De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. Als je alle rijders uit de geschiedenis van de 500cc/MotoGP mocht kiezen, hoe zou jouw beste startgrid er dan uitzien?
De laatste tijd, tijdens het WK voetbal, zag ik het vaak voorbij komen: mensen werd gevraagd wat in hun ogen het beste elftal ooit van hun land was, als ze alle spelers uit de geschiedenis mochten kiezen. Dat bracht me op het idee om hetzelfde eens te doen voor de motorsport.
Op basis van een startgrid van 20 rijders: wie zou jij kiezen voor jouw beste startgrid ooit in de MotoGP/500cc-klasse?
Ik heb gekozen voor onderstaande 20 rijders. Ze staan in willekeurige volgorde. Wie zou jij voor wie wisselen? Ik hoor het graag!
[1] Giacomo Agostini
Ik denk dat niemand aan deze naam zal twijfelen. Met acht wereldtitels in de 500cc is hij nog altijd recordhouder.
[2] Valentino Rossi
Hij was groter dan de sport en natuurlijk zevenvoudig wereldkampioen in de 500cc/MotoGP. Ook won niemand meer races in de koningsklasse dan VR46.
[3] Marc Márquez
Eén van de meest dominante coureurs ooit en de meest getalenteerde rijder van het huidige tijdperk. Hij heeft ook zeven wereldtitels in de MotoGP achter zijn naam en dat kunnen er nog steeds meer worden.
[4] Kevin Schwantz
Smaakmaker en stond garant voor spektakel. Toen ik begon met het kijken naar motorsport was hij de grote publiekslieveling. Ik heb genoten van zijn manier van racen en natuurlijk was hij ook wereldkampioen.
[5] Mike Hailwood
Het zegt veel dat hij in 1999 door zijn collega’s werd gekozen tot beste coureur van de twintigste eeuw. Hij domineerde in de jaren 60 met onder andere vier wereldtitels in de koningsklasse, maar ook in andere GP-categorieën en met zeges op de Isle of Man.
[6] Freddie Spencer
De enige coureur die in één jaar wereldkampioen werd in zowel de 500cc als de 250cc. Ook werd hij in 1983 op 21-jarige leeftijd de op dat moment jongste wereldkampioen aller tijden. De Amerikaan kreeg na zijn dubbele wereldtitel echter te maken met veel blessureleed, waardoor hij slechts enkele jaren op zijn topniveau reed.
[7] Jarno Saarinen
Dat veel motorsportfans hun zoon Jarno hebben genoemd, zegt eigenlijk al genoeg. Met zijn vernieuwende rijstijl en persoonlijkheid is hij voor velen een absolute legende. Hij wist als Yamaha-coureur de dominantie van MV Agusta in de 500cc te doorbreken. Hij was ongetwijfeld 500cc-wereldkampioen geworden in 1973, als hij dat jaar niet tragisch was verongelukt in Monza.
[8] Mick Doohan
Met vijf dominante wereldtitels op rij in de jaren 90 en zijn terugkeer na een beenblessure die zijn carrière bijna beëindigde, hoort de Honda-coureur absoluut in dit rijtje thuis.
[9] Casey Stoner
Misschien wel het grootste natuurtalent van de moderne tijd. Hij werd in 2007 de eerste MotoGP-wereldkampioen voor Ducati en was de eerste coureur die Valentino Rossi echt partij kon bieden in de koningsklasse. Als hij niet op zijn 27e was gestopt, was hij vast verder gekomen dan twee wereldtitels.
[10] Kenny Roberts
Hij bracht een vernieuwende rijstijl naar de Grand Prix, die hij had geleerd met dirttrackracen in Amerika. Ook vanwege zijn snelheid en mentaliteit hoort hij in dit rijtje thuis. Vanaf zijn komst naar de Grand Prix pakte hij meteen drie jaar op rij de 500cc-wereldtitel en was hij de eerste Amerikaan die dat presteerde.
[11] John Surtees
Wanneer je wereldkampioen kunt worden in zowel de koningsklasse van de motorsport als de autosport, heb je eigenlijk niet meer nodig om in deze lijst te komen. Tussen 1956 en 1960 was hij vier keer de beste van de wereld in de 500cc, om dit vervolgens in 1964 dunnetjes over te doen in de Formule 1.
[12] Barry Sheene
Tweevoudig 500cc-wereldkampioen, maar bovenal de eerste echte motorsportsuperster.
[13] Wayne Rainey
Een perfecte combinatie van snelheid en intelligentie. De Amerikaan werd begin jaren 90 drie keer op rij wereldkampioen, waarna zijn carrière door een zwaar ongeluk plotseling ten einde kwam.
[14] Dani Pedrosa
Behalve Jarno Saarinen staan er tot nu toe alleen nog 500cc/MotoGP-wereldkampioenen op mijn grid, maar Dani Pedrosa is absoluut één van de beste rijders ooit zonder titel in de koningsklasse. Technisch gezien was de kleine Spanjaard één van de beste coureurs ooit.
[15] Phil Read
Een icoon en razendsnel in alle Grand Prix-klassen. In de jaren 70 kon hij Giacomo Agostini uitdagen en verslaan, nadat die jarenlang had gedomineerd in de koningsklasse. De Brit werd zeven keer wereldkampioen, waaronder tweemaal in de 500cc.
[16] Eddie Lawson
Hij racete tegen grootheden als Freddie Spencer, Wayne Rainey, Kevin Schwantz, Wayne Gardner en Randy Mamola, maar slaagde erin om in de jaren 80 vier keer wereldkampioen te worden.
[17] Geoff Duke
Ver voor mijn tijd, maar hij domineerde de 500cc kort nadat het wereldkampioenschap wegrace in 1949 was opgezet. De Brit behaalde in de jaren 50 vier wereldtitels in de 500cc.
[18] Fabio Quartararo
Hij is natuurlijk eenmaal MotoGP-wereldkampioen, maar daar staat tegenover dat hij de laatste jaren ook erg zwaar heeft gehad met de niet-competitieve Yamaha. Ik zet de Fransman in deze lijst, omdat hij in mijn ogen één van de grootste natuurtalenten ooit is.
[19] Randy Mamola
Nooit wereldkampioen, maar wel vier keer vicewereldkampioen en de absolute smaakmaker van de jaren 80 door zijn manier van racen, zijn grappen, uitspraken en omgang met het publiek. Hij werd bovendien met drie verschillende merken tweede in het 500cc-wereldkampioenschap.
[20] Jorge Lorenzo
Als een robot kon hij zijn ronden rijden. Eén van de beste precisierijders ooit en drievoudig MotoGP-wereldkampioen in een generatie met Valentino Rossi, Casey Stoner, Dani Pedrosa en Marc Márquez.
Daarnaast zou ik voor deze fantasiegrid bij de TT Assen een wildcard aanvragen voor de Grote Drie: Wil Hartog, Jack Middelburg en Boet van Dulmen.
Tot volgende week,
Asse Klein.