Het Friese moederbedrijf achter merken als Batavus, Sparta en bakfietsenmerk Babboe lijkt nu echt kopje onder te gaan. Deze week vroeg fietsgigant Accell uitstel van betaling aan, vaak voorbode van faillissement. Hoe kon het zo ver komen?
In 2021, een jaar na het begin van de coronapandemie, was alles nog rozengeur en maneschijn voor Accell. De Friese fietsgigant boekt dat jaar een winst van 70 miljoen euro. Dat het zo goed gaat, komt voor een groot deel door de toegenomen vraag naar elektrische fietsen, die tijdens de pandemie ongekend populair zijn.
Het bekendste merk van Accell, Batavus, werd meer dan honderdtwintig jaar geleden opgericht in Heerenveen, waar de fietsenfabrikant een begrip is. In 1998 besluit het toenmalige moederbedrijf van de Friese fietsenbouwer, Atag Holding, haar fietsendivisie tot een apart bedrijf te maken, Accell. Volgens de laatste telling (uit 2024) werken er op dat moment circa drieduizend mensen bij het bedrijf.
Tijdens de pandemie gaat het zo goed dat in januari 2022 bekend wordt dat een investeringsgroep onder leiding van het beruchte Amerikaanse opkoopfonds KKR de fietsgigant wil kopen. Hoewel een aantal aandeelhouders het bod van 1,6 miljard euro aanvankelijk te laag vindt, gaat de overname in de zomer van 2022 alsnog door.
Vanwege de sterke groei tijdens de coronapandemie schroeft Accell de productie flink op. Maar de bomen blijken niet tot in de hemel te groeien. Door problemen in de levering komen de grote hoeveelheden onderdelen pas laat binnen. Zo laat zelfs, dat de vraag naar elektrische fietsen ondertussen instort. De grote voorraden waar Accell mee blijft zitten, blijken uiteindelijk alleen tegen grote kortingen te slijten. In 2023 krijgt Accell mede daardoor een verlies van zo’n 370 miljoen euro te verwerken.
En dan moet het echte rampjaar nog komen. In 2024 blijkt dat de tot dan toe populaire bakfietsen van Accells merk Babboe niet deugen. Vanwege de breekbaarheid van de frames moet Accell 22 duizend bakfietsen terugroepen. Niet veel later wordt de verkoop van Babboe-fietsen zelfs tijdelijk stilgelegd door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Accell schat de kosten van de terugroepactie op 50 miljoen euro, en loopt bovendien 75 miljoen euro mis aan verkopen.
In januari dat jaar verplaatst het bedrijf ook noodgedwongen een deel van de productie naar het buitenland, naar eigen zeggen om de concurrentiepositie te verbeteren. Honderd mensen verliezen daardoor hun baan. Volgens de FNV zou de sluiting ‘einde oefening van Accell in Nederland’ kunnen betekenen. Anderhalf jaar later krijgt de vakbond gelijk, en sluit Accell ook de laatste Nederlandse fabriek.
In dit slechte verkoopjaar – het laatste waarvan complete cijfers zijn – lijdt Accell uiteindelijk een verlies van 505 miljoen euro op een omzet van net meer dan 1 miljard.
Na de twee rampjaren begint Accell 2025 met een openstaande schuld van 1,4 miljard euro, waarmee het zich – dan al – op de rand van faillissement begeeft. Na een reddingspoging daalt die schuld tot 800 miljoen euro, omdat schuldeisende banken 600 miljoen kwijtschelden in ruil voor een aandelenbelang in het bedrijf.
Die deal zorgt maar kort voor opluchting. In de zomer van 2025 moet de fietsenfabrikant alweer 100 miljoen euro lenen omdat de markt blijft krimpen en concurrenten, die nog steeds met overtollige voorraad zitten, tegen lage prijzen blijven verkopen.
Begin dit jaar start er daarom een nieuwe schuldsanering. Om een faillissement in februari af te wenden draagt KKR al haar overgebleven aandelen in de fietsenfabrikant over aan de schuldeisers.
Die proberen het bedrijf de afgelopen tijd te verkopen aan een nieuwe investeerder. Er worden meerdere biedingen gedaan door verschillende partijen, waarvan de Singaporese investeringsmaatschappij Dutech het dichtst bij een overname komt.
Dutech nam al eerder Europese fietsfabrikanten over en kan bovendien rekenen op goedkeuring van de Europese mededingingsautoriteiten. Toch komt het uiteindelijk niet tot een deal tussen de twee, waardoor Accell nu geen andere optie meer heeft dan het aanvragen van uitstel van betaling.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant