Muzikaal voert nostalgie de boventoon op de 55ste editie van het vrolijke roze gezinsfestival in Landgraaf met relatief jonge acts en oudemannenrock. Maar in de zinderende hitte is de behoefte aan verkoeling sterker.
is popredacteur van de Volkskrant.
Festivalbezoekers van Pinkpop worden vrijdag meteen met twee zekerheden van deze editie geconfronteerd: hitte en nostalgie. In de zinderende hitte loopt de stroom vroege festivalgangers van de ingang rechtstreeks naar zeroes-heldin Natasha Bedingfield op het hoofdpodium.
Pinkpop, het vrolijk roze gezinsfestival in Zuid-Limburg, heeft het alweer slecht getroffen met de hitte. Op de openingsdag van het festival is het zomaar 34 graden, met maar heel af en toe een zuchtje wind. Geen ideale omstandigheden voor een popevenement dat zich grotendeels afspeelt op één groot open grasveld tussen de twee hoofdpodia.
Het festival in Landgraaf kent zijn zwaktes, en beloofde ook dit jaar meer schaduwplekken op het terrein. De overkapping die de organisatie ook bij een eerdere editie midden op dat grote grasveld zette, puilt op vrijdagmiddag al helemaal uit. Warme festivalgangers die te laat zijn voor een plekje in de verlossende schaduw van het tentzeil, zoeken hun heil in streepjes schaduw van een prullenbak of een eetstandje.
Het is jammer, maar de onverbiddelijke zon haalt de energie ook een beetje uit het festivalpubliek. Natasha Bedingfield draagt haar rol als nostalgie-act met bewonderenswaardige verve, en weet alsnog het veld voor zich redelijk te vullen voor zo’n middagact.
Maar haar hits, die menige kroeg en karaokebar twintig jaar na dato nog steeds gegarandeerd op hun kop zetten, hebben hier op het oog weinig effect. Pocketful of Sunshine, These Words en Unwritten worden wel meegezongen, maar de fans die er op durven dansen zijn schaars.
Energiebesparing is een absolute noodzaak in dit weer, lijkt iedereen te beseffen. Net als water drinken: voor watertappunten staan lange rijen. Er zijn weinig bezoekers te zien zonder flesje of hervulbare Pinkpop-waterzak, en gelukkig maar. De adviezen van oud-directeur Jan Smeets om goed te smeren en water te drinken zijn blijkbaar diep in het Pinkpop-DNA doorgedrongen.
Het is de 55ste editie van het festival en waar de jonge festivaldirectie vorig jaar nog een stevige vernieuwingsslag leek te maken, voert nu nostalgie de boventoon. De vrijdagheadliner Twenty One Pilots is relatief jong, maar voor twintigers toch zeker vooral een nostalgie-act. Met Roxy Dekker en Zara Larsson wordt de jonge doelgroep die het festival ook heeft wel bediend, maar het zwaartepunt ligt toch weer op oudemannenrock.
Dat is niet erg: met The Cure op zaterdag en Foo Fighters op zondag heeft Pinkpop wel de absolute knallers in het genre te pakken, met shows die waarschijnlijk voor iedereen indrukwekkend zullen zijn.
Overdekte podia doen goede zaken in deze verzengende omstandigheden. De comfortabele schaduw in de Sun Stage x Desperados is al verdacht vol, ruim een uur voordat het programma daar van start gaat. Dat podium staat op een nieuw gedeelte van het festival, de Sun Square.
De naam past natuurlijk goed, en veel schaduw is er dan ook helaas niet te vinden. Het blijft zoeken naar de plekken waar het uit te houden is, en die plekken zijn stuk voor stuk vol. Karaoketent De Stille Jan is op een handjevol fanatiekelingen na helemaal leeg, en na een stap binnen is meteen duidelijk waarom. Het tentdoek houdt hier de warmte juist vast, waardoor het binnen zo mogelijk nóg warmer is.
Dat geldt gelukkig niet voor de grotere Tent Stage aan de andere kant van het terrein, waar later onder anderen Balu Brigada en The Beaches optreden. Het is er tussen de shows door heerlijk koel, hopelijk blijft dat zo als de tent vol staat met publiek.
Op Stage 4 weet Isabel van Gelder nog wat publiek de zon in te trekken. De zangeres is na een succesvolle popronde aan een bescheiden doorbraak bezig, en gidst met kalme en soepele stem de nu al uitgeputte bezoeker de middag door. Maar met een plekje in de schaduw of een vol flesje water kan ze voorlopig nog niet concurreren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant