Voddenboer en kunstschilder Jopie Huisman was een scharrelaar, zeker voordat het financieel beter met hem ging. Moest zijn auto worden gerepareerd, dan betaalde hij soms gewoon met een schilderij. Wat is er met die werken gebeurd?
Het Jopie Huisman Museum heeft geen compleet overzicht van het oeuvre van Huisman (1922-2000). Voor een overzichtstentoonstelling in 2027 heeft het museum in het Friese Workum daarom een oproep gedaan: hangt er bij jou een Jopie aan de muur?
De laatste tijd doken er sowieso steeds meer ‘Jopies’ op, zegt Peter Miedema, directeur van het Jopie Huisman Museum. ‘De generatie die Jopie heeft gekend en zijn schilderijen heeft hangen, begint uit te sterven. Hun kinderen brengen de doeken dan relatief vaak naar ons toe. Dat deed ons denken: hoeveel meer is er nog?’
Huisman was een autodidact die voornamelijk bekendstond om schilderijen van versleten kledingstukken. Daarvan had hij er genoeg liggen, want hij handelde in vodden en oud ijzer. De schilderijen zag hij als portretten van degenen die de afgedankte kleren hadden gedragen.
Een kunstroof in 1984 leidde indirect tot het openen van het museum. Drie schilderijen van Huisman werden gestolen uit een galerie in Nuenen, waarna hij eigenlijk nergens meer werk wilde exposeren. Plannen voor een eigen museum brachten hem toch op andere gedachten. Ten tijde van de opening in 1986 was hij de eerste levende kunstenaar in Nederland met een eigen museum.
Het museum heeft 350 doeken van Huisman in de collectie. Nog eens 250 schilderijen zijn door de jaren heen gelokaliseerd bij particulieren. ‘We vermoeden dat er nog zo’n honderd werken bij mensen thuis zijn.’
Musea proberen wel vaker met hulp van het publiek zoekgeraakte of onbekende werken te traceren. Zo vroeg het Dordrechts Museum in 2022 naar schilderijen van Jan Veth en zocht het Kröller-Müller Museum vorig jaar drie kunstwerken van expressioniste Charley Toorop. Een flyeractie van Museum van Bommel van Dam in Venlo leidde zelfs tot meer dan 110 opgespoorde doeken van Giselle Kuster.
Het Jopie Huisman Museum is vooral geïnteresseerd in de verhalen achter de schilderijen. ‘Jopie was een verhalenverteller, dat gaf context aan zijn werken’, zegt Miedema. Met regelmaat ziet hij vervalsingen voorbij komen. ‘Het verhaal dat er bij het schilderij verteld wordt, helpt om vast te stellen of het een echte Jopie is of niet.’
De drie gestolen doeken zijn de enigen waarbij Miedema geen verhaal hoeft te horen, als dat ertoe leidt dat ze boven water komen: ‘We zullen geen moeilijke vragen stellen. Die misdaad is toch verjaard.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant