Vooral als er níét wordt gevoetbald stroomt het geld binnen bij Lachlan Murdoch. Hennie van der Most zinkt intussen steeds dieper weg in het moeras van zijn Rotterdamse droom.
is verslaggever macro-economie bij de Volkskrant. Hij volgt de wereld van de aandelenbeurzen, de grootbanken en het monetaire beleid.
Voor de voetballiefhebber valt er genoeg te genieten dit WK; grote sterren als Mbappé, Haaland en Messi leverden al in de eerste groepswedstrijden, de meeste partijtjes zijn kansenrijk, en er vallen tot nu toe beduidend meer doelpunten dan op een gemiddeld WK.
Toch zal Lachlan Murdoch, baas van de Amerikaanse tv-zenders van Fox en zoon-van, vooral genieten van de minuten in de eerste en tweede helft dat er níét wordt gevoetbald. De veelbekritiseerde hydration breaks (ook tijdens een regenachtige wedstrijd in Toronto) blijken een goudmijn.
Fox hoefde slechts 485 miljoen dollar voor de Amerikaanse tv-rechten neer te leggen als gevolg van een omstreden pakketdeal met de Fifa (de zender kreeg die lage prijs omdat de Fifa het vorige WK in Qatar tegen de met Fox gemaakte afspraken in had verplaatst naar november, midden in het American football-seizoen). Een ongekend koopje, zo zijn tv-rechtenexperts wereldwijd het met elkaar eens.
Zeker nu voetbal in de VS populairder blijkt dan ooit: naar de eerste wedstrijd van de Amerikaanse mannen keken op het hoogtepunt 21,5 miljoen mensen, een absoluut record. Voor Fox betekent dat kassa: de reclames tijdens de drinkpauzes verkoopt de zender voor 200 duizend dollar per 30 seconden, oplopend tot 750 duizend dollar voor een spotje tijdens wedstrijden van het Amerikaanse team.
In totaal, zo berekende media-site Awful Announcing, leveren de drinkpauzes Fox op z’n minst 250 miljoen dollar op, maar dat kan gemakkelijk oplopen tot 320 miljoen. Investering al bijna terugverdiend.
Het had zo mooi kunnen zijn: een binnenstedelijk, gerecycled pretpark, op een van de rauwste stadse plekken van Nederland. Naast het havenhoofd van Charlois, Rotterdam-Zuid, pal aan de Maas, uitzicht op de indrukwekkende SS Rotterdam.
Serie-ondernemer Hennie van der Most zou het oude afvalverwerkingsbedrijf Roteb omtoveren tot een speelparadijs dat Rotterdam-Zuid uit de miserie moest trekken. What could possibly go wrong?
Nou, zo’n beetje alles. Sinds 2012 werd de opening zo vaak uitgesteld dat Van der Most zijn levenswerk niet meer zal voltooien. Een andere serie-ondernemer, Wim Beelen, heeft de failliete boedel inmiddels opgekocht. Binnen vier maanden gaat het open, belooft hij, maar niet op zondagochtend, want dan moet iedereen naar de kerk kunnen.
Over Van der Most uiteengespatte droom zijn inmiddels documentaires gemaakt, kranten volgeschreven en prijswinnende stripverhalen gepubliceerd. De curator kwam deze week met zijn versie van de gebeurtenissen. Wat blijkt: schuldeisers willen 50 miljoen euro terug.
Investeerder Pearl Capital eist 7,5 miljoen, de gemeente Rotterdam 1,5 ton, de Belastingdienst 30 duizend euro. Maar de grootste schuldeiser is Van der Most zelf, die 40 miljoen uit eigen zak aan zijn pretpark-bv leende. ‘Dat geld ben ik natuurlijk kwijt’, constateert hij zelf in het AD.
Beelen beschuldigt Van der Most ondertussen van diefstal. Nog na de executieveiling zou Van der Most spullen van het terrein hebben gehaald. Ook die spullen zal hij vermoedelijk kwijtraken. Van der Most had, zo zegt hij zelf, de kleine lettertjes niet goed gelezen.
In deze rubriek beoordeelt de economieredactie personen uit het bedrijfsleven die de afgelopen week een succes boekten of tegenslag te verduren kregen.
Source: Volkskrant