Van het Amerikaanse voetbalelftal werd op het WK in de VS door het thuispubliek weinig verwacht. Maar alles is veranderd na de overtuigende openingswedstrijd tegen Paraguay (4-1). Vrijdag wacht het tweede groepsduel, met Australië.
schrijft voor de Volkskrant over Amerikaanse sporten.
‘Why not us?’ Het is het mantra dat Mauricio Pochettino sinds zijn aanstelling als bondscoach van de Verenigde Staten in het najaar van 2024 keer op keer bleef herhalen. Waarom zou Amerika de wereldtitel niet kunnen winnen? Volgens de Argentijnse trainer moest het kunnen, al vond hij buiten de kleedkamer van zijn ploeg weinig mensen die zijn mening deelden.
Maar sinds afgelopen vrijdagnacht lijkt de wind in de VS te zijn gedraaid. Een indrukwekkend optreden tegen Paraguay in de eerste wedstrijd van de poulefase bleek voldoende reden voor ongeremd optimisme. Na de 4-1 in Los Angeles geloven de Amerikanen voor het eerst in lange tijd weer in hun mannenploeg.
In de VS waren het de afgelopen decennia de vrouwen die de prijzenkast vulden. Vier keer wereldkampioen, vijf keer de beste op de Olympische Spelen. De mannen? Sinds de eeuwwisseling overleefden die alleen in 2002 een wedstrijd na de groepsfase van een WK, toen ze aartsrivaal Mexico in de achtste finale versloegen. Het bleek een uitschieter.
Ook voor het WK in eigen land waren de verwachtingen van de Amerikaanse ploeg laag. Met Pochettino, voormalig coach bij Tottenham Hotspur en Paris Saint-Germain, stond dan eindelijk de internationale toptrainer voor de groep waarnaar zo lang was verlangd, maar op het veld was daar nog weinig van terug te zien.
Een paar maanden voor het toernooi kregen de VS in oefenduels nog een pak slaag van België (2-5) en ook tegen Portugal (0-2) was de ploeg kansloos. Pochettino moest toen erkennen dat de Amerikanen spelers uit de wereldtop missen. Toen de Britse krant The Guardian eind vorig jaar een lijst met de beste voetballers ter wereld samenstelde, zat er geen enkele Amerikaan bij de eerste honderd.
Ja, de VS hadden hun ‘Captain America’, Christian Pulisic, die in aanloop naar het WK op de cover van het toonaangevende blad Time prijkte. Maar hij had bij zijn club AC Milan al vijf maanden geen doelpunt meer gemaakt. Anderen speelden in de subtop of hadden een bijrol bij hun clubs. Het wachten is nog altijd op een grote Amerikaanse stervoetballer.
Toch spreken voetbalkenners in de VS al jaren van een ‘gouden generatie’, met spelers in de grote Europese competities waar die vroeger nog nauwelijks te vinden waren. Maar vooralsnog stelde de generatie teleur. Het WK van 2018 werd misgelopen door een lelijke uitglijder tegen Trinidad en Tobago, in 2022 werd in de achtste finale kansloos verloren van Nederland.
Maar tegen Paraguay toonde de ploeg afgelopen vrijdagnacht plotseling zijn ware potentie, met fris en levendig voetbal bovendien. Eindelijk was daar de gedroomde aanvalsmachine van Pochettino te zien. Ja, het was ‘maar’ Paraguay, maar de nummer 42 van de Fifa-ranking was in de WK-kwalificatie, met overwinningen op Argentinië en Brazilië, nog bijzonder taai gebleken.
Naar het openingsduel van de VS keken een kleine zestien miljoen Amerikanen, een record voor de mannenploeg en een verdubbeling ten opzichte van de openingswedstrijd van vier jaar geleden in Qatar. Met de 4-1 tegen Paraguay kende het thuisland een droomstart en werd het enthousiasme bij het Amerikaanse publiek aangewakkerd.
Het chronisch optimistische volk had lang gezocht naar een reden om zich achter de voetbalmannen te scharen. Nu die is gevonden, lijkt er voor het eerst sinds tijden weer een band tussen de ploeg en de fans te ontstaan. Een die doet denken aan 1994, toen de VS in eigen land de groepsfase overleefden.
Amerikanen die eerder nog nooit van hem hadden gehoord, weten sinds vrijdagnacht wie Folarin Balogun is. Met twee doelpunten was de 24-jarige spits van Monaco tegen Paraguay de man van de wedstrijd. In hem kregen de naar succes snakkende fans een nieuwe held in de schoot geworpen – een met een opmerkelijk verhaal.
Dat Balogun voor de VS speelt, berust op zuiver toeval. De zoon van Nigeriaanse ouders, opgegroeid in Londen, werd geboren toen zijn moeder in het New Yorkse stadsdeel Brooklyn op familiebezoek was. De zwangerschap van Florence Balogun bleek te ver gevorderd om nog terug naar Londen te vliegen. Folarin woonde zo alleen de eerste twee maanden van zijn leven in de VS. In zijn jeugd speelde hij voor Engeland, in 2023 koos hij definitief voor Amerika.
‘Why not us?’, sprak Balogun na de winst tegen Paraguay. De woorden van Pochettino worden inmiddels door de volledige Amerikaanse selectie uitgedragen.
De 4-1 bleek genoeg om fans en media achter de ploeg te krijgen. ‘Dit is een van de mooiste dagen van mijn leven’, jubelde oud-international en tv-analist Alexi Lalas. ‘We worden wereldkampioen’, reageerde Pat McAfee, een populaire podcaster en tv-presentator van ESPN, die normaliter vooral over American football spreekt.
Ook bij de bookmakers namen de kansen voor Amerika toe na de overwinning op Paraguay, die op z’n minst de interesse in het toernooi vergrootte. Dat de VS daadwerkelijk het WK gaan winnen, lijkt nog altijd niet realistisch. Sportblog The Athletic schatte de kansen van de ploeg voorafgaand aan het toernooi op iets meer dan een procent.
Niettemin zijn de verwachtingen rondom het team sinds de openingswedstrijd aanzienlijk opgeschroefd. Vrijdagavond (Nederlandse tijd) rekenen de Amerikaanse fans op een nieuwe klinkende overwinning, dan tegen Australië.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant