is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
In totaal heeft president Donald Trump sinds 20 maart al 38 keer een vredesdeal met Iran aangekondigd, meldde CNN deze week. En al 38 keer bleek er weinig van te kloppen. De apostel Petrus hoorde na drie keer liegen al een haan kraaien. Onder Trump krijgen zelfs de meest koelbloedige hanen een burn-out.
Zelf zit hij er niet mee. Deze week kondigde hij voor de 39ste keer een akkoord aan. En de AEX in Amsterdam steeg dinsdag meteen naar een nieuwe recordstand van 1.112,49 punten. Ook de Dow Jones en S&P500 in New York bereikten nieuwe records. Want als de straat van Hormuz opengaat, kunnen de bomen echt tot in de hemel groeien. Er is genoeg olie en gas voorhanden om alle AI-datacenters te koelen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Op het eerste gezicht is het bizar dat beleggers de uitlatingen van Trump telkens serieus nemen. Elke keer gaan ze als een razende Roeland aandelen kopen, terwijl ze op voorhand weten dat het loze pr-taal is – of hij die nu mondeling vanuit een deuropening in Air Force One doet of via zijn eigen sociale medium Truth Social.
Al op 23 maart – na drie weken van bombardementen – vertelde Trump dat er vredesbesprekingen werden gehouden, en: ‘Dat op belangrijke punten overeenstemming, zou ik zeggen, is bereikt, op bijna alle punten.’ Beleggers reageerden euforisch en de AEX steeg van 946 naar 972 punten. Toen Iran de volgende dag liet weten dat er helemaal geen onderhandelingen werden gehouden, riep Trump dat het land ‘dolgraag een deal wilde sluiten’.
Op 7 april liet Trump weten dat de onderhandelingen over een staakt-het-vuren vergevorderd waren, maar dat het nog twee weken zou duren om de puntjes op de i te zetten. Binnen twee dagen was de AEX gestegen van 973 punten naar 1.003 punten.
Toen dat ook niet bleek te kloppen en de olieprijzen weer omhooggingen, haalden beleggers de schouders op onder het mom ‘blijf zitten waar je zit en verroer je niet’. Er kwam geen verkoopgolf, hoogstens een kleine correctie. Op 15 april zei Trump in een interview met zijn favoriete televisiezender Fox: ‘Ik denk dat het bijna voorbij is. Ik denk dat ze heel graag een deal willen.’ De volgende dag zei hij: ‘Het ziet er zeer goed uit.’ Op 17 april voegde hij daaraan toe: ‘Iran is het overal mee eens. Binnen twee dagen ligt er een akkoord. Er zijn geen belangrijke geschilpunten.’ Toen dat op 20 april niet het geval was, schreef hij op Truth Social: ‘Het zal heel snel gaan.’ Op 18 mei erkende hij dat hij misschien voorbarig was geweest. ‘We waren er dichtbij, maar het lukte niet. Maar dit keer is het anders.’ Tien dagen later: ‘Ik kan het akkoord op korte termijn aankondigen.’
De beursindices winnen bij elke uitlating procenten en verliezen bij de daaropvolgende deceptie tienden van een procent.
Voor beleggers kan hij niet vaak genoeg een vredesakkoord aankondigen – dat mag een 40ste of 50ste keer zijn – zolang het conflict maar voortduurt.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.