DEN HAAG - Slenteren langs de schepen aan de kade, haring happen, een drankje doen in de zon. Het was zaterdag weer Vlaggetjesdag in Scheveningen en dat trok bezoekers vanuit de hele wereld, maar vooral ook vanuit Scheveningen zelf. 'Dit is een dag waarop we de Scheveningse cultuur laten zien.'
In de stralende zon openen de dames van het Schevenings vissersvrouwenkoor het programma. Stuk voor stuk gehuld in Scheveningse klederdracht stappen ze het podium op.
'Jongen, oh jongen, had ik je maar gezellig thuis', zingen ze, op de melodie van My bonnie is over the ocean. 'Mijn man is getrouwd met de Noordzee, en ik ben de bruid van het land.' Ondertussen stromen de Eerste en Tweede haven vol met bezoekers.
Op de kades hoor je Duits, Frans, Engels... Japanse toeristen voeren hun kinderen stukjes haring. 'Net sushi', lacht een man in de rij voor de haringkar.
Maar ook de Scheveningers zelf komen massaal naar de haven. 'Wat ze in Limburg en Brabant een week lang doen met carnaval, dat doen wij op één dag', grijnst Rien van der Harst. 'Het is een feest waar we het hele jaar naar uitkijken. Een dag waarop we onze Scheveningse cultuur laten zien.'
Hij is zelf geen visser - zijn opa was het wel. 'Ik ken mijn oma niet anders dan in klederdracht', zegt hij. Zijn dochter en moeder lopen vandaag rond in traditionele kleding en daar is hij trots op. 'Reken maar dat dat sterke vrouwen waren, die vissersvrouwen van weleer. Als je het hebt over emancipatie... zij hebben het uitgevonden!'
Zelf draagt hij een gouden oorring. 'Het was een van de dingen waarmee je vroeger een visser kon identificeren, als die verdronken was. En zijn begrafenis kon er vervolgens mee worden betaald.'
Op de oude ambachtenmarkt roert Gerard in een grote ketel met bruinrode vloeistof. Met zijn vrouw Marijke laat hij vandaag zien hoe het eraan toe ging in een taanderij, waar schippers hun netten, zeilen en touwen schoonmaakten.
Hij pakt een zak met donkere, glimmende bonkjes erin. 'Dat is cachou, gemaakt uit de bast van acaciabomen', zegt hij. 'Dat kook je in een koperen ketel en dan dompel je alles erin onder. Dat heet tanen en dat beschermt tegen schimmels, bacteriën en rotten.'
Daar komt de uitdrukking 'een getaand gezicht' vandaan, vertelt hij. 'Er bleef natuurlijk altijd nog cachou achter op die zeilen en als het op zee dan hard regende en stormde, kreeg de bemanning allemaal donkerbruine spatten cachou op hun gezicht.'
Hij vindt het heerlijk om op Vlaggetjesdag over deze oude gebruiken te vertellen. 'We hebben zelf een zalmschouw gehad, 125 jaar oud was-ie. We zijn verzot op al die historie. We vertellen er graag over om die levend te houden.'
Vier dames in klederdracht maken een wandeling over de kade. Ze worden voortdurend gevraagd om te poseren voor een foto. Alle vier wonen ze al hun hele leven op Scheveningen. En alle vier dragen ze sieraden of hoofdijzers van hun grootmoeders.
'Alleen deze ketting heb ik ergens anders op de kop getikt', zegt Lenie. 'Mijn oma verkocht haar 'slot' in de oorlog om aan geld voor eten te komen.'
'Mooi om de cultuur in stand te houden', zegt Tineke. 'Er verandert zoveel. De oorspronkelijke bewoners worden langzaam aan vervangen door expats en Amsterdammers. Vroeger lag het hier vol met loggers. Mijn vader voer op de Noordster. Dat schip kun je vandaag bezichtigen.'
'Het was een zwaar leven', vult haar zus Corine aan. 'Hij ging al op zijn twaalfde aan boord. Hard werken, veel ziektes zoals scheurbuik. Mijn vader zei altijd: vroeger had je houten schepen en ijzeren zeelui, en nu is het omgekeerd.'
Zowel de Noordster als zo'n nieuw, 'ijzeren schip', is vandaag te bezichtigen. Yvon en Eric uit Zoetermeer komen net van de SCH123 Zeeland, een imposante hektrawler die langs de kade ligt afgemeerd.
'Heel indrukwekkend', zegt Yvon. 'We komen hier vaak en je ziet ze soms wel de vis uitladen, maar het is heel bijzonder om te zien hoe het allemaal werkt aan boord van zo'n schip.' 'En we kregen ook nog een heerlijke haring', besluit haar man.
Dat is boffen, want wie een harinkje wil happen op deze drukbezochte dag, moet geduld hebben. Er staan verschillende haringkarren op de kades, maar de rijen zijn lang.
'Ik ben vannacht om twaalf uur al begonnen met snijden', zegt John van der Made, terwijl hij geroutineerd de ene na de andere haring fileert. Hij heeft er tweeduizend ingekocht voor vandaag en als het zo door gaat, dan komen die wel op.
Een vlaggetjesdag om door een ringetje te halen, vindt John. 'Vorig jaar kon het niet doorgaan vanwege de NAVO-top. Dit jaar, met dit prachtige weer, is het weer feest.'
Source: Omroep West Den Haag