Een huisarts uit Rhoon moet van de inspectie onmiddellijk stoppen met werken vanwege haar alcoholverslaving. Nadat de inspectie deze week de naam van de huisarts openbaarde, belandde haar privé-informatie op straat.
De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) heeft de huisarts deze week per direct verboden nog langer patiënten te behandelen omdat er sprake zou zijn van ‘zeer risicovolle situaties’. Ook heeft de inspectie geconstateerd dat de vrouw een persoonlijkheid zou hebben ‘die zich niet verdraagt met het door haar uitgeoefende beroep’.
Directe aanleiding voor de maatregel was een euthanasie die de huisarts begin juli zou uitvoeren. Die ochtend meldde ze zich ziek vanwege te veel stress. Later die ochtend trof de doktersassistente haar aan met een fles wijn op de achterbank van haar auto. De politie kwam erbij en de arts werd gedwongen opgenomen in een kliniek. De geplande euthanasie kon vervolgens niet doorgaan. De huisarts verzuimde de patiënt en betrokkenen daar echter over in te lichten.
Het was niet het eerste incident. De inspectie hield de huisarts al drie jaar lang in de gaten vanwege haar alcoholproblemen. Omdat de inspectie geen vat op haar wist te krijgen, besloot ze woensdag tot één van de zwaarste spoedmaatregelen uit haar arsenaal: een Last tot onmiddellijke onthouding van de beroepsactiviteiten (LOOB). In het kader hiervan publiceerde de inspectie de naam van de huisarts op haar site. De schorsing werd vervolgens landelijk nieuws.
De inspectie legt de LOOB-maatregel alleen in uiterste gevallen op: sinds de introductie in 2019 gebeurde dit slechts zes keer. Dit was de tweede keer aan een huisarts. ‘Wij publiceren alleen in uitzonderlijke situaties persoonsgegevens’, zegt een inspectiewoordvoerder. ‘De veiligheid van patiënten woog in dit geval zwaarder dan het belang van de huisarts. Patiënten moeten op de hoogte zijn van deze maatregel.’
De inspectie publiceerde bij de bekendmaking van de maatregel niet waarom er is ingegrepen. Maar doordat de huisarts – tevergeefs – een kort geding tegen de maatregel had aangespannen, werden de overwegingen van de inspectie én de persoonlijke geschiedenis van de huisarts alsnog openbaar: via de rechterlijke uitspraak.
Daarin is te lezen dat de inspectie ruim drie jaar geleden voor het eerst een melding kreeg over mogelijk alcoholmisbruik door de huisarts. Een psychiater oordeelde dat ze een ernstige alcoholstoornis had, niet eerlijk was over haar middelengebruik, defensief was en zelf niet inzag dat ze zorg nodig had. Twee keer meldden collega’s dat haar adem op de praktijk sterk naar alcohol rook. Ook zou ze zichzelf kalmerende benzodiazepines en de zware pijnstiller oxycodon hebben voorgeschreven.
De inspectie sprak meermaals met haar over hoe het beter kon. Zo maakten ze afspraken over maatregelen om stress en angst te voorkomen, en stelden ze een signaleringsplan op om op tijd te zien wanneer er een terugval dreigde. Maar na meerdere incidenten verloor de inspectie gaandeweg toch het vertrouwen in de huisarts.
De inspectie besloot een tuchtzaak tegen de huisarts aan te spannen, maar omdat dit maanden kan duren, vond de toezichthouder het niet verantwoord om op de uitkomst daarvan te wachten.
Nu haar naam op straat ligt, rijst de vraag of zo’n maatregel niet te zwaar is. Zo gaf de huisarts in het kort geding aan dat de inspectie niet onderkende hoe groot de gevolgen zouden zijn voor haar. ‘De inspectie heeft de wettelijke bevoegdheid om zo’n maatregel op te leggen’, zegt hoogleraar gezondheidsrecht Martin Buijsen. ‘Maar het is wel vergaand. Moet je de toekomst van iemand die zelf hulpbehoevend of ziek is geworden voor altijd versjteren door haar naam bekend te maken? Moet heel Nederland die naam nou echt weten?’
De wetgever zou moeten onderzoeken of deze maatregel zijn doel niet voorbijschiet, vindt hij. Zelf noemt hij het vermelden van de naam van de hulpverlener in dergelijke situaties ‘disproportioneel’. ‘Je maakt een loopbaan stuk, terwijl er nog geen tuchtrechter naar gekeken heeft.’
Hoogleraar gezondheidsrecht Johan Legemaate daarentegen heeft begrip voor het handelen van de inspectie, gezien alle pogingen de huisarts in het gareel te krijgen. Als dat echt niet lukt, zegt hij, ‘is het noemen van een naam een onvermijdelijk onderdeel van de procedure. Alle potentiële patiënten moeten kunnen weten dat iemand op zo’n moment niet bevoegd is om de geneeskunde uit te oefenen.’
De huisarts en haar advocaat waren niet bereikbaar voor commentaar.
Source: Volkskrant