Barry Baltus is gedurende het 2026 seizoen één van de vier vaste columnisten die zijn ervaringen en belevenissen met de Racesport.nl bezoekers zal delen. In deze column blikt de Belgische Moto2 coureur terug op zijn zware crash tijdens de Tsjechische Grand Prix in Brno, het moeizame herstel en zijn allesbehalve makkelijke comeback dit weekend in Silverstone.
Zes weken. Zo lang heb ik geen Moto2 motor aangeraakt. Als je dat hardop zegt, klinkt het als een vakantie. Geloof me, dat was het niet. Het gekke is dat ik me de aanleiding nauwelijks herinner. De crash in Brno? Weg. Gewoon blanco. Ik weet dat het een enorme klap was, ik weet wat de artsen me hebben verteld en ik weet wat mijn lichaam me iedere dag laat voelen. Maar de crash zelf? Die is uitgewist, ik kan me er helemaal niets van herinneren en dat is best wel een rare gewaarwording.
Sindsdien draait alles om herstellen. Een operatie, revalideren, wachten, opnieuw opbouwen. En vooral accepteren dat je lichaam bepaalt wanneer je weer mag doen wat je het liefste doet. Dat is misschien wel het moeilijkste voor een coureur. Wij zijn gewend om te pushen. Om pijn te negeren. Maar sommige dingen laten zich niet forceren.
Vorige week stapte ik voor het eerst weer op een 1000cc ‘straat’ motor. Eerlijk? Dat ging beter dan ik had verwacht. De snelheid zat er verrassend snel weer in, maar snelheid is niet hetzelfde als vertrouwen. Zes weken niet met bijna 300 kilometer per uur over een circuit rijden doet iets met je hoofd. Dat gevoel krijg je niet terug in de sportschool of op de fiets. Daar moet je weer doorheen.
Mijn schouder is nog niet helemaal goed, een tweede operatie is noodzakelijk, maar dat is niet eens het enige. Ook de gevolgen van de hersenschudding spelen nog mee. Daarom zie ik Silverstone niet als een raceweekend. Voor mij is dit een test. Een kans om weer uren op de motor te maken, om mijn gevoel terug te vinden en vooral om te ontdekken waar ik sta.
Natuurlijk wil ik racen. Natuurlijk wil ik meteen weer vooraan meedoen. Maar soms moet je eerlijk zijn tegenover jezelf. Dit weekend draait niet om resultaten, maar om progressie. Als ik zondag afstap met meer vertrouwen dan op vrijdag, dan is dat op dit moment belangrijker dan een handvol WK-punten.
Wat ik misschien nog wel het meest heb gemist? Het team. De mensen om me heen. Na zes weken weer de paddock binnenlopen, de monteurs zien, de bekende gezichten tegenkomen… dan besef je weer hoeveel deze sport meer is dan alleen rondjes rijden. Dat voelde meteen weer als thuiskomen.
Over twee weken wacht Aragón. Daar wil ik zo dicht mogelijk bij honderd procent zijn. Of dat lukt? Dat weet niemand. Maar één ding weet ik wel: ik ben eindelijk weer terug waar ik hoor. En alleen dat voelt momenteel al als een overwinning.
Tot over vier weken,
Barry Baltus.
Eerdere columns in 2026
18. Column | Evert Slager: “Pedro Acosta kan Marc Márquez overvleugelen. Ja, dat geloof ik echt”
17. Column | Evert Slager: “Misschien is chaos wel precies wat de MotoGP nodig had”
16. Column | Evert Slager: “Waarom Ai Ogura de gevaarlijkste man voor Marc Márquez is”
15. Column | Jeffrey Buis: “Ik ben tevreden, maar de reglementen maken het ons niet makkelijk”
14. Column | Collin Veijer: “Accepteren om de volgende stap te kunnen maken”
13. Column | Loris Veneman: “Hier in Misano weer meedoen voor het podium”
12. Column | Barry Baltus: “Opnieuw bouwen aan vertrouwen”
11. Column | Jeffrey Buis: “Assen gaf vertrouwen, nu kijken wat Most ons brengt”
10. Column | Collin Veijer: “We beginnen in Le Mans weer gewoon op nul”
9. Column | Loris Veneman: “De snelheid was er in Assen, alleen in de races zat het een beetje tegen”
8. Column | Barry Baltus: “Terug waar ik hoor te zijn”
7. Column | Jeffrey Buis: “Assen is altijd speciaal, ik kijk uit naar mijn thuisweekend”
6. Column | Collin Veijer: “Soms leer je het meest van momenten waarop het fout gaat. Austin was er zo één”
5. Column | Loris Veneman: “Een nieuwe klasse en meteen prijs”
4. Column | Barry Baltus: “Het gevoel is er, nu het resultaat nog”
3. Column | Jeffrey Buis: “Nieuwe klasse, nieuwe motor, maar hetzelfde doel”
2. Column | Collin Veijer: “Een top vijf is goed… maar ik wil winnen”
1. Column | Loris Veneman: Wennen aan iets nieuws, maar het gevoel is goed