is oud-politicus, adviseur en podcastmaker.
Het is dit jaar precies 75 jaar geleden dat China Tibet inlijfde. De geestelijke en politieke leider van Tibet, de Dalai Lama, wacht sindsdien in ballingschap op het herstel van een vrij en onafhankelijk Tibet. Tevergeefs. Want de Chinese machthebbers zetten de culturele en ideologische annexatie van Tibet vastberaden door.
Een eeuwenoude beschaving wordt steeds verder de keel dichtgeknepen. Een miljoen Tibetaanse kinderen worden op kostscholen tot Chinees onderwijs gedwongen en gekneed in loyaliteit aan de Communistische Partij. Het aantal boeddhistische monniken wordt steeds verder ingeperkt en hun kloosters worden met camera’s in de gaten gehouden. Want autoritaire leiders weten als geen ander dat religie een revolutionair goedje is. En ondertussen vestigen steeds meer Han-Chinezen zich als kolonisten in Tibet, zodat er langzaam maar onvermijdelijk een nieuwe demografische realiteit ontstaat.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Bij tijden laat China een nog hardere hand voelen. Wat er precies met de 25-jarige monnik Samten in Chinese gevangenschap is gebeurd, is niet duidelijk. Maar zeker is wel dat hij nu dood is. En hij is niet de enige Tibetaan die binnen de muren van een Chinese gevangenis stierf. Allemaal redenen waarom de mensenrechtenorganisatie Freedom House in haar jaarlijkse rapportage Tibet op een schaal van 0 tot 100 dit jaar precies nul vrijheid toekent. Een heel wat lagere score dan die voor Palestijnen op de Westbank.
Wat Tibet en de Tibetanen overkomt, is hemeltergend onrecht. Ervan wegkijken is erin toestemmen. Het is de hoogste tijd om wereldwijd, op alle hoofdwegen en belangrijkste pleinen van alle grote steden tot in alle stationshallen van Nederlandse provinciehoofdsteden de hele dag lang luid en duidelijk te roepen: free Tibet!
Uiteraard is er meer nodig. Daarvoor kunnen we veel inspiratie ontlenen aan andere bewegingen die pleiten voor boycot, desinvesteringen en sancties tegen onderdrukkers elders in de wereld. Zo kan er een totale boycot van alle in China gemaakte producten komen. Dan gaat het om onze smartphones, laptops, auto’s, zonnepanelen, kleding, LEGO-speelgoed, Barbiepoppen, pennen, potloden, keukengerei, schroevendraaiers, boormachines, kerstverlichting, ballonnen, andere feestartikelen, elektrische tandenborstels en alles wat in de Action te koop is.
Het zou natuurlijk heel behulpzaam zijn als pro-Tibet-activisten in winkels op alles waar nu alleen nog in kleine lettertjes ‘made in China’ op staat grote stickers plakken die de afkomst van de producten vermelden. Dat kan de opmaat zijn naar een totale consumentenboycot.
Verder onderhouden veel van onze academici banden met Chinese collega’s en daar moet natuurlijk een einde aan komen. Universitaire bestuurders hebben vaker met dit bijltje gehakt, dus de draaiboeken daarvoor kunnen met een kleine aanpassing snel in werking treden. Ook de Chinees docerende sinologen kunnen dan uiteraard geen contact meer hebben met hun Chinese collega’s.
Om duidelijk te maken dat Chinese culturele festivals en concerten – net als lezingen van Chinezen en iedereen die met hen sympathiseert – misplaatst zijn zolang de bezetting van Tibet voortduurt, kunnen activisten die luidkeels verstoren. Nederlandse en internationale bedrijven die zaken blijven doen met China moeten voortaan rekenen op ophef en boycot. Overal waar een CEO van zo’n bedrijf zich in het openbaar vertoont, mag hij rekenen op de verbale feedback van free-Tibet-activisten.
Het enige waar ik een beetje voor beducht ben, is dat zo’n activistische beweging religieuze trekjes krijgt. Ik ken dat. Dan kun je zomaar een toestroom krijgen van mensen die hunkeren naar zin en betekenis in hun leven en in zo’n zaak een levensvervulling vinden. Religieus koortsige mensen – zeker bij verse toetreders – kunnen zich ontpoppen tot zeloten voor wie de Waarheid vele malen belangrijker is dan elk mens dat hen in de weg loopt.
Wat we niet moeten hebben, is dat gewone Chinezen die hier al lang wonen aangekeken worden op het onrecht dat de Chinese overheid in Tibet begaat. Wat we niet moeten hebben, is dat Chinese restaurants die al decennia met liefde hun foe yong hai uitserveren opeens het doelwit worden van free-Tibet-activisten. Wat we niet moeten hebben, is dat Chinese studenten aan universiteiten het leven onmogelijk wordt gemaakt en van ellende daarom maar thuisblijven. Of uit pure angst hun Chinese identiteit verzwijgen. Wat we niet moeten hebben, is dat Chinese scholen en tempels in Europa beveiligd moeten gaan worden en dat Chinezen buiten China nergens meer veilig zijn en overal en altijd aangevallen, gestoken of zelfs beschoten kunnen worden.
Nou ja. Mijn punt is hopelijk helder. Free Tibet!
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant