is redacteur van Zondag en televisierecensent van de Volkskrant.
In Je mist meer dan je ziet, het boek waarin voormalig hoofdredacteur Dieuwke Wynia smakelijk terugblikt op haar tijd bij De wereld draait door, een verslag dat even schandalig als sensationeel is, wordt beschreven hoe de talkshow in december 2015, het zijn de hoogtijdagen, overmoedig een pop-uprestaurant opent. Chef Robert Kranenborg, graag gezien bij Matthijs aan tafel, neemt het menu voor zijn rekening.
‘Het was tweeënhalve week helemaal volgeboekt, ruim drieduizend mensen hadden vooraf 80 euro voor een menu betaald. (…) Vrijdagochtend kregen we de verhalen te horen van redacteuren die er al geweest waren. Ze hadden uren op hun eten en drinken moeten wachten, het was een chaos.’
Na twee modderrecensies in grote kranten sluit het restaurant. Criticasters knepen in hun handjes, blij dat niet alles wat DWDD aanraakte in iets appetijtelijks veranderde. Antoinnette Scheulderman vroeg in de uitzending aan Matthijs van Nieuwkerk of hij voortaan nog ‘Aan tafel!’ zou blijven zeggen. Wat anders kon hij doen dan lachen als een boer met kiespijn?
Voedselverspilling heeft aan talkshows een goede vriend, gezien die depressieve borrelplanken en vaasjes uitgebloeide kaasstengels, puur als decoratie neergezet. Wat is het antoniem van verlekkeren? Bij het zien van de vroege uitzending van Vandaag Inside Oranje op woensdag, vanwege het WK Voetbal nu twee keer op een avond geprogrammeerd, begreep ik eigenlijk wel waarom Johan Derksen in 2023 toegaf al tien jaar niet meer warm te hebben gegeten.
Zes uur, etenstijd! Het pop-uprestaurant van dienst serveerde een schaal gehaktballen, op basis van hoe genadeloos ze oogden maakte ik op dat ze nog bevroren moesten zijn, hele, gekookte krieltjes, glimmend van verdriet en besprenkeld met excuusgroen. Een fles ketchup en mayonaise. Wilfred Genee haalde zijn neus op voor de spruitjes.
Chris Woerts vond het wel lekker, een balletje. Beetje appelmoes erbij. Een glas cola zero. Vanochtend om zeven uur begon hij er al aan. Derksen: ‘Sta je dan ’s ochtends al van die grote colaboeren te laten?’ ‘Ja, lekker joh, heerlijk.’
Woerts had wat moeite met het snijden – ‘Hij eet natuurlijk voor het eerst met mes en vork!’ – je kon er iemand wel de hersens mee ingooien, met die gehaktbal. Of Wimbledon winnen. Het ding viel op de grond, een stuiterbal, hahahaha.
Weet je nog hoe het was, als kind te moeten eten bij een gezin dat je nog niet goed kende? Dat ongemak, een uitzending lang.
Er was voor Johan Derksen een boterham met kaas neergezet. Lustte hij niet, bromde hij. ‘Ik eet nooit wat op brood.’ Een paar onbelegde sneetjes per dag, dat was het.
Onbedoeld verklaarde dit inzicht in het VI-eetgedrag me veel, heel veel.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant