De lezersbrieven! Over Shell en klimaatverandering, de wapenvoorraad van de VS, de migrantencrisis in Ceuta, winterhard én zomersterk, een lhbti-museum en ontwijkend taalgebruik.
Dat de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd een huisarts bij ernstige risico’s onmiddellijk uit de patiëntenzorg haalt, kan noodzakelijk zijn. Maar daarmee is nog niet vanzelfsprekend dat haar naam landelijk bekendgemaakt moet worden en dat vervolgens ook haar verslaving, psychiatrische beoordeling en persoonlijke geschiedenis voor iedereen toegankelijk worden.
We kennen het volledige inspectiedossier niet. Hierdoor kunnen buitenstaanders niet beoordelen of openbaarmaking werkelijk onvermijdelijk was en of minder ingrijpende middelen onvoldoende bescherming boden.
Juist daarom is de stelligheid van hoogleraar Johan Legemaate opvallend. Hij noemt het noemen van de naam een onvermijdelijk onderdeel van de procedure, terwijl uit het artikel niet blijkt dat hij het dossier kent.
De wezenlijke vraag blijft daardoor: hoe bescherm je patiënten én een zorgverlener die zelf ernstig ziek is? Draagt publieke ontleding bij aan behandeling, herstel en toekomstige patiëntveiligheid? Of leert zij andere artsen vooral dat zij problemen beter zo lang mogelijk kunnen verbergen?
Een beroepsverbod moet kenbaar zijn. Een ziek mens hoeft nog niet voor heel Nederland te worden ontleed.
Glenn Mitrasing, huisarts, Heerhugowaard
Het geld klotst tegen de plinten bij Shell. Door onze aan fossiele energie verslaafde economie en de inmiddels maandenlange blokkade van Hormuz maakte het bedrijf vorig kwartaal bijna 10 miljard euro winst.
Ondertussen laat de brandweer weten met tekorten te maken te hebben bij het bestrijden van de vele branden die woeden. Wie zo veel verdient aan de opwarmende aarde, mag op zijn minst meebetalen aan het blussen van de brand.
Kort na het brengen van de knallende winstcijfers, en te midden van al het nieuws over droge rivieren en extreme bosbranden, liet Shell vorige week nog even weten zijn Europese zonne- en windparken te verkopen. Duurzame energie ‘rendeert niet’ , volgens topman Wael Sawan. Liever pompt Shell tot 2030 nog zo’n 100 miljard dollar in olie en gas.
Met de Nederlandse brandweer gaat het wat minder voor de wind. Vorig jaar waarschuwde de Inspectie Justitie en Veiligheid al dat de brandweer onvoldoende is voorbereid op grote en langdurige incidenten, zoals natuurbranden. Er is een tekort aan vrijwilligers – meldt u zich vooral aan – en een tekort aan materieel. Zo heeft de brandweer geen blusvliegtuig, en dat is misschien niet eens zo heel gek als je het prijskaartje erbij pakt: 50 miljoen euro.
Dat is veel geld voor de brandweer. Voor Shell is het een afronding ergens achter de komma. Van de winst van afgelopen kwartaal kun je zo’n tweehonderd blusvliegtuigen kopen, genoeg om bijna elk land ter wereld er een te geven. Ook heeft ‘Shell Aircraft International’, op Rotterdam The Hague Airport, nog wat privéjets rondvliegen. Misschien kunnen ze er eentje missen, op zijn minst in de vakantieperiode?
Shell, en de andere olie- en gasbedrijven, moeten natuurlijk gewoon worden belast voor de enorme winsten die ze boeken. De Tweede Kamer nam dit voorjaar dan ook een motie aan om de overwinsten van fossiele bedrijven aan te pakken. Zoals wel vaker bij progressieve voorstellen wijst het kabinet vervolgens naar Europa.
Misschien hebben ze gelijk en kan dit echt alleen in Brussel worden geregeld. Maar is het een idee dat het kabinet in de tussentijd alvast een tikkie naar Shell-topman Sawan stuurt, zodat onze brandweer op zijn minst één blusvliegtuig kan kopen?
Sybren Kooistra, Rotterdam
Gezien de klimaatproblemen van de afgelopen tijd stel ik voor dat we de uitdrukking ‘na regen komt zonneschijn’ vervangen door een nieuwe, die de originele positieve boodschap beter vangt: ‘hopen op regen na al die zonneschijn’.
Arjen Markus, Rotterdam
Het bericht dat de munitie van de Verenigde Staten aan het opraken is, brengt me aan het dagdromen: Donald, Vladimir, Xi, Benjamin, Mojtaba en Mark zijn bijeen op een golfresort. Donald spreekt ze toe: zeg jongens, zullen we een eind maken aan de bewapeningswedloop? Het kost alleen maar mensenlevens en geld. En wat lost het op: niks. Ik sluit een deal met jullie om ons geld voortaan in te zetten voor gezondheidszorg en armoedebestrijding.
Dan lees ik in de liveblog van deze krant: ‘Trump woedend op defensieminister vanwege slinkende wapenvoorraden’, en ook nog ‘Nieuwe oorlogsvloot van Trump valt veel duurder uit dan gedacht: 275 miljard dollar’.
Ik ben weer helemaal wakker.
Koos van der Bruggen, Oegstgeest
De VS raken snel door hun wapenvoorraad heen. Wat wordt de positie van de Navo in de theoretische situatie dat Iran de VS zou gaan aanvallen en de VS de Navo om hulp vragen. Zijn wij dan ook verplicht de Amerikanen te helpen (want in het handvest staat dat een aanval op één van de leden een aanval op alle is), of kunnen we dan zeggen ‘eigen schuld dikke bult’?
P.J. Berends, Zwolle
Mijn krant opent met de mededeling dat de VS er wegens hun geslonken wapenarsenaal slechter voor staan tegen Iran. Ik moet denken aan het befaamde motto van Theodore Roosevelt: ‘Speak softly and carry a big stick.’ Zijn huidige opvolger doet het omgekeerde. Grote woorden en een klein stokje.
Jaap Blaakmeer, Heerenveen
In tv-programma B&B vol liefde vraagt een deelnemer in het Spaanse Estepona een kandidaat zijn koffers te pakken. Ze overlaadt hem ten afscheid met vriendelijke woorden en complimentjes want, zo vertelt ze de kijkers: ‘Het is geen bloempot die je zomaar opzijschuift.’
Elders in Spanje, in de exclave Ceuta, worden duizenden jongens zonder eten of drinken, maar met militair vertoon terug Marokko ingejaagd. Ook zij waren op zoek naar een beter leven. Deze mensen behandelen we niet eens als bloempot, maar als een plaag die bestreden moet worden.
Nergens lees of zie ik enig mededogen, noch een idee om te voorkomen dat mensen op drift raken, op zoek naar ontsnapping uit armoede en uitzichtloosheid. Ik hoop dat de Europese ministers ook aandacht gaan besteden aan de oorzaak van de wanhoop van deze duizenden jonge mensen. Anders blijft het dweilen met de kraan open.
Anneke Landsman, Hillegom
Jan Hoogland, oud-docent Arabisch aan de Radboud Universiteit Nijmegen, is ‘Marokkokenner’ en legt in die hoedanigheid de bron van de crisis onder Marokkaanse jongeren bloot: een gebrek aan toekomstperspectief. Dit naar aanleiding van de massale overtocht naar Ceuta.
Jammer dat hij vanuit die specifieke expertise ook meent een uitspraak te kunnen doen over het toekomstperspectief van Nederlandse jongeren met een vmbo-t-diploma op zak. Volgens hem zouden zij ‘in de industrie van Holten nog wel aan de slag kunnen en een fatsoenlijk salaris verdienen’.
Wie vmbo-t wegzet als een smalle uitweg richting fabriekshal, kijkt niet naar jongeren, maar over hen heen. Over perspectiefarmoede gesproken.
Petey Peeters, Nijmegen
In het voorjaar een tuincentrum bezoeken, dat hoort bij onze jaarlijkse routine. Menig keer om wat nieuwe jonge plantjes voor de tuin te kopen. Gaat altijd gepaard met de vraag aan een ‘groene’ medewerker: ‘Zijn deze plantjes winterhard?’ Betekenis: tegen de winter bestand, geen dekentje nodig. Soms zie je dit ook vermeld op de kleine bijbehorende kaartjes.
De afgelopen maanden heeft onze aanplant extra zorg nodig. Gedurende het voorjaar en nu ook in de zomer, hoofdzakelijk water. Hittegolven belemmeren de groei van onze tere plantjes. Klimaatverandering heeft invloed op het handelen. Ook het tuinhandelen.
Waarom is er nog geen begrip voor jonge plantjes die de zomer zonder kleine parasol kunnen overleven? Winter- en zomerharde plantjes hebben we nodig. Alleen: zomerhard klinkt niet zo fijn. Wat mij betreft spreken we in het vervolg over winterhard én zomersterk.
Ton Remeeus, Middelburg
In de krant las ik over het besproeiingsverbod in het Westland en hoe Glastuinbouw Nederland met man en macht het waterschap probeert te overtuigen om een uitzondering te maken. Het Westland was al eerder deze week in het nieuws, als een van de eerste gemeenten die onder toezicht is geplaatst wegens beperkte opvangplekken van asielzoekers. Wat nou als het hoogheemraadschap met een deal komt: onbeperkt water voor elke tuinder, op voorwaarde dat per 1.000 m² kas één asielzoeker in de gemeente wordt gehuisvest.
Rebekka van den Berg, Utrecht
Jarl van der Ploeg beëindigt zijn column met de bewering dat sociale media depressief, angstig et cetera maken. Zou het niet eerder andersom zijn: depressieve, angstige mensen ontvluchten hun realiteit op zoek naar troost in de digitale werkelijkheid?
Sicco de Jong, Zuidlaren
Regenbooggeschiedenis verdient een eigen tentoonstellingsplek. Arendo Joustra pleit terecht voor een openbare plek waar de geschiedenis van de regenbooggemeenschappen blijvend en goed wordt tentoongesteld. Een eigen museum is om allerlei redenen niet haalbaar en ook niet wenselijk, omdat het geen enclave voor een beperkt publiek moet zijn.
Waarom brengen we de collecties niet onder in het Rijksmuseum? Dat is het thuis voor het geheugen van wat Nederland is (of zou willen zijn). En het bevat nog wat kunst ook. Het Rijksmuseum is dus de uitgelezen tentoonstellingsplek voor de regenbooggeschiedenis.
Als goede start kan het Rijksmuseum een conservator voor queer art en geschiedenis benoemen. IHLIA heeft al een grote basiscollectie, maar kampt met ruimtegebrek. De door premier Jetten aangekondigde extra financiering voor de regenbooggemeenschap kan voor een klein deel worden ingezet om zo’n conservator te helpen betalen.
Judith Schuyf, Utrecht
Eigenlijk is het verbijsterend dat het nodig is. Het tekent de mensheid. Want hoeveel musea belichten het slavernijverleden? Hoeveel monumenten zijn er om niet te vergeten? We zouden een hele stad kunnen bouwen om alle minderheden, ooit of nog altijd gediscrimineerd, aandacht te geven.
Verbijsterend. Dat het nodig is om de mens eraan te herinneren dat we allemaal mens zijn. Er is iets fundamenteel mis met onze grondhouding ten opzichte van elkaar.
John den Besten, Zuid-Beijerland
Dagelijks kom je in de krant geïnterviewden tegen die alleen hun voornaam in de krant willen hebben. Dan staat er bijvoorbeeld ‘Monique (liever geen achternaam)’ vermeld. Kunnen we daarmee ophouden? Noem alleen de voornaam, want de meeste lezers zullen ook met achternaam de geïnterviewde niet kennen.
En de toevoeging leidt af. Je gaat dan toch denken: ‘Waar is Monique bang voor? Schaamt ze zich voor haar achternaam?’ Terwijl het voor het onderwerp totaal niet boeiend is of Monique de Boer of misschien wel Poepjes heet.
Peter Nierop, Leusden
In Soesterberg is een ‘natuurinclusieve wijk’ gepland waarvoor tweeduizend bomen moeten worden gekapt. ‘Natuurinclusieve wijk’ past prima in het rijtje ‘gedoogzone’, voor gebieden waar de overheid machteloos staat; ‘distripark’ of ‘IT-park’ , waar natuur is vervangen is door distributie- of datacentra; ‘verwarde persoon’, een persoon die in feite slachtoffer is van gebrek aan zorg ; of ‘coffeeshop’ , waar legaal drugs worden verkocht.
Frans Derks, Brielle
De intelligentie van AI neemt steeds verder toe. Tegelijkertijd neemt de intelligentie van AI-gebruikers juist af. Zo ontstaat een nieuwe vorm van braindrain: van mens naar machine.
Jelle Visser, Amstelveen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant