De lezersbrieven! Over gevallen idolen, tips tegen de hik, honden met schoenen aan, stigmatiserende taal over migranten en ongelijke ouderenzorg.
Recentelijk was er geen ontkomen aan de promotour van Madonna’s nieuwe album, tot aan de verrassingsact bij de WorldPride. Inderdaad weinig verrassend dat laatste, gezien haar gevestigde status als icoon van de lhbti-gemeenschap.
Als voormalig fan moet ik echter bekennen dat ik absoluut geen respect meer kan opbrengen voor het vrouwbeeld dat zij tegelijkertijd promoot. Wat is er in godsnaam gebeurd met mijn oprecht prachtige, rebelse idool dat decennialang meisjes en vrouwen wereldwijd opriep tot zelfexpressie en zelfrespect? Babyroze korset, talloze fillers en volop siliconen in borsten en billen: de 67-jarige Queen of Pop en Reinvention is veranderd in een stereotype, geplastificeerde pornopop.
Pas écht genant wordt het, wanneer je doorgaans geen goed woord over hebt voor Donald Trump om vervolgens gevoeglijk acte de présence te gaan geven op zijn magalomane Fifa-feestje.
Astrid van de Wetering, Tilburg
Hoe kom je van de hik af? Jaren geleden, tijdens mijn eerste baan bij een boekendistributeur, kreeg ik een hardnekkige hik. Mijn directe collega had een probaat middel dat gelijk werkte. Ze zette mij op een stoel direct voor een blinde muur en ging pal achter mij staan. In enigszins angstige afwachting van wat zou komen gaf mijn lijf de hik subiet op. Ik heb deze truc vaak met succes bij andere slachtoffers gebruikt. Helaas is de werking eenmalig.
John Janssen, Utrecht
Een afdoende methode om van de hik af te komen is de volgende: koud water drinken met je oren dicht. Als je dat alleen moet doen is het lastig. Je moet dus iemand anders hebben die je oren dicht houdt, zodat jij kunt drinken.
J.P.H. Jansen, Wassenaar
Delfland sluit tijdelijk alle sluizen, de waterstand van de Rijn bij Lobith bereikte het laagste peil ooit gemeten en de haven van Deventer is inmiddels lamgelegd door aanhoudende droogte: Nederland worstelt met een dreigend watertekort. Gaat u anders om met water door de berichtgeving? En wat doet u om water te besparen in deze tijden van droogte? Laat het ons weten in maximaal 200 woorden. Stuur uw bijdrage met de titel ‘Droogte’ voor zaterdag 7 augustus naar brieven@volkskrant.nl.
Fascinerende foto uit Tokio bij het artikel over de yen. Op de foto staan de aandelenkoersen op een groot bord. Maar daarvoor wandelt een vrouw met twee honden, één in een kinderwagen en één met schoenen aan! Kunnen jullie dit eens goed uitzoeken?
Wilma Stroink, Haaksbergen
Bij de berichtgeving over de gebeurtenissen in Ceuta van vorige week wordt het werkwoord ‘binnendringen’ gebruikt om de beweging van mensen te beschrijven. Er is veel literatuur over de berichtgeving van migratie en het discours dat gebruikt wordt. Bepaalde termen en metaforen, zoals bijvoorbeeld natuurrampen, onzuiverheid of infectie, construeren migratie en migranten als een bedreiging.
‘Binnendringen’ suggereert niet alleen een fysieke verplaatsing, maar roept ook een associatie op met een vijandige of schadelijke indringer. Taalkundig wordt Europa afgebeeld als een imaginair gezond lichaam ten opzichte van de migrant die deze geconstrueerde integriteit bedreigt. Van een krant als de Volkskrant verwacht ik juist een zorgvuldige omgang met taal.
Iris Jong, Amsterdam
Dat VVD-prominent Erica Terpstra intrekt in het Rosa Spier Huis in Laren is haar van harte gegund, maar legt de pijnlijke ironie van het Nederlandse zorgbeleid bloot. Onder opeenvolgende kabinetten-Rutte is de reguliere ouderenzorg grondig gesaneerd. Verzorgingstehuizen sloten onder het mom dat ouderen ‘langer thuis’ moesten wonen, gesteund door mantelzorg en de Wmo. Voor de gemiddelde Nederlander betekende dit vaak gedwongen isolatie in een ongeschikte woning, overbelaste kinderen en wachten tot de thuissituatie zó onveilig wordt dat het verpleeghuis de enige optie is.
Ondertussen floreert een woonvorm die formeel binnen het reguliere zorgstelsel valt, maar in de praktijk alleen bereikbaar is voor wie kan betalen. De zorg zelf loopt via de gewone Wet langdurige zorg, met een inkomensafhankelijke eigen bijdrage, maar de riante huur, de wachtlijst en het selecte profiel maken dit tot een privilege. Wie voldoende vermogen heeft, kiest voor een beschutte, cultuurrijke omgeving met zorg binnen handbereik.
Precies de tussenvorm die de overheid voor de gewone burger heeft wegbezuinigd. Dit tekent het failliet van Terpstra’s eigen partijideologie: een menswaardige oude dag is een basisrecht, geen privilege.
Marco Dijkstra, Den Haag
Een van de veelgehoorde argumenten voor kernenergie is de leveringszekerheid, met name in vergelijking met hernieuwbare energie. Kerncentrales kunnen immers ook elektriciteit produceren als de zon niet schijnt en het windstil is.
Helaas blijken ook kerncentrales niet ongevoelig voor de gevolgen van klimaatverandering, zoals momenteel te zien is in Hongarije. Daar is door de lage waterstand in de Donau onvoldoende koelwater beschikbaar. Zelfs nu de Hongaarse kerncentrale ‘uit’ staat, is er koeling en dus schaars water nodig.
Het lijkt mij van groot belang de koelwaterzekerheid te betrekken bij de besluitvorming over nieuwe centrales in Nederland.
Line Wiener, Amsterdam
Danka Stuijver beschrijft zeven jaren ‘absurde strijd’ voor realisatie van een nieuwe huisartsenpraktijk van een collega. Een bijkans episch traject, waarbij de randvoorwaarden van de natuurwetgeving het hopelijk laatste obstakel blijken te zijn. Het illustreert ook hoe matig die natuurwetgeving in ons collectieve bewustzijn is verankerd, waardoor huismussen, gierzwaluwen en vleermuizen steeds ‘uit het niets’ roet in het eten van (ver)bouwend Nederland lijken te gooien.
Het doel van de verbouwing, hoe legitiem ook, is niet relevant voor de gebouwbewonende dieren. Wat de natuurwetgeving voorkomt is dat we straks als we ‘klaar’ zijn met Nederland we ons afvragen waar de huismussen, gierzwaluwen en vleermuizen gebleven zijn.
Het (ver)bouwen van Nederland is in een ‘perfecte storm’ beland en elk afzonderlijk pand vooraf onderzoeken is duur en tijdrovend. Daarom is een groot deel van de Nederlandse gemeentes een aanpak met een gebiedsdekkende ‘soortenmanagementplan’-vergunning aan het verkennen. Als dat straks werkt, maakt het natuurvriendelijk werken normaal, en blijven we weg van ‘huisarts versus huismus’.
Albin Hunia, Hilversum
Op Pride in Amsterdam sprak ik twee witte VVD-stemmers. De heren droomden vol trots dat Dilan Yeşilgöz onze eerste vrouwelijke premier zal worden (want ‘feminisme!’) en vonden het terecht dat de Kamer ‘antifa’ als terroristisch bestempelde.
Die paradox doet simpelweg pijn. Wie Pride viert, plukt de vruchten van een strijd die nooit liberaal of braaf is geweest. Pride begon niet met champagne op een boot, maar met een radicale opstand tegen politiegeweld en uitsluiting.
De basis van onze vrijheden werd gelegd door activisten die zich verzetten tegen onderdrukking en fascisme. Het is historische amnesie om nu te proosten op je eigen acceptatie, terwijl je een partij steunt die antifascisme criminaliseert en de deur openzet voor uiterst rechts. Het claimen van Yeşilgöz als feministische zege verandert dat niet.
Annemarie van Ingen, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant