DEN HAAG - Een gymzaal vol kleurrijke pinguïns van papier. Maar liefst vijfduizend met de hand gevouwen origami-piguïns zijn te bewonderen in het Haagse ontmoetingscentrum Weimar's Wijkpaleis. De zussen Samina en Wasima Khan hopen daarmee officieel een wereldrecord te vestigen.
Op de vloer liggen vijf grote witte vellen, helemaal gevuld met pinguïns in allerlei kleuren. Achter een gele lijn kunnen bezoekers het kunstwerk bekijken. De pinguïns van origami staan los op het papier, dus mogen ze niet verschoven worden.
Uit een gedeelde droom is het idee ontstaan. 'Van kinds af aan keken we vol verwondering in het Guinness World Records-boek', vertelt Samina Khan. 'Toen dachten we: waarom zetten we er zelf niet eentje neer?'
Het huidige record is 2500 origami-pinguïns, en staat op naam van een stel uit India. De zussen willen daar ver overheen gaan. 'Door er vijfduizend te vouwen hebben we het verdubbeld. Zo weten we zeker dat we het record hebben.'
Dat blijkt een flinke uitdaging. Alleen het vouwen kost al zo'n duizend uur. Om sneller te werken, verandert de woonkamer uiteindelijk in een productielijn. 'We verdeelden het werk in voorvouwen, in elkaar zetten en in dozen stoppen', legt Wasima uit.
'De pinguïns zijn ongeveer tien centimeter groot. Als je ze allemaal één voor één op elkaar zou stapelen. dan zou het ongeveer vijfhonderd meter zijn. Dat is bijna even hoog als de wolkenkrabber Taipei 101 in Taiwan.'
Hoewel de twee nog wachten op een officiële bevestiging van Guinness World Records, hebben ze nu naar eigen zeggen het officieuze record in handen. 'Het voelt geweldig. Echt een jeugddroom die uitkomt', zegt Wasima.
Ondanks al dat vouwen is een volgende recordpoging voorlopig nog niet aan de orde. De zussen willen hun papieren pinguïns juist een tweede leven geven. 'We hopen dat ze hergebruikt kunnen worden, bijvoorbeeld voor nieuw papier of boekenleggers.'
Of ze ooit nog duizenden origami-figuren gaan vouwen? Daar moeten de zussen om lachen. 'We zijn er nu wel even klaar mee. Maar origami zal altijd iets blijven wat bij ons hoort', besluit Samina lachend.
Source: Omroep West Den Haag