Mijn Ouders Voor deze rubriek sturen lezers een foto in van hun ouders. Deze keer stuurde Marian de Graaf-van Rossum (1964) een foto van haar moeder Anna Theodora van Rossum-Berg (1933-2005) en vader Ferdinand Josef Leopold van Rossum (1926-2017).
Als jongste van zes kinderen uit het katholieke gezin van een referendaris was mijn vader gewend dat de huishouding door inwonend personeel werd gedaan. De door de Duitsers afgedwongen evacuatie uit hun Haagse woning in 1943 voor de bouw van de Atlantikwall had grote impact. Het gezin moest met de drie jongste kinderen diverse keren verhuizen, laatstelijk naar Utrecht.
De gegoede stand van de familie bood beperkt soelaas in de Hongerwinter van 1944. Zijn vader overleed vlak na de Bevrijding aan de gevolgen hiervan.
In 1947 rondde mijn vader de hbs af en ging in de buitendienst werken bij verzekeringsmaatschappij ‘Eerste Nederlandsche’. Hier leerde hij Anna Berg uit de binnendienst kennen. Haar moeder was in de jaren 30 als Duits dienstmeisje in Nederland komen werken en met een Nederlandse landmeter getrouwd die door zijn beroep vaak van huis was. Als oudste van vier was zij juist zeer pragmatisch, iets wat mijn vader – die graag filosofeerde – geheel vreemd was. Ze trouwden in 1958. Bijgaande foto is rond deze tijd gemaakt.
In 1961 begon mijn vader in de garage bij hun woning zijn ‘Assurantiekantoor F.J.L. van Rossum’. Hij was hiervoor graag op pad en altijd zeer betrokken bij zijn cliënten. Mijn moeder was de drijvende kracht erachter en runde de administratie en het gezin, ook nadat ik (1964) en mijn broer (1971) waren geboren.
Mijn vader bleef tot zijn 74ste actief voor zijn, inmiddels tweede en derde generatie, cliënten. Om vakanties gaf hij niet – het liefste was hij thuis in zijn kantoor. Ook voor zijn destijds mee geëvacueerde zus en broer gold dat zij niet graag hun huis verlieten voor vakanties. In 2000 droeg mijn vader zijn cliënten over aan een zorgvuldig gekozen opvolger. Samen genoten mijn ouders van logeerpartijen van de inmiddels geboren kleinkinderen. Altijd bij hen thuis. Toen mijn moeder overleed in 2005 viel voor mijn vader zijn steun en toeverlaat weg. Zelf overleed hij in 2017 op bijna 91-jarige leeftijd. Jonger dan zijn optimistische motto ‘Ik word 100!’, maar dat zij hem vergeven als we hun leven memoreren op zijn honderdste geboortedag, op 4 juli 2026.