DEN HAAG - Een dorp binnen de stad, met zijn eigen mores en bewoners van verschillende pluimage. Sommigen staan al generaties lang op de Haagse Markt, anderen komen net kijken. Rachid Idrissi is een oudere nieuwkomer.
Een begrip is het: De Haagse Markt, al 88 jaar op dezelfde locatie (Herman Costerstraat). Het is de grootste onoverdekte markt van Nederland en een van de grootste van Europa. De ruim vijfhonderd kramen bieden werk aan meer dan duizend mensen. Wie zijn de gezichten achter de kramen? Dit is een verhaal in onze serie Op De Haagse Markt.
'Werken, altijd werken. Als je werkt en in beweging blijft, is dat goed voor je gezondheid. Als je de hele dag zit te eten en drinken en niks doet, dan word je snel oud. Beweging is belangrijk voor het lichaam', zo verklaart Rachid Idrissi (75) zijn jeugdige uitstraling.
Het is maar goed ook dat hij de pensioengerechtigde leeftijd al een tijdje heeft bereikt. 'Zonder pensioen zou ik hier niet meer van kunnen leven. Kijk maar eens hoe leeg het is', zegt Rachid terwijl hij uit de kraam stapt en naar de inderdaad vrij lege wandelpaden wijst.
'Waar je mensen ziet, daar zijn de kramen met eten en koffie. Bij de kleding en de schoenen, daar is niemand.' En laat dat nou net zijn waar hij mee staat, met schoenen. Vooral sneakers, sandalen en slippers.
Een vrouw pakt een slipper op en vraagt of hij die ook in het zwart heeft. 'Dan moet je even kijken', antwoordt hij. De vrouw zet de slipper terug en schuifelt zonder te kijken verder.
'Hallo tomaat!' roept Rachid ondertussen naar een dame die richting de koffiekraam gaat. 'Die staat bij de tomaten', grinnikt hij.
Zijn pensioen bouwde Rachid op bij een groot bedrijf waar hij bij de interne dienst werkte, hoofdzakelijk als onderhoudsschilder. Daar was hij binnengekomen dankzij zijn broer die hem was voorgegaan naar Nederland vanuit Marokko.
'We gingen hierheen voor een beter leven. Dat is wel uitgekomen hoor', zegt hij op een manier waarop hij nog een beetje lijkt te twijfelen aan zijn eigen woorden.
De markt leerde Rachid kennen via een bekende die er werkte. 'Ik kwam hier vaak en ging ook wel eens mee inkopen doen met hem. Zo ben ik erin gerold.'
Aan stoppen denkt hij ondanks zijn leeftijd nog niet. 'Ik denk niet dat ik stop, wat ga je dan doen de hele dag?' stelt hij retorisch. Anderzijds lopen de zaken wel terug. 'Mensen hebben geen geld meer, alles is zo duur geworden.'
Hij tuurt even in het niks. 'Mensen gaan eerst eten kopen en dan is het geld wel op. Schoenen heb je ook nodig, maar je kunt het hele jaar op dezelfde schoenen lopen.’ Een vriend die komt aanlopen voor een praatje vult aan: 'Of tweedehands kopen.'
De huur van de kraam van 700 euro per maand mag van Rachid wel wat lager. 'Er zijn maar zestien dagen waar je dat in terug moet verdienen', rekent hij. 'Je maakt geen winst meer.'
Bij de eet- en koffiekramen loopt het ook op de maandagochtend wel goed. 'Misschien verander ik nog wel en ga ik lunch en koffie verkopen hier. Dat mag gewoon op dezelfde plek. Ik twijfel nog, maar als dit niks meer wordt, wie weet.'
In gedachten ziet hij het al helemaal voor zich.
Meer verhalen uit onze serie 'Op de Haagse Markt' lees je hier
Source: Omroep West Den Haag