Ondanks aanhoudende kritiek, ook uit eigen kamp, lijkt Fifa-voorzitter Gianni Infantino vastbesloten om aan te blijven. In een poging het vertrouwen te herstellen bood hij deze week zijn excuses aan voor het omstreden aandelenplan. Onvoldoende voor de Uefa, dat vasthoudt aan zijn boycot.
is nieuwsverslaggever en volgt de Fifa sinds 2015 voor de Volkskrant.
Gianni Infantino kreeg vrijdag steun uit onverwachte hoek. De Mexicaanse voetbalbond schaarde zich achter de wankelende Fifa-voorzitter vanwege ‘zijn streven naar de verdere ontwikkeling van het voetbal’, aldus de verklaring van de FMF.
Die steunbetuiging van een voornaam voetballand – Mexico was een van de drie gastheren van het voorbije WK – is er niet zomaar een. Het betekent dat de unanimiteit van de Concacaf, de confederatie van Noord- en Midden-Amerika, barstjes begint te vertonen. Er is dus werk aan de winkel voor Victor Montagliani, de Canadese voorzitter die zich vorige week namens de 41 bonden nog zo eensgezind had uitgesproken tegen Infantino.
Eenheid is wat nodig is om een vuist te kunnen maken, nu Infantino zich niet zomaar gewonnen geeft en landen op alle mogelijke manieren lijkt te bespelen. Zo probeert hij sterker voor de dag te komen dan hij vermoedelijk staat.
De 55 Europese bonden, verenigd in de Uefa, hebben dat het beste begrepen. Een voor een laten ze Infantino vallen, door het vertrouwen in hem op te zeggen. Sommige bonden, zoals Engeland, trekken hun toegezegde stem bij zijn herverkiezing in maart 2027 openlijk weer in.
Voor de Europese bonden kan de revolutie die ze zelf zijn begonnen maar één uitkomst krijgen. Er is te veel gebeurd, dus moet Infantino zo snel mogelijk plaatsmaken voor een nieuwe voorzitter. Hij heeft het vertrouwen verspeeld door zijn omstreden WK-aandelenplan er stilletjes doorheen te willen loodsen, zonder zijn collega-bestuursleden of de 211 aangesloten voetbalbonden te raadplegen.
En niet alleen dat. Volgens The New York Times ontbood Infantino tijdens het afgelopen WK een groepje Fifa-directeuren in een hotel, waar ze ‘de keus’ kregen om nog vóór middernacht in te stemmen met het omstreden project. Drie van hen stemden voor, twee tegen. Een van de dwarsliggers was operationeel directeur Kevin Lamour, die zich vorige week als eerste topfiguur binnen de Fifa distantieerde van Infantino’s dagdroom en zelfs zijn baan verbond aan het al dan niet doorgaan van ‘FIFA Forward Enterprise’.
Nu hij al ruim een week vecht voor zijn voortbestaan, kan de 56-jarige Zwitser zulke publicaties missen als kiespijn. Meer nog dan de rebellerende bonden zullen de verhalen waarin anonieme medewerkers en collega’s de vuile was buiten hangen hem zorgen baren. Van alle kanten lekt het langs de muren op het hoofdkantoor in Zürich, en dat is zelfs in de tijd van zijn eveneens omstreden voorganger Sepp Blatter niet zo erg geweest.
Om het narratief bij te sturen, droeg Infantino de top van de Fifa deze week daarom op naar het bijkantoor van de bond in Marokko te komen. Geheel volgens verwachting verscheen aan het einde van de dag een ronkende verklaring waarin de Fifa meldde dat de rijen zijn gesloten. Ook bood Infantino zijn excuses aan voor het aandelenplan, dat hij vorige week onder druk van bonden, bestuurders en regeringsleiders haastig had ingetrokken.
Deels werkte die strategie: media over de hele wereld trapten in het frame dat de vredespijp was gerookt en Infantino – aangeslagen, maar toch – zijn werk mag voortzetten. De foto waarop hij met de duimpjes omhoog poseerde met de tweede man van de organisatie, Mattias Grafström, moest als bewijs dienen dat die nog altijd loyaal is aan zijn baas. Daarover was twijfel ontstaan nadat was uitgelekt dat de Zweeds-Nederlandse secretaris-generaal zich in een brief aan de Fifa-medewerkers juist tegen het plan zou hebben gekeerd.
Het erkennen van zijn faux pas – hoe dan ook een historische kniebuiging – maakt duidelijk dat Gianni Infantino zich niet zomaar gewonnen geeft. Ondanks de Europese en Noord-Amerikaanse druk lijkt hij juist te verharden in zijn voornemen om aan te blijven. Niet voor niets koos de Fifa er na het crisisberaad voor om in een verklaring terug te slaan, door ‘geen aanvallen meer te tolereren op haar integriteit, goed bestuur en eerlijke procedures’.
Het dreigement lijkt, behalve aan wroetende journalisten, rechtstreeks gericht aan de Uefa. Die zou de Fifa hebben gesommeerd alle documenten en digitale bestanden rond het aandelenplan te bewaren, met het oog op juridische procedures. Volgens de Britse krant The Guardian wil de Europese voetbalunie zelfs laten taxeren of Infantino de WK-aandelen niet voor een te lage prijs zou hebben aangeboden aan de investeringsmaatschappij van Joshua Kushner, de broer van Donald Trumps schoonzoon.
Terwijl zijn rijk wankelt, probeert Infantino in alle hoeken van de wereld zieltjes te winnen. Afrika benadrukte deze week nog maar eens dat het pal achter de Fifa-voorzitter blijft staan. Een andere trouwe bondgenoot, Zuid-Amerika, pleit voor ‘institutionele integriteit’ maar lijkt Infantino niet te laten vallen.
Net als Mexico schaarde vice-wereldkampioen Argentinië zich achter de Fifa-voorzitter, terwijl in Azië de verdeeldheid regeert. Onder meer Qatar en Indonesië blijven hem steunen, terwijl de voorzitter van de Jordaanse voetbalbond Infantino op X beschuldigde van chantage. Volgens prins Ali bin Al-Hussein zou het steunen van de Fifa-voorzitter Jordanië kunnen helpen om de tijdens het WK ontstane problemen met de Amerikaanse belastingdienst op te lossen.
Voor Europa is er geen weg meer terug, ook nu het steeds moeilijker wordt om het momentum vast te houden. Na het crisisberaad in Rabat liet de Uefa dan ook weten dat de Europese boycot van WK-toernooien van kracht blijft, zolang Infantino op zijn post blijft. De eerste testcase nadert snel: op 5 september begint het WK voor vrouwen onder de 20 jaar, met nota bene Polen als (Europees) gastland.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant