen. Middenvelders zoeken naar de buitenspelers Bukayo Saka en Leandro Trossard, maar zij krijgen constant te maken met dubbele dekking.
Maar in de 44ste minuut lukt het dan tóch: Gyökeres wordt na een loopactie diep gestuurd en geeft vanaf de rechterkant een voorzet, waarna de bal bij Leandro Trossard terecht komt. Atlético-keeper Jan Oblak redt zijn schot knap, maar in de rebound schiet Buyako Saka alsnog binnen.
Even lijkt het een kopie te worden van de heenwedstrijd. Ook toen domineerde Arsenal voor rust zonder grote kansen te krijgen en kwam het vlak voor rust op voorsprong. Atlético was toen in de tweede helft juist de betere ploeg.
Maar zo loopt het in de tweede helft in Londen niet. Er komen wel meer kansen, maar uiteindelijk lukt het de ploeg van Simeone onvoldoende om door de muur van Arsenal-verdedigers te komen. Wel lijkt Giuliano Simeone vijf minuten na rust op weg naar de 1-1, maar hij wordt tegengehouden door de voet en een handje van William Saliba. Simeone is woedend, net als zijn vader langs de kant, maar een strafschop krijgt hij niet.
Arsenal krijgt nog één grote kans, maar Gyökeres schiet alleen voor keeper Oblak een stuiterende bal over. Toch was Arteta na afloop lovend over hem. „Hij was geweldig. Elke keer dat hij de bal vasthield, zag je de reactie van het publiek. Zijn inzet, wat hij voor het team betekent, is gewoon ongelooflijk.”
Opmerkelijk genoeg wisselt Simeone in de 65ste minuut spelverdeler Griezmann en topscorer Julian Álvarez. Invaller Sørloth moet zorgen voor extra verdedigende arbeid. Maar achteraf zal hij vooral worden herinnerd om zijn gemiste kans vlak voor tijd.
Voor het minimalistisch spelende Arsenal is het een prachtige week geworden. Maandagavond speelde concurrent in de Premier League Manchester City al met 3-3 gelijk tegen Everton, waardoor Arsenal de titelkansen weer volledig in eigen hand heeft – het zou het eerste kampioenschap sinds 2004 zijn.
In de Champions Leaguefinale in Boedapest (30 mei) speelt Arsenal tegen PSG of Bayern München. Maar daar dacht Arteta na de wedstrijd nog niet over na. „Het is een fantastische avond. Om dit soort momenten te beleven met onze mensen, onze spelers, iedereen bij de club, het is gewoon een ongelooflijk gevoel.”