Dutch Ladies Open Het traditionele golf is een van de weinige sporten waarbij amateurgolfers zich voor grote toernooien kunnen meten met professionals. De ‘pro-am’ is een traditioneel sponsor-uitje, waar de beste golfers niet aan ontkomen. ,,Het is voor ons ook een oefenrondje’’
Golf-influencer Lisa van Kampen (links) speelde de pro-am in Eemnes met de Engelse golfster Alice Hewson (rechtsachter).
Het geluid van de bal die gelanceerd wordt – dat was het mooiste van haar rondje golf, vertelt Marianne Timmer. Dat geluid van een zuiver geraakte bal die meer dan 200 meter gaat overbruggen. Het waren niet haar eigen slagen die zo mooi klonken, zegt de 51-jarige Olympisch kampioene: ,,Ik speel te weinig en heb handicap 24.” Het waren ballen van de profspeelster uit Nieuw-Zeeland, Amelia Garvey, met wie Timmer woensdag negen holes speelde op de Goyer Golf & Country Club bij Eemnes.
Dit weekeinde, van vrijdag tot en met zondag, is daar het jaarlijkse Nederlandse proftoernooi voor vrouwen, het Dutch Ladies Open. Het is het kleine zusje van de KLM Open, het mannentoernooi dat twee weken geleden in Amsterdam is gespeeld. Waar het mannentoernooi groots is, met tienduizenden toeschouwers en een prijzenpot van bijna 3 miljoen euro, is dit evenement een factor tien kleiner, met duizenden toeschouwers en een prijzenpot van 350.000 euro.
Grote sportevenementen hebben grote sponsors. Als een van de weinige sporten kan golf die sponsors de ervaring geven hoe het is om zelf mee te spelen. Bij voetbalclub AZ kan een sponsor heel dichtbij komen door een speciale dug-out langs het veld te reserveren om een wedstrijd te bekijken. Bij Ajax trakteert een sponsor een paar fans op een overnachting in de Arena, de nacht voor een wedstrijd.
Maar bij een golftoernooi spelen de sponsors samen met de pro’s een teamwedstrijd, op de baan waar het echte toernooi gespeeld wordt. Zowel op de woensdag en de donderdag waren alle achttien holes in Eemnes bezet met flights van vier spelers: een professional aangevuld met drie amateurs, dus in totaal ruim honderd sponsors met hun relaties. En ook de onvermijdelijke (semi-)BN’ers, waaronder actrice Emma Deckers, soapacteur Wilbert Gieske, voormalig profvoetballer Sander Westerveld en de vooral in de golfwereld bekende influencer Lisa van Kampen.
De organisatie van het Ladies Open stelde de pro-am ook open voor individuele amateurgolfers die daar ruim 300 euro euro voor moesten neertellen. Bijzonder talent is geen vereiste; ook golfers met een lage handicap van 36 deden mee aan het toernooi.
De Nederlandse golfster Hester Sicking tijdens de pro-am in Eemnes.
De 25-jarige Hester Sicking is een van de acht Nederlandse speelsters die meedoen aan de Ladies Dutch Open en dus ook de pro-am spelen. Sicking is dit jaar prof geworden, na vier jaar ‘college golf’ te hebben gespeeld in de Verenigde Staten, eerst in South Dakota, daarna in Ohio, waar ze magna cum laude haar bachelor economie afrondde. Op elke hole slaat Sicking als eerste. Als ze haar houten-3 pakt, goed voor zo’n 200 meter, knalt ze die steevast met zo’n zoevende streep precies naar het punt dat ze met haar caddie heeft afgesproken. Daarna mogen de drie amateurs slaan, met wisselend succes.
Sponsors en relaties kun je maar beter tevreden houden, dus is er een spelvorm bedacht, de zogenoemde tour scramble, die iedere deelnemer het gevoel geeft een aardig balletje te kunnen slaan. De tweede bal mag geslagen worden vanaf de plek waar de beste van de vier eerste ballen terecht is gekomen. Lig je niet zo ver of in het hoge gras, dan raap je je bal op en drop je die naast de ‘best ball’. Vanaf daar speelt iedereen de rest van de hole met zijn eigen bal. Bovendien krijgen de amateurs compensatie voor hun hoge handicaps doordat ze extra slagen meekrijgen. Dat leidt tot wonderlijke scores.
Voorafgaand aan het Ladies Open op de Goyer Golf & Country Club in Eemnes spelen amateurs samen met de pro’s.
Op een korte par-3 hole slaat Sicking een prachtige bal van ruim honderd meter op twee meter van de vlag. Ze maakt haar putt voor birdie, een score van één onder par. Maar twee van de drie amateurs uit deze flight krijgen op deze hole twee slagen mee. Ze mogen vijf slagen gebruiken voor de par-3. En ze mogen putten vanaf de plek waar de bal van Sicking terecht kwam. Een van de twee maakt ook de birdie-putt en noteert dus een ‘nul’ als score (twee slagen op een par-3 waar 5 hadden gemogen). De ander maakt de par en noteert een ‘1’. Zulke scores garanderen een mooie einduitslag voor het team.
„Het is voor ons ook een oefenrondje”, zegt Sicking, die haar eerste profseizoen op een kleinere Tour speelt en op uitnodiging aan dit grote toernooi mee mag doen. „Als je in het buitenland op een onbekende baan speelt, dan wil je ook echt de baan verkennen. Maar alle speelsters beseffen dat het toernooi er kan zijn door sponsors. Dus we doen ons best om er een gezellige ronde van te maken. En ik ken deze baan al goed, dus ik kan heel ontspannen spelen.” Een mooie bonus was dat ze op haar laatste hole een bal van 192 meter vlak bij de vlag sloeg en een tricky putt verzilverde voor birdie. Zo’n goed gevoel neem je als speelster graag mee naar huis.
Zowel bij de Ladies Dutch Open als op het KLM Open zijn er twee dagen gereserveerd voor een pro-am, de ene dag 9 holes, de andere dag 18 holes. De Nederlandse topspeler bij de mannen, Joost Luiten, speelde dit jaar in Amsterdam in een flight die vooral voor publiciteit moest zorgen. Toernooidirecteur Ruud Gullit had zijn voetbalvrienden Marco van Basten en Patrick Kluivert uitgenodigd en wilde daarom graag met Luiten de baan in. Dat leverde een vrolijke video op.
Het team van golforganisator Daan Slooter (rechts) speelde met de Zweedse golfster Lisa Petterson en won het pro-am toernooi in Eemnes. In dezelfde flight ook voormalig Quote-hoofdredacteur Paul van Riessen (midden) en Eric Korver van Nationaal Golfmagazine (links).
De andere Nederlandse topper, Darius van Driel, speelde in Amsterdam met zijn twee privé-sponsors: de eigenaar van de OK pompstations en autocoureur en ondernemer Michael Verhagen. Van Driel is het gewend. „Ik speel iedere week de pro-am. Omdat ik in de categorie ‘toernooi-winnaars’ zit, is dat verplicht”, vertelt Van Driel.
Hij zegt het meestal goed naar zijn zin te hebben, maar af en toe valt het tegen. Bijvoorbeeld toen hij in China met drie mannen speelde die geen woord Engels spreken. „Het enige wat ik dan kan doen, is af en toe ‘nice ball’ roepen.” Soms valt er wat te lachen: „Ik heb weleens een flight gehad met drie jonge jongens die vanaf hole één meteen begonnen met biertjes wegtikken. Aan het einde van de ronde ging het niveau flink omlaag.” Een andere keer heeft hij een bloedserieuze flight. „Dan doe ik zelf ook wat meer mijn best en proberen we de teamprijs te winnen.”