PodcastNRC Het Uur
De smetvrees van Luuk Vulkers begon met het scheikundig besef dat we eigenlijk helemaal geen losse, afgebakende wezens zijn. „Dus er is geen ontkomen aan die vermenging waar ik zo bang voor ben.” Hij onderzocht hoe de samenleving omgaat met vuil en ziekte en ziet een parallel met beerputten, waar mensen vroeger hun afval en ontlasting achterlieten. „Vuil is iets wat we liever wegstoppen. Maar als we die beerput nou open trekken, dan komen er hele belangrijke inzichten over onze maatschappij.”
Volgens Vulkers bestaat er een algehele neiging om vuil uit te bannen en daarmee ook de ander. Die reflex herkende hij bij zichzelf: zijn eigen smetvrees liet hem soms ongewild afstand houden van daklozen en mensen met hiv. Iemand bestempelen als vuil is dan ook vaak het begin van ontmenselijking. In de hedendaagse kunst ziet Vulkers nu een omarming van viezigheid: “We hebben de drang om in de beerput te kijken en te zien dat je er ook plezier, genot en humor uit kunt halen.”
Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar podcast@nrc.nl.