Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Tijdens Oerol fiets je kilometers van kunstinstallatie, langs straattheater, naar openluchtvoorstelling. Veel mensen rijden tegenwoordig op een elektrische fiets, waardoor er vanzelf een soort saamhorigheid ontstaat onder mensen die ouderwets zwoegen, tegen de wind in.
Ik fietste voor twee van die zwoegende kinderen. Ze werden moe en besloten om ‘We zijn er bijna’ te zingen. Ze hielden het een hele tijd vol, tot er, niet lang voor de eindstreep, een besef bij hen doordrong. ‘Hoezo is het ‘máár nog niet helemaal’?’ zei de ene. ‘Als je al zingt ‘we zijn er bijna’, dan ben je er sowieso nog niet, dus die ‘maar’ slaat nergens op.’
Nooit over nagedacht. De kinderen verzonnen een alternatieve tekst, waarvan ik hoop dat die overgenomen zal worden door iedereen: ‘We zijn er bijna, we zijn er bijna, EN DUS niet helemaal.’ Het mooie aan deze nieuwe versie is dat ‘kontje kaal’ er nog gewoon achter past.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant