DEN HAAG - 'Mooi bestaat niet' staat er op de bovenarm van Kit Carrera (39) getatoeëerd. Het is een citaat van zijn opa Jan Olyslager, een succesvol beeldend kunstenaar. Steevast zei zijn opa daarachteraan: 'Een schilderij is niet mooi, een schilderij is goed of niet goed.' Familieman Kit heeft wel meer tattoos die te maken hebben met zijn grootouders, die een grote rol in zijn leven hebben gespeeld.
Kit heeft warme herinneringen aan Jan. Op vrijdagavond ging hij als kleine jongen regelmatig bij opa en oma logeren. Zij woonden aan de Maartensdijklaan, vlakbij het Zuiderpark in Den Haag. De zolder van het huis was verbouwd tot een groot en licht atelier.
'Dan kwam ik in het atelier en zei ik: opa, zullen we een boot gaan bouwen? En dan gingen we op zoek naar het hout en de zagen en bouwden we een boot.'
Na het overlijden van zijn opa - hij werd 74 jaar - ging Kit naar het atelier, waar nog niets was veranderd. Hij maakte een foto van zijn opa's palet met de tubes verf.
Niet lang daarna liet hij de afbeelding tatoeëren onder het citaat. 'Op mijn rechterarm staan drie tattoos, die alle drie zijn gezet kort na het overlijden van één van mijn grootouders.'
Kit is een familieman. Onder de tattoos die herinneringen verbeelden aan zijn opa en oma staat in koeienletters Family first ('familie voorop'). 'En daar is elke letter van gemeend.' Een leven zonder zijn ouders, zonder zijn gezin, hij krijgt het er koud van.
Kit is muzikant, een drummer met een eigen muziekschool met vestigingen aan de Weimarstraat en de Gheijnstraat in Den Haag. Het gaat voorspoedig: de school telt meer dan vierhonderd leerlingen en hij treedt regelmatig op, ook op festivals.
Hij komt uit een artistiek milieu. 'In mijn familie waren ze allemaal wel bezig met muziek of met kunst.' Hij werkt zo'n 80 uur per week. Hoe hou je dat vol? 'In ieder geval door al jaren geen alcohol meer te drinken.'
Terug naar de familie. Op zijn arm staat een tattoo van een borrelplank. Kit zegt enthousiast: 'Dat is ook zo'n mooie herinnering.' Op de borrelplank zien we een stukje blauwe kaas, olijven, geitenkaasjes en nog meer lekkers. 'Iedere middag stipt om 17.00 uur deden mijn opa en oma een borrelplank.'
Kit zat altijd naast zijn oma. Hij proefde eten dat hij meestal nog niet kende en vond bijna alles lekker. 'Toen zij was overleden, vroeg ik mezelf af: als ik aan mijn oma terugdenk, waar denk ik dan het eerst aan terug?' Het antwoord is op zijn arm te zien. 'Voor mij is het een herinnering die ik koester.'
Wat dronken ze erbij? 'Een halfje jenever en een klein biertje.' Kit glimlacht.
Zijn opa werd ouder en moest op een gegeven moment worden opgenomen in een verzorgingshuis. In die tijd was Kit druk met de oprichting van zijn muziekschool. Op een mooie dag haalde hij zijn opa op en liet hem de muziekschool aan de Weimarstraat zien. 'Ja, dat was gaaf.'
Opa en oma waren sowieso erg betrokken bij de loopbaan van hun kleinzoon. Kit zat nog op het conservatorium en had een prima drumstel toen hij op een dag door hun werd verrast.
Zijn opa en oma hadden lang gespaard voor, zo was hun verteld, het allerbeste drumstel dat er te koop was. Ze gaven het aan Kit. 'Het is nu 20 jaar later en ik speel er nog steeds op.'
Source: Omroep West Den Haag