Elke week luncht NRC mee bij een bedrijf. Deze week: Quooker, waar het personeel niet meer in de kantine past en Patricia kilo’s kip heeft gesneden.
Coördinator catering Patricia Hiel (m) draagt haar nagels, haar, oorbellen en schort in „Quooker rood”.
Henri Peteri werkte in de jaren zeventig voor een instantsoepfabrikant. Hij vond dat instantsoep nooit instant zou zijn als je geen kraan met instant kokend water zou hebben. Dus nam hij ontslag en wijdde hij de rest van zijn leven aan het ontwikkelen van de instant-kokendwaterkraan.
Naam bedrijf: QuookerLocatie: RidderkerkBranche: KokendwaterkranenJaaromzet: 400 miljoenAantal werknemers: 700 in NederlandKosten lunch: De duurste optie is 1,50 euro
In de kantine van Quooker is de ‘Chinese tomatensoep met of zonder kip’ vijftig jaar later ook op poederbasis. De broodjes en de salades zijn vers. Coördinator catering Patricia Hiel (51) heeft rode nagels, rode lippen, rood haar en een rood schort aan. „Quooker rood hé”, zegt ze. Zij bestiert al ruim zeven jaar de kantine. Elke dag gaan er zo’n zeshonderd broodjes doorheen. Deze week zijn er broodjes gezond, kipfilet met honingmosterdsaus, beenhamsalade, kipkerrie-ananas, heksenkaas, gegrilde groenten en caprese. Alle broodjes kosten één euro. Een grote bak verse sla van het buffet is één euro en vijftig cent.
De absolute favoriet is het huisgemaakte broodje Surinaamse kip. „Ik heb 32 kilo kip staan snijden vorige week, en nog kwam ik te kort”, zegt Patricia. Het bedrijf is laatste jaren gegroeid en het personeel past niet meer in de kantine. „Ik heb hier 113 zitplekken voor zevenhonderd man.” De meeste werknemers komen uit Ridderkerk en omstreken. „Angelique is Ridderkerker, Ouafae is Ridderkerker, ik ben Ridderkerker”, zegt Patricia. „Dat schept een band, we begrijpen elkaar hier.”
Patricia moet zo gebak bestellen voor het 25-jarig jubileum van Hanneke: gebak met een foto van Hanneke erop voor zevenhonderd man. „Ik bestel bijna elke week wel zo’n taart, mensen blijven hier lang werken.”
Het is 12.00 uur, een schoolbel klinkt door het gebouw. Vanuit de fabriek stromen werknemers in rode T-shirts de kantine in. De ‘vloermedewerkers’ lunchen in shifts en krijgen daarom voorrang bij het buffet. Mensen zonder rood T-shirt, mensen die op kantoor werken, laten hen voor bij de kassa. De lange tafels in de kantine zijn als eerste vol. Kantoor- en vloermedewerkers gemengd. De kleinere tafeltjes worden aaneen geschoven, dat is gezelliger.
Coördinator catering Patricia Hiel (m) draagt haar nagels, haar, oorbellen en schort in „Quooker rood”.
Roy Doekhi (55) werkt aan de binnenketels en begon vandaag om zes uur ’s ochtends. Voor de lunch heeft hij een bakje salade, tomatensoep en een pakje karnemelk: twee euro en dertig cent. Dit is zijn derde pauze. „Als je om zes uur begint heb je hier een pauze om acht, om tien en om twaalf.” Quooker zorgt goed voor zijn mensen, zegt hij. Elke pauze gaat hij met zijn team naar de kantine. „Even kletsen, bakkie drinken.” Dewi Fajar (55) eet soep, Khwanrat Thammawong (42) een bakje salade. „Je kan hier echt heel veel eten voor één euro”, zegt Khwanrat. Ze werken op de flexkranen-afdeling en schoven met hun team drie tafeltjes bij elkaar. Het belangrijkste bij Quooker? „Dat je goed met elkaar kan opschieten, gewoon aardig zijn.”
Jan de Jong (58) en Wim Mercey (57) zijn neven van elkaar. „Hij is vijf maanden ouder, zie je het?” Zegt Wim. Ze werken al ruim twintig jaar bij het bedrijf. Jan in de productie, Wim in de logistiek. Jan neemt altijd een blikje chocomelk en een pakje melk. Het broodje van Jan is zo dik belegd dat de gele kipkerrie er aan alle kanten uit druipt. Wim heeft „een soepie en een broodje”. Twee keer in de week is er frituur, dan nemen ze meestal „een snackie”. Ook zij komen uit Ridderkerk. Elke vijf jaar gaat het hele bedrijf samen naar het buitenland. Wim en Jan zijn al in Duitsland, IJsland en Denemarken geweest. In september gaan ze weer. Wat de volgende bestemming is weten ze nog niet, maar ze zijn er sowieso bij. Wim: „Het is hier gewoon leuk, ik blijf tot het einde.”