schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
Tussen de immens succesvolle popvrouwen van nu valt de Californische Olivia Rodrigo op door het punky randje van haar liedjes: invloeden van alternatieve gitaarbands uit (vooral) de jaren negentig.
Na twee albums (Sour uit 2021, Guts uit 2023) is het tijd voor een koerswijziging. De lange albumtitel You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love geeft het al aan: Rodrigo (23) verhaalt hier uitgebreid over een liefde, chronologisch, van de vlinders tot de tranen, je zou het een conceptalbum kunnen noemen.
‘u + me = <3’, jubelt ze, maar tegen de tijd dat titels als What’s Wrong With Me en Expectations zich aandienen, weet je het wel.
Vooral in de beginfase hoor je dat Rodrigo meer schatplichtig is aan ‘concullega’ Taylor Swift dan zij (en haar fans) misschien willen toegeven, melodisch én tekstueel.
Maar gelukkig: het alternatieve randje is niet weg, een indiestamper als My Way bewijst het. Meermaals bedient ze zich van synthetische drums en New Order-basloopjes uit de vroege jaren tachtig (Maggots for Brains). What’s Wrong With Me is een duet met Robert Smith en dan is er ook nog een naar diens band vernoemd piekerlied: The Cure.
Fijnste vaststelling: wat zijn die liedjes fris en puntig, een musicalmissertje als Begged daargelaten. Met tunes, peper en een verhaal demarreert Rodrigo weg van het peloton.
Olivia Rodrigo
You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love
Pop
★★★★☆
Geffen/Universal
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant