‘Heel leuk’, vond Brian Brobbey de felicitatie van koning Willem-Alexander en koningin Máxima, na de 5-1 tegen Zweden op het WK. ‘Ze waren heel erg blij voor ons.’ Brobbey was sowieso blij, met zijn twee treffers.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant. Hij doet verslag vanuit Houston.
Of de koning nog iets speciaals tegen hem zei, in de kleedkamer, waar ze ook groepsfoto’s maakten? ‘Hij zei dat ik het goed had gedaan. Dat is al speciaal genoeg.’ Dat is typisch Brobbey, scorend in het veld, kort en vaak puntig daarna. ‘En Máxima was ook heel erg blij. Goed gedaan’, zei ze. ‘Het is natuurlijk speciaal als ze komen kijken.’
Een WK met twee doelpunten voor Brobbey (24), die tot nog toe één keer scoorde in de nationale ploeg. Hij was altijd een belofte, al bleef hij bij Ajax hangen in zijn ontwikkeling. Snel en sterk, zeker, maar hij moest op technisch vlak stappen zetten, vaker scoren en fitter zijn.
Alles liep deze zaterdag in Houston bijna perfect voor hem. Zijn eerste doelpunt was het honderdste van het Nederlands elftal in de geschiedenis van het WK, en dus was het een extra bijzondere dag voor Brobbey, in de zogenoemde mixed zone, nadat hij eerst familie had gesproken. Hij gaf afgemeten antwoorden, terwijl andere spitsen achter hem doorliepen naar de bus. Wout Weghorst en de gewisselde Donyell Malen.
Hij zal het felle shirt inlijsten, met nummer 19. Ruilen met een tegenstander? Nee, dat hoeft voor hem niet zo. Ja, zo ongeveer had hij gedroomd over een WK. ‘Eigenlijk een hattrick maken. Maar twee doelpunten is ook goed.’ Het had gekund, een hattrick, als Malen hem de bal gegeven had. ‘Maar ik ben niet boos op hem. Die dingen gebeuren.’
Hij kijkt onverstoorbaar en lacht soms, af en toe met lichte spot, want ze waren kritisch in Nederland. Te weinig goals. Al vond hij dat zelf eigenlijk ook. Hij vertrok voor twintig miljoen naar Sunderland, waar hij soms zeer lovende commentaren kreeg door zijn kracht, de snelheid, het afschermen van de bal. Aanvoerder Virgil van Dijk gaf een paar keer aan dat de tegenstander daar gewoon niet bij kan, bij de bal. Met een lach noemde Van Dijk Mariano Bombardo als een soortgelijke speler, maar de ex-speler van onder meer Feyenoord en Willem II was dan wel een stuk minder. Zelfde typeringen: bal afschermen. Tegenstander kan er niet bij. Een spits als een soort draaideur.
In die eerste treffer zat alles. Eerst het afschermen en wegleggen op links, met de rug naar het doel. Dan de sprint en het doelpunt, met het gezicht naar het doel. ‘Soms is een nieuwe change in life heel goed’, zei hij over de verhuizing naar Engeland, waar hij woont in Newcastle en afgezien van trainen en spelen niet zo veel doet. Maar hij oogt veel fitter dan voorheen bij Ajax. Dat is hij ook. ‘Ik heb me heel goed ontwikkeld daar, en ik probeer de draad gewoon verder te laten lopen.’ Honderdste goal op het WK, voor Nederland? ‘Ja dat is natuurlijk heel mooi, maar ik wist het eerlijk gezegd niet. Maar het is heel bijzonder.’
De eerste goal legde hij de bal geweldig weg. Toch? ‘Ja, dat is iets wat ik vaker doe.’ Of harde voeten zachte voeten zijn geworden? ‘Dat vroegen ze net ook al.’ Bij de tweede goal ‘ging het al makkelijker, ook door zelfvertrouwen.’ Dumfries zette voor, Brobbey raakte de bal met de punt van de voet. ‘Geluksdoelpuntje. Ja, geluk. Maar ik sta wel op de goede plek. Ik dacht dat ik buitenspel stond.’
Wat het betekent, twee goals, voor de rest van het WK? ‘Ik weet niet wat het betekent.’ Of hij niet lang hoefde te wachten? ‘Het was maar één wedstrijd wachten, dus zo moeilijk was dat niet.’ Maar natuurlijk, hij speelde niet in de kwalificatie, en op het EK was hij mee, voor slechts een paar minuten. ‘Dat is moeilijk. Een speler wil altijd spelen. Als de kans komt, moet je die pakken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant