De lezersbrieven! Over de gevolgen van vakantiehuizen in kuststeden, het woord ‘farioliësk’, gelukkig zijn met je leven als homoseksuele man, solidariteit, het sluiten van sluizen en het recht op reparatie.
Je zou bijna medelijden krijgen met de families die meer belasting moeten betalen voor hun vakantiehuis. Ik woon in zo’n kustdorp. De huizen van de toeristen staan een groot deel van het jaar leeg: de tuintjes zijn slecht onderhouden en de huizen zijn nog net goed genoeg voor de afgedankte gordijnen.
Het gevolg voor de lokale bevolking is dat de huizenprijzen stijgen, zodat ze voor jongeren nauwelijks op te brengen zijn. De toeristen die gebruikmaken van deze woningen, nemen geen deel aan het plaatselijke verenigingsleven, sturen hun kinderen er niet naar school en kennen hun buren niet.
Hebben we niet een woningtekort in Nederland? Waarom mogen er mensen zijn die twee woningen bezitten ten koste van mensen die er geen hebben? Mijn medelijden maakt plaats voor het algemeen belang.
Wibo Lievense, Westkapelle
Het duurde even voordat ik me realiseerde dat het woord ‘farioliësk’ refereert aan voormalig Ajax-trainer Francesco Farioli. Een prachtig woord waarvan ik hoop dat het blijvend een plaats in de Nederlandse taal zal weten te verwerven. En dan ook meteen maar een vermelding in het woordenboek: ‘farioliësk’ = werkwijze waarbij met beperkte middelen een optimaal resultaat wordt behaald.
Erik Spaans, Amsterdam
Delfland sluit tijdelijk alle sluizen, de waterstand van de Rijn bij Lobith bereikte het laagste peil ooit gemeten en de haven van Deventer is inmiddels lamgelegd door aanhoudende droogte: Nederland worstelt met een dreigend watertekort. Gaat u anders om met water door de berichtgeving? En wat doet u om water te besparen in deze tijden van droogte? Laat het ons weten in maximaal 200 woorden. Stuur uw bijdrage met de titel ‘Droogte’ voor zaterdag 7 augustus naar brieven@volkskrant.nl.
Op de meest feestelijke dag van de World Pride in Amsterdam, die van de Canal Parade, leek het de Volkskrant een goed idee om een wel heel somber en treurig stemmend opiniestuk van Volkert Hageman van Dril te plaatsen.
In 1300 woorden schetst Volkert een angstaanjagend beeld van zijn leven. Het is een lange opsomming van al het negatieve in zijn leven waarmee hij als homoseksuele man te maken krijgt, of waar zijn gedachten in ieder geval over gaan. Er zit geen spatje vreugde, geluk of optimisme in het hele stuk.
Ik ben een homoseksuele man van 68 en kan in 1300 woorden een heel andere kant schetsen van hoe het is om anders te zijn dan de norm. Maar ik kan volstaan met te zeggen dat het precies het tegenovergestelde is van Volkerts beleving en ervaring. Ik voel medelijden met Volkert en prijs mezelf heel gelukkig met mijn homoseksuele leven tot nu toe.
Frans Leliveld, Amsterdam
Afgelopen zondag liepen duizenden mensen mee in de jaarlijkse Trans Pride Walk in Amsterdam. Uit het hele land kwamen mensen samen om trans identiteiten te vieren en aandacht te vragen voor de legio problemen waar trans personen in de maatschappij tegenaan lopen. In de media is er echter niets van te zien; er kan niet eens een alineaatje vanaf tussen alle aandacht voor Madonna. Waar blijft de solidariteit?
Cas Versluijs, Amsterdam
Al die ondernemers die nu klagen over het sluiten van sluizen door de droogte als gevolg van klimaatverandering en over de sluiting van wegen vanwege achterstallig onderhoud, vinden dat de overheid hun ondernemersrisico moet compenseren.
Zullen die ondernemers al jarenlang op de VVD hebben gestemd, de partij die al veertig jaar niet wil investeren in het publieke domein? Misschien moet je dan als ondernemer de volgende keer stemmen op een partij die wel kijkt naar de langere termijn en het collectieve belang van de gemeenschap, in plaats van naar de korte termijn van de aandeelhouders.
Ronny van de Water, Amsterdam
Eindelijk lijkt het ervan te komen: de beste oplossing voor onze nog steeds groeiende afvalberg: recht op reparatie, binnen een redelijke termijn en tegen een redelijke prijs.
Zelf heb ik jaren geleden een garde van de mixer vervangen. Met de mixer zelf was niets mis; ik heb hem intussen al ruim 40 jaar. De verkoopster adviseerde mij een nieuwe mixer te kopen. Dat kostte hetzelfde, zei ze. Uit principe heb ik dat geweigerd. Deze nieuwe wetgeving juich ik dan ook van harte toe.
Brigitta Wemekamp Koopman, Ommen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant